bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Albanian
/
Albanian 2018
/
Proverbs 17
Proverbs 17
Albanian 2018
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 18 →
1
Më mirë një kafshatë e thatë me qetësi, se një shtëpi plot gosti e grindje.
2
Shërbëtori i mençur e sundon birin që turpëron, ai do të marrë trashëgiminë ndër vëllezër.
3
Për argjendin është shkritorja e për arin furra, por zemrat i sprovon Zoti.
4
Keqbërësi u vë mend fjalëve të mbrapshta, gënjeshtari i vë vesh gjuhës rrënimtare.
5
Kush tallet me skamnorin, fyen krijuesin e tij, kush gëzohet me kobin nuk mbetet pa ndëshkuar.
6
Kurora e pleqve janë bijtë e bijve, nderi i bijve janë prindërit e tyre.
7
Të pamendit s'i shkon e folmja e zgjedhur e aq më pak të fismit gjuha gënjeshtare.
8
Dhurata është gur fati për të zotin, ngado që të shkojë, përparon.
9
Kush e harron fajin, kërkon miqësi, kush e ritregon, e përçan mikun.
10
Një qortim zë vend te një i mençur më shumë se njëqind të rrahura te një i marrë.
11
I ligu kërkon vetëm grindje, ndaj do t'i dërgohet një lajmës mizor.
12
Më mirë të hasësh arushën që i kanë rrëmbyer të vegjlit, sesa të marrin në çartjen e tij.
13
Atij që e kthen të mirën me të keqe, e keqja s'do t'i hiqet nga shtëpia.
14
Fillimi i grindjes është si e çara që hap uji, lëre zënkën para se të shpërthejë.
15
Shfajësimi i të paudhit e dënimi i të drejtit, të dyja këto i neveriten Zotit.
16
Ç'duhen paratë në dorën e të marrit? Për të blerë urtinë kur nuk ka mend?
17
Miku është i dashur në çdo kohë; vëllai ka lindur për kohë të vështirë.
18
Është i pamend kush shtrëngon dorën e hyn dorëzanë te i afërti i vet.
19
Kush do grindjen, do mëkatin; kush e mban veten për derë të madhe, kërkon rrënimin.
20
Kush është zemërlig, nuk do të gjejë mirë; kush është gjuhëgjarpër, do ta zërë e keqja.
21
Kush lind një të marrë, e lind për të zezë të vet; i ati i të shkalluarit nuk do të gëzojë.
22
Zemra e hareshme balsam për shëndetin, shpirti i këputur than eshtrat.
23
I paudhi merr dhurata nën dorë për të dredhuar shtigjet e drejtësisë.
24
Njeriu i mençur e mban parasysh urtinë, por sytë e të marrit enden nëpër skajet e tokës.
25
Një djalë i marrë është brengë për të atin e hidhërim për gruan që e lindi.
26
Nuk është mirë të gjobitësh të drejtin apo të ndëshkosh të fismin kur është në të drejtë.
27
Kush flet pak, di shumë, kush sundon veten, është i mençur.
28
Po të heshtte, edhe i marri do të dukej i urtë, i mprehtë, po të mbante gojën.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31