1 John 1

Tajik NT 1999

Jump to: Chapter 2 →

1Дар бораи он чи аз ибтидо буд, ва мо онро шунидаем ва бо чашмони худ дидаем ва ба он нигаристаем, ва онро даст-даст кардаем, дар бораи Каломи ҳаёт, —

2ва ҳаёт зоҳир шуд, ва мо дидаем ва шаҳодат медиҳем ва ба шумо аз ҳаёти абадие хабар медиҳем, ки бо Падар буд ва ба мо зоҳир шуд, —

3дар бораи он чи дидаем ва шунидаем, ба шумо хабар медиҳем, то шумо низ бо мо мушоракат дошта бошед; ва мушоракати мо бо Падар ва бо Писари Ӯ Исои Масеҳ аст.

4Ва инро ба шумо менависем, то шодии мо комил бошад.

5Ва ин аст паёме ки мо аз Ӯ шунидаем ва ба шумо хабар медиҳем: Худо нур аст, ва дар Ӯ ҳеҷ торикие нест.

6Агар мо гӯем, ки бо Ӯ мушоракат дорем, вале дар торикӣ гардем, мо дурӯғ мегӯем ва аз рӯи ростӣ амал намекунем;

7аммо агар дар нур мегашта бошем, чунон ки Ӯ дар нур аст, бо якдигар мушоракат дорем, ва хуни Писари Ӯ Исои Масеҳ моро аз ҳар гуноҳ пок менамояд.

8Агар гӯем, ки мо гуноҳе надорем, худамонро фиреб медиҳем, ва дар мо ростӣ нест.

9Агар мо гуноҳҳои худро эътироф кунем, Ӯ бовафо ва росткор аст, ки гуноҳҳои моро бахшад ва моро аз ҳар ноинсофӣ пок намояд.

10Агар гӯем, ки мо гуноҳе накардаем, Ӯро дурӯғгӯй месозем, ва каломи Ӯ дар мо нест.

Jump to: Chapter 2 →