1 Thessalonians 5

Tajik NT 1999

← Chapter 4 Jump to:

1Аммо дар бораи замонҳо ва мӯҳлатҳо ба шумо, эй бародарон, навиштан ҳоҷат надорад,

2зеро худи шумо хуб медонед, ки рӯзи Худованд чун дузде ки шаб меояд, фаро мерасад.

3Чун гӯянд: “Осоиш ва амният”, он гоҳ ногаҳон ба ҳалокат дучор мешаванд, чунон ки зани ҳомиладор ба дарди зоиш дучор мешавад, ва гурехта наметавонанд.

4Лекин шумо, эй бародарон, дар торикӣ нестед, ки он рӯз бар шумо чун дузд ояд;

5ҳамаи шумо писарони нур ва писарони рӯз ҳастед. Мо ба шаб ва ба торикӣ тааллуқ надорем.

6Пас, набояд монанди дигарон дар хоб бошем, балки бедор ва ҳушёр бошем.

7Зеро хобидагон шабона мехобанд, ва мастон шабона маст мебошанд;

8вале мо, ки ба рӯз тааллуқ дорем, бояд ҳушёр бошем ва зиреҳи имону муҳаббат ва хӯди умеди наҷотро дар бар кунем,

9чунки Худо моро на барои ғазаб таъйин кардааст, балки барои ёфтани наҷот ба воситаи Худованди мо Исои Масеҳ,

10ки барои мо мурд, то мо, хоҳ бедор бошем, хоҳ хобида, бо якҷоягии Ӯ зист кунем.

11Бинобар ин ҳамдигарро рӯҳбаланд кунед ва якдигарро обод намоед, чунон ки низ мекунед.

12Аммо аз шумо, эй бародарон, илтимос мекунем, ки он касонро қадрдонӣ намоед, ки дар миёни шумо меҳнат мекунанд, ва сарварони шумо дар Худованд буда, шуморо насиҳат медиҳанд,

13ва онҳоро барои фаъолияташон бо камоли муҳаббат иззат кунед; бо якдигар дар сулҳ зист кунед.

14Инчунин аз шумо, эй бародарон, хоҳишмандем, ки танбалонро насиҳат кунед, беҷуръатонро дилдорӣ намоед, нотавононро дастгирӣ кунед, бо ҳар кас пурсабр бошед.

15Бохабар бошед, ки касе ба касе дар ивази бадӣ бадӣ накунад, балки ҳамеша барои якдигар ва барои ҳама дар пайи некӣ бошед.

16Ҳамеша шод бошед.

17Пайваста дуо гӯед.

18Дар ҳама ҳолат шукр гӯед, зеро чунин аст хости Худо дар ҳаққи шумо дар Масеҳ Исо.

19Рӯҳро хомӯш накунед.

20Пайғамбариҳоро хор нашуморед.

21Ҳама чизро озмоиш кунед, чизи хубро нигоҳ доред.

22Аз ҳар гуна бадӣ худдорӣ кунед.

23Худи Худои осоиш шуморо комилан муқаддас гардонад ва рӯҳу ҷону тани шумо ҳангоми омадани Худованди мо Исои Масеҳ пурра беайб нигоҳ дошта шавад.

24Даъваткунандаи шумо бовафо аст ва инро ба амал меоварад.

25Эй бародарон, барои мо дуо гӯед.

26Ба ҳамаи бародарон бо бӯсаи муқаддас салом расонед.

27Шуморо ба ҳузури Худованд қасам медиҳам, ки ин номаро ба ҳамаи бародарони муқаддас хонед.

28Файзи Худованди мо Исои Масеҳ бо шумо бод. Омин.

← Chapter 4 Jump to: