1 Chronicles 15

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1กษัตริย์ดาวิดได้สร้างมณเฑียรหลายหลังที่เมืองดาวิด, และได้ตกแต่งที่สำหรับหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้า, กับได้ตั้งพลับพลาขึ้นไว้สำหรับหีบนั้น.

2ดาวิดจึงมีรับสั่งห้ามว่า, อย่าให้ผู้ใดหามหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้านอกจากพวกเลวี: ด้วยว่าพระยะโฮวาได้ทรงเลือกพวกนั้นไว้สำหรับเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้า, เพื่อเขาจะได้ปฏิบัติพระองค์เป็นนิตย์.

3ดาวิดจึงรับสั่งให้บรรดาพวกยิศราเอลประชุมที่กรุงยะรูซาเลม, เพื่อจะได้เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาเจ้าขึ้นมายังสถานที่ ๆ ท่านได้จัดเตรียมไว้สำหรับหีบสัญญาไมตรีนั้น.

4ดาวิดมีรับสั่งให้เผ่าพันธุ์ของอาโรนและพวกเลวีชุมนุมกัน;

5พงศ์พันธุ์ของคะฮาธนั้นมี; อูรีเอ็ลเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้ร้อยยี่สิบคน:

6พงศ์พันธุ์ของมะรารี; มีอะซายาเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้สองร้อยยี่สิบคน:

7พงศ์พันธุ์ของเฆระโชมมี; โยเอ็ลเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้ร้อยสามสิบคน:

8พงศ์พันธุ์ของเอ็ลซาฟานมี; ซะมายาเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้สองร้อยคน:

9พงศ์พันธุ์ของเฮ็บโรนมี; อะลีเอ็ลเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้แปดสิบคน:

10ฝ่ายพงศ์พันธุ์ของอุซีเอ็ลมี; อามีนาดาบเป็นหัวหน้า, กับพี่น้องของท่านนับได้ร้อยสิบสองคน:

11และกษัตริย์ดาวิดได้เชิญซาโดคกับอะบีนาธารที่เป็นปุโรหิตกับพวกเลวี, คืออูรีเอ็ล, อะซายา, โยเอ็ล, ซะมายา, อะลีเอ็ล, และอัมมีนนาดาบ,

12ตรัสว่า, ท่านทั้งหลายที่เป็นหัวหน้าในตระกูลเลวี: จงชำระตัว, และพวกพี่น้องทั้งหลายของท่านด้วย, แล้วเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้าของยิศราเอลขึ้นยังสถานที่เราได้จัดเตรียมไว้สำหรับหีบนั้น.

13ด้วยเหตุว่าเมื่อครั้งก่อนท่านทั้งหลายหาได้เชิญหีบไปไม่, พระยะโฮวาพระเจ้าของเราจึงลงพระอาญา, เพราะเราทั้งหลายแสวงหาพระองค์ไม่ถูกต้องตามพระบัญญัติ.

14พวกปุโรหิตและพวกเลวีจึงได้ชำระตัวเพื่อจะเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลขึ้นมา.

15แล้วพงศ์พันธุ์ของเลวีได้เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้าหามขึ้นบ่า, ดังโมเซได้สั่งไว้ตามพระดำรัสของพระยะโฮวา

16ดาวิดจึงตรัสสั่งคนหัวหน้าในพวกเลวีให้จัดพวกพี่น้องของตนขับเพลงด้วยเครื่องดนตรีต่างๆ, มีพิณสิบสาย, กับกระจับปี่, และฉิ่งฉาบ, สำหรับประโคมเพลงเสียงให้ไพเราะด้วยความยินดี.

17พวกเลวีได้จัดเฮมานบุตรชายของโยเอ็ล; แต่พี่น้องของเฮมานมีอาซาฟบุตรชายของบอระเคีย, แต่พงศ์พันธุ์ของมะรารีกับพี่น้องของเขาคือเอธานบุตรชายคูซายา;

18กับทั้งพี่น้องของเขา, พวกที่สองซึ่งเป็นนายประตูนั้นคือ, ซะคะระยา, เบ็น, ยาซีเอ็ล, ซะมีราโมธ, ยะฮีเอ็ล, อุนี, เอลีอาบ, บะนายา, มาเซยา, มัธธิธยา, อะลีฟะเลฮู, มิคเนยา, โอเบ็ดอะโดม, และยีเอ็ล.

19ส่วนพวกขับร้องเพลงนั้นคือ, เฮมาน, เอซาฟ, และเอธาน, ได้ตั้งไว้ให้ประโคมเพลงด้วยฉิ่งฉาบทองเหลือง;

20ฝ่ายซะคะระยา, อะซีเอ็ล, ซะมีราโมธ, ยะฮีเอ็ล, อุนี, เอลีอาบ, มาเซยาและบะนายา, (ได้ประโคมเพลง) ด้วยพิณสิบสายเป็นเสียงแหลม;

21มัธธิธยา, อะลีฟะเล, มิคเนยา, โอเบ็ดอะโดม, ยีเอ็ล, และอะซัศยา, ได้ประโคมเพลงด้วยกระจับปี่นำพวกขับร้องเสียงต่ำ.

22คะนันยาเป็นหัวหน้าพวกร้องเพลงในตระกูลเลวี, ท่านเป็นผู้จัดการร้องเพลงนั้น; ด้วยเป็นผู้ชำนาญ.

23ฝ่ายบอระเคียกับเอ็ลคานาเป็นนายประตูสำหรับเฝ้าหีบสัญญาไมตรี.

24ส่วนซะบันยา, โยซาฟาด, นะธันเอ็ล, อะมาซัย, ซะคะระยา, บะนายา, และอะลีเอเซ็รปุโรหิต, เป็นผู้เป่าแตรนำหน้าหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้า: โอเบ็ดอะโดมและยะฮียาเป็นนายประตูเฝ้าหีบสัญญาไมตรี

25ฝ่ายดาวิดกับผู้ปกครองพวกยิศราเอล, นายพัน, เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาแห่ขึ้นมาจากเรือนโอเบ็ดอะโดมด้วยความยินดี.

26ครั้นพระเจ้าทรงโปรดพวกเลวีผู้หามหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวา, เขาจึงถวายโคตัวผู้เจ็ดตัว, กับแกะตัวผู้เจ็ดตัวเป็นเครื่องบูชายัญ.

27กษัตริย์ทรงเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด, ทั้งบรรดาพวกเลวีที่เชิญหีบสัญญาไมตรี, กับพวกร้องเพลง, และคะนันยานายเพลงนั้นก็แต่งตัวเหมือนกัน; ส่วนดาวิดนั้นทรงเอโฟดป่าน.

28พวกยิศราเอลทั้งหลายได้เชิญหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวาขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้อง, เสียงแตร, ขลุ่ย, ฉิ่งฉาบ, พิณสิบสาย, และกระจับปี่

29ครั้นหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวามาถึงเมืองดาวิดแล้ว, มีคัลราชธิดาของซาอูล, แลดูตามช่องพระแกล, เห็นกษัตริย์ดาวิดกระทำเพลงเต้นโลด, นางก็มีใจหมิ่นประมาท

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →