1 Chronicles 12

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1อนึ่งคนเหล่านี้ได้มาหาดาวิดที่เมืองซิคลัฆ, คราวเมื่อท่านต้องหลบหนีซาอูลบุตรคิชนั้น: คนทั้งปวงนี้อยู่ในจำพวกกล้าหาญได้เป็นผู้ช่วยกู้แผ่นดิน.

2เขาถือธนูขว้างหินและยิงธนูชำนาญทั้งมือขวาและมือซ้าย, เป็นญาติพี่น้องของซาอูลตระกูลเบ็นยามิน.

3คนที่เป็นหัวหน้าชื่ออะฮีเอะเซ็ร, กับโยอาศบุตรของซะมาอาชาวเมืองฆิบอา; ยาซีเอ็ลกับเฟะเล็ตบุตรของอัศมาเว็ธ; บะราคากับเยฮูชาวอะนาโธธ,

4ยิศมายาชาวเมืองฆิบโอน, เป็นคนอาจหาญและเป็นหัวหน้าทหารสามสิบนายนั้น, ยิระมายา, ยาฮาซิเอ็ล, โยฮานาน, โยซาบัด, ชาวเมืองฆะเดรา,

5เอ็ะลูซัย, ยะรีโมธ, บะละยา, ซะมัรยา, ซะฟัตยา, ที่เป็นพวกฮะริฟ,

6เอ็ลคานา, ยิศยา, อะซะเร็ล, โยเอะเซ็ร, ยาโซซาบะอาม, ที่เป็นพงศ์พันธุ์โดรา,

7และโยเอลากับซะบัดยาบุตรของยะโรฮามชาวเมืองฆะโดร

8ฝ่ายชนตระกูลฆาดที่ได้ออกมาหาดาวิด ณ ที่แน่นหนาในป่าเป็นคนกล้าหาญชำนาญในการสงคราม, เคยถือโล่ห์และหอกมีหน้าเหี้ยมเหมือนสิงห์โต, วิ่งเร็วดุจดังเนื้อภูเขา;

9มีเอเซ็รเป็นหัวหน้า, โอบัดยาที่สอง, เอลีอาบที่สาม,

10มีศมานาที่สี่, ยิระมะยาที่ห้า,

11อะธัยที่หก, อะลีเอ็ลที่เจ็ด.

12โยฮานานที่แปด, เอ็ลซาบาดที่เก้า,

13ยิระมะยาที่สิบ, มัคบันนัยที่สิบเอ็ด.

14นายกองตระกูลฆาดเหล่านั้นอย่างต่ำเป็นนายร้อยเอก: อย่างสูงเป็นนายพันเอก.

15เมื่อเดือนห้าคราวที่น้ำท่วมฝั่งหมด, พวกเหล่านี้ได้ข้ามแม่น้ำยาระเดนไปขับไล่บรรดาคนที่อยู่หว่างเขาทิศตะวันออกและทิศตะวันตก

16ฝ่ายตระกูลเบ็นยามินและยูดา, มีลางคนได้มาหาดาวิด ณ ที่แน่นหนา.

17ฝ่ายดาวิดได้ออกไปต้อนรับและตรัสแก่เขาว่า, ถ้าเจ้ามาเพื่อจะช่วยเราโดยความเต็มใจ, เราจะผูกพันสนิทกับเจ้าทั้งหลาย: แต่ทว่าถ้ามาเพื่อจะมอบเราไว้ในมือศัตรู, โดยความผิดในมือของเราไม่มีเลย, ขอพระเจ้าแห่งบิดาของเราทรงทอดพระเนตรแก้แค้นเถิด.

18แล้วพระวิญญาณได้ทรงดลใจอะมาซัยที่เป็นหัวหน้าสามสิบนายนั้น, ท่านจึงทูลว่า, เราทั้งหลายเป็นคนของดาวิดเจ้าข้า, และอยู่ฝ่ายบุตรของยิซัย: ขอความเจริญสุขจงเป็นของท่าน ทั้งให้มีความสุขแก่บรรดาผู้ที่ช่วยท่าน. ด้วยว่าพระเจ้าของท่านทรงโปรดช่วยท่านอยู่. แล้วดาวิดได้ต้อนรับเขาไว้ตั้งให้เป็นนายทหาร

19ในตระกูลมะนาเซมีบางคนได้เข้ากับดาวิด, เมื่อดาวิดมากับพวกฟะลีศตีมจะสู้รบกับซาอูล: แต่พวกดาวิดหาได้ช่วยพวกฟะลิศตีมไม่: ด้วยว่าเมื่อเจ้านายฝ่ายพวกฟะลิศตีมปรึกษากันแล้วจึงไล่ท่านไป, พูดกันว่าคนนี้จะกลับเป็นไมตรีกับซาอูล, นายของตนโดยการถวายศีรษะของพวกเรา.

20ครั้นเมื่อดาวิดกำลังไปเมืองซิคลัฆ, มีชาวชนตระกูลมะนาเซมาคือ, อัดนา, โยซาบาด, ยะดียาเอ็ล, มีคาเอ็ล, โยซาบาด, อะลีอู, และซีละธาย, เป็นนายพันเอกในตระกูลมะนาเซ.

21คนทั้งหลายนั้นได้ช่วยดาวิดสู้รบพวกโจร: ด้วยว่าเป็นคนกล้าหาญและเป็นนายทัพทุกคน.

22ในคราวนั้นมีคนมาหาจะช่วยดาวิดทุกๆ วัน, จนตั้งเป็นกระบวนทัพใหญ่เหมือนกองทัพของพระเจ้า

23จำนวนนายทหารที่มีเครื่องอาวุธพร้อมสำหรับการสงครามที่มาหาดาวิด ณ เมืองเฮ็บโรน, เพื่อจะเอาราชสมบัติของซาอูลมอบให้ท่าน, ตามพระราชดำรัสที่พระยะโฮวาทรงตรัสไว้นั้น.

24ชนเหล่านี้ในตระกูลยูดาคือคนถือโล่ห์และทวนพร้อมด้วยเครื่องอาวุธสำหรับการศึกมีหกพันแปดร้อยคน.

25ในตระกูลซีโมนคนกล้าหาญชำนาญรบศึกมีเจ็ดพันกับร้อยคน.

26ในตระกูลเลวีมีสี่พันหกร้อยคน.

27กับยะโฮยาดาผู้เป็นหัวหน้าในพงศ์พันธุ์อาโรน, มีทหารอยู่กับท่านสามพันเจ็ดร้อยคน;

28และซาโดคคนหนุ่มกล้าหาญกับนายทหารในพงศ์พันธุ์ของท่านรวมเป็นยี่สิบสองนาย.

29ฝ่ายตระกูลเบ็นยามินญาติวงศ์ของซาอูลมีทหารสามพันคน: แต่ก่อนพวกนั้นโดยมากยังสมัครเข้าฝ่ายราชวงศ์ซาอูล.

30ฝ่ายตระกูลเอ็ฟรายิมคนกล้าหาญที่มีชื่อเสียงในเชื้อวงศ์บิดาของท่าน, นับได้สองหมื่นแปดร้อยคน.

31ในมะนาเซครึ่งตระกูล, คนที่ได้เลือกออกนามให้ไปตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์, มีหมื่นแปดพันคน.

32ในตระกูลยิซาคาร, คนที่มีปัญญาสังเกตเวลาเหมาะรู้ท่วงทีว่าพวกยิศราเอลจะกระทำอย่างไร; คนที่เป็นหัวหน้ามีสองร้อยคน; ส่วนญาติพี่น้องทั้งปวงอยู่ในบังคับบัญชาของคนเหล่านั้นทั้งสิ้น.

33ในตระกูลซะบูโลน, ทหารที่ชำนาญใช้เครื่องอาวุธทุกอย่างเคยออกไปรบแล้วมีห้าหมื่นคน: เป็นกองทัพซึ่งมีใจอันเดียวกัน.

34ในตระกูลนัฟธาลีมีนายทหารพันคน, ทหารถือโล่ห์และทวนอยู่ในบังคับเขามีสามหมื่นเจ็ดพันคน.

35ในตระกูลดานมีพลทหารสองหมื่นแปดพันหกร้อยคน.

36ในตระกูลอาเซอร์, พลทหารที่เข้ากระบวนทัพเคยออกไปทำสงครามแล้วมีสี่หมื่นคน.

37ในตระกูลรูเบ็น, ฆาด. และมะนาเซครึ่งตระกูล, อยู่ข้างแม่น้ำยาระเดนฟากข้างโน้น, มีทหารถือเครื่องอาวุธต่างๆ แสนสองหมื่นคน.

38คนทั้งปวงเหล่านั้นล้วนเป็นผู้ชำนาญจัดกระบวนศึกได้ประชุมกัน ณ กรุงเฮ็บโรน, พร้อมใจจะตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ทั่วประเทศยิศราเอล: และทั้งชนยิศราเอลที่ยังเหลืออยู่นั้นมีใจอันหนึ่งอันเดียวกันที่จะตั้งดาวิดเป็นกษัตริย์ด้วย.

39เขาได้พักอยู่กับดาวิดที่นั่นและได้มีการเลี้ยงกันถึงสามวัน: ด้วยว่าญาติพี่น้องได้จัดเตรียมการไว้ต้อนรับ.

40อนึ่ง, คนที่อยู่ใกล้ตำบลนั้นชั้นแต่ตระกูลยิซาคาร, ตระกูลซะบูโลน, ตระกูลนัฟธาลี, ยังส่งสะเบียงอาหารบรรทุกลา, อูฐ, ม้า, โค, มาสะเบียงอาหารนั้นมี, แป้ง, ขนมมะเดื่อเทศ, ขนมผลองุ่นแห้ง, น้ำองุ่น, น้ำมัน, โค, และแกะเป็นอันมาก, ด้วยว่าเป็นคราวรื่นเริงของพวกยิศราเอล

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →