1 Thessalonians 4

Tajik NT 1999

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Ва акнун, эй бародарон, аз шумо дар Худованд Исо хоҳиш ва илтимос мекунем, ки чунон ки аз мо пазируфтаед, ки чӣ гуна бояд рафтор кунед ва ба Худо писанд оед, боз ҳам зиёдтар кӯшиш кунед;

2зеро медонед, ки аз ҷониби Худованд Исо ба шумо чӣ гуна фармудаҳое додаем.

3Зеро хости Худост, ки шумо муқаддас бошед ва аз фосиқӣ парҳез кунед;

4ва ҳар яке аз шумо донад чӣ гуна бадани худро дар муқаддасӣ ва шараф нигоҳ дорад,

5на дар оташи шаҳват, монанди халқҳое ки Худоро намешиносанд;

6ва ҳеҷ кас дар ин кор ба бародари худ дасти таҷовуз ё тамаъ дароз накунад, чунки Худованд барои ҳамаи ин корҳо қасос мегирад, чунон ки пештар низ ба шумо гуфтем ва шаҳодат додем.

7Зеро Худо моро на ба нопокӣ, балки ба муқаддасӣ даъват кардааст.

8Бинобар ин, ҳар кӣ саркашӣ мекунад, на ба одамизод, балки ба Худо саркашӣ мекунад, ки Ӯ Рӯҳулқудси Худро ба шумо ато намудааст.

9Аммо дар бораи бародардӯстӣ ба шумо навиштан ҳоҷат надорад, зеро худи шумо аз Худо омӯхтаед, ки ба якдигар муҳаббат дошта бошед;

10ва шумо бо ҳамаи бародарон дар ҳамаи Мақдуния ҳамин тавр рафтор мекунед. Лекин мо, эй бародарон, шуморо даъват мекунем, ки боз ҳам зиёдтар чунин кунед

11ва саъю кӯшиш намоед, ки оромона зиндагӣ кунед ва кори худро ба ҷо оваред ва бо дастҳои худ кор кунед, чунон ки ба шумо дастур додаем,

12то назди онҳое ки берун /аз ҷамоатанд/, боодобона рафтор кунед ва ба ҳеҷ кас мӯҳтоҷ набошед.

13Лекин мо, эй бародарон, намехоҳем, ки шумо дар бораи ба хоби /марг/ рафтагон бехабар бошед, то мабодо чун дигарон, ки умед надоранд, андӯҳгин шавед.

14Зеро, агар мо бовар кунем, ки Исо мурд ва бархест, ба ҳамин тарз низ Худо онҳоеро, ки дар Исо ба хоби /марг/ рафтаанд, бо Ӯ меоварад,

15зеро инро ба шумо бо каломи Худованд мегӯем, ки мо, зиндаҳо, ки то омадани Худованд боқӣ мондаем, аз онҳое ки ба хоби /марг/ рафтаанд, пешдастӣ намекунем,

16чунки Худи Худованд бо фармони баландовоз, бо овози сардори фариштагон ва /садои/ карнайи Худо, аз осмон фуруд меояд, ва онҳое ки дар Масеҳ мурдаанд, аввал бармехезанд.

17Сипас мо, зиндаҳо, ки боқӣ мондаем, ҳамроҳи онҳо дар абрҳо бурда мешавем, то Худовандро дар ҳаво пешвоз гирем, ва ҳамин тавр ҳамеша бо Худованд мешавем.

18Пас ҳамдигарро бо ин суханон дилбардорӣ кунед.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →