1 John 4

Tajik NT 1999

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Эй азизон! Ба ҳар рӯҳ бовар накунед, балки рӯҳҳоро имтиҳон кунед, ки оё аз Худо ҳастанд, чунки бисёр пайғамбарони дурӯғин ба сар то сари дунё рафтаанд.

2Рӯҳи Худо бо ин шинохта мешавад: ҳар рӯҳе ки Исои Масеҳи дар ҷисм омадаро эътироф кунад, аз Худост;

3ва ҳар рӯҳе ки Исои Масеҳи дар ҷисм омадаро эътироф накунад, аз Худо нест, балки рӯҳи зиддимасеҳ аст, ки дар бораи он шунидаед, ки он меояд, ва он акнун дар ҷаҳон аст.

4Шумо, эй фарзандон, аз Худо ҳастед, ва бар онҳо ғолиб шудаед, зеро Ӯ, ки дар шумост, аз он ки дар ҷаҳон аст, бузургтар аст.

5Онҳо аз ҷаҳон ҳастанд, бинобар ин онҳо ба таври дунёӣ сухан меронанд, ва ҷаҳон ба онҳо гӯш мекунад.

6Мо аз Худо ҳастем; ҳар кӣ Худоро мешиносад, ба мо гӯш медиҳад; касе ки аз Худо нест, ба мо гӯш намедиҳад. Аз рӯи ҳамин мо рӯҳи ростӣ ва рӯҳи гумроҳиро мешиносем.

7Эй азизон! Якдигарро дӯст дорем, чунки муҳаббат аз Худост, ва ҳар кӣ дӯст медорад, аз Худо таваллуд ёфтааст ва Худоро мешиносад.

8Касе ки дӯст намедорад, вай Худоро нашинохтааст, чунки Худо муҳаббат аст.

9Муҳаббати Худо ба мо дар он ошкор шуд, ки Худо Писари ягонаи Худро ба ҷаҳон фиристод, то ба воситаи Ӯ ҳаёт ёбем.

10Муҳаббат дар ин аст, ки на мо Худоро дӯст доштаем, балки Ӯ моро дӯст дошт ва Писари Худро барои кафорати гуноҳҳои мо фиристод.

11Эй азизон! Агар Худо моро ин гуна дӯст дошта бошад, мо низ бояд якдигарро дӯст дорем.

12Худоро ҳаргиз касе надидааст; агар мо якдигарро дӯст дорем, Худо дар мо сокин аст, ва муҳаббати Ӯ дар мо комил шудааст.

13Мо медонем, ки дар Ӯ сокин ҳастем ва Ӯ дар мо, зеро Ӯ аз Рӯҳи Худ ба мо додааст.

14Ва мо дидаем ва шаҳодат медиҳем, ки Падар Писарро фиристод, то Наҷотдиҳандаи ҷаҳон гардад.

15Ҳар кӣ эътироф мекунад, ки Исо Писари Худост, Худо дар Ӯ сокин аст, ва Ӯ дар Худо.

16Ва мо муҳаббатеро, ки Худо ба мо дорад, медонем ва ба он бовар мекунем. Худо муҳаббат аст, ва ҳар кӣ дар муҳаббат сокин аст, дар Худо сокин аст ва Худо дар вай.

17Муҳаббат дар мо чунон ба камол расидааст, ки мо дар рӯзи доварӣ ҷуръат дорем, зеро чунон ки Ӯ ҳаст, ончунон мо низ дар ин ҷаҳон ҳастем.

18Дар муҳаббат тарсе нест, балки муҳаббати комил тарсро бадар меронад, чунки тарс азоб дорад; ва касе ки метарсад, дар муҳаббат комил нест.

19Мо Ӯро дӯст медорем, чунки аввал Ӯ моро дӯст дошт.

20Агар касе гӯяд “ман Худоро дӯст медорам”, вале аз бародари худ нафрат кунад, вай дурӯғгӯй аст; зеро касе ки бародари худро, ки дидааст, дӯст намедорад, чӣ гуна метавонад Худоро, ки надидааст, дӯст дорад?

21Ва мо аз Ӯ чунин фармудае дорем, ки ҳар кӣ Худоро дӯст медорад, бародари худро низ дӯст дорад.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

Recommended Reading

Commentary 1 John Commentaries → Devotional 1 John Devotional Guide → Get This Bible Tajik NT Study Bible →