1 Thessalonians 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Бинобар ин мо дигар сабр карда натавонистем ва розӣ шудем дар Атино танҳо монем,

2ва Тимотиюсро, ки бародари мо ва хизматгузори Худо ва ҳамкори мо дар Инҷили Масеҳ аст, фиристодем, то шуморо дар имонатон устувор гардонад ва тасаллӣ диҳад,

3то ҳеҷ кас дар ин азобҳо дудила нашавад, зеро худи шумо медонед, ки чунин аст насиби мо.

4Зеро мо ҳамон вақт ҳам, ки назди шумо будем, ба шумо пешгӯӣ кардем, ки моро азоб дар пеш аст, чунон ки низ рӯй дод, ва шумо медонед.

5Аз ин рӯ ман ҳам дигар сабр карда натавонистам ва ӯро фиристодам, ки имони шуморо фаҳмам, ки мабодо озмоянда шуморо озмуда бошад ва меҳнати мо бенатиҷа шуда бошад.

6Аммо акнун Тимотиюс аз пеши шумо назди мо омад ва хушхабари имон ва муҳаббати шуморо ба мо расонд; ва /хабар дод/, ки шумо ҳамеша моро ба некӣ ёд мекунед ва хоҳони дидори мо ҳастед, чунон ки мо низ /хоҳони дидори шумо/ ҳастем.

7Пас мо, эй бародарон, бо вуҷуди тамоми андӯҳ ва азоби худ, дар хусуси шумо ба сабаби имонатон тасаллӣ ёфтем;

8чунки акнун мо зинда ҳастем, модоме ки шумо дар Худованд пойдор мебошед.

9Зеро чӣ гуна мо метавонем ба Худо барои шумо, барои тамоми шодмоние ки дар бораи шумо ба ҳузури Худои мо дорем, шукргузорӣ кунем?

10Шабу рӯз бо тамоми ҷидду ҷаҳд дуо мегӯем, ки бо шумо рӯ ба рӯ шавем ва камии имони шуморо пур кунем.

11Худи Худо, Падари мо, ва Худованди мо Исои Масеҳ роҳи моро сӯи шумо рост оварад.

12Ва Худованд муҳаббати шуморо ба якдигар ва ба ҳар кас афзун ва фаровон гардонад, — чунон ки мо низ ба шумо /муҳаббат/ дорем, —

13то ки ҳангоми омадани Худованди мо Исои Масеҳ бо ҳамаи муқаддасони Худ дилҳои шумо дар муқаддасӣ назди Худо ва Падари мо устувор ва беайб бошанд. Омин.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →