1 Chronicles 16 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1เขาพากันเชิญหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้ามาประดิษฐานไว้ข้างในพลับพลาที่ดาวิดได้ทรงตกแต่งไว้สำหรับหีบนั้น: แล้วเขาได้ถวายเครื่องบูชายัญ, และเครื่องบูชาขอบพระคุณต่อพระพักตรพระเจ้า.

5คืออาซาฟเป็นหัวหน้า, และรองมามี, ซะคะระยา, ยีเอ็ล, ซะมีราโมธ, ยะฮีเอ็ล, มัธธิธยา, เอลีอาบ, บะนายา, โอเบ็ดอะโดม: และยีเอ็ลประกอบเพลงด้วยพิณสิบสายและกระจับปี่; แต่อาซาฟนั้นประกอบเพลงด้วยฉิ่งฉาบ;

6ฝ่ายบะอายากับยะฮะซีเอ็ลปุโรหิตได้ประกอบเพลงเแตรเนืองๆ ต่อหน้าหีบสัญญาไมตรีของพระเจ้า.

7ในวันนั้นดาวิดได้ประทานบทเพลงต่อไปนี้ให้อาซาฟกับพวกพี่น้องของท่านร้องสรรเสริญพระยะโฮวา.

8จงขอบพระเดชพระคุณพระยะโฮวา, จงทูลออกพระนามของพระองค์, จงแสดงพระราชกิจของพระองค์ในท่ามกลางชนประเทศทั้งปวง.

9จงเปล่งเสียงร้องทูลพระองค์, จงร้องเพลงสรรเสริญพระองค์, จงกล่าวบรรดาการอัศจรรย์ของพระองค์.

10จงอวดในนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์: ให้ใจของเหล่าคนที่แสวงหาพระยะโฮวาพึงชื่นชมยินดี.

11จงแสวงหาพระยะโฮวาและพึ่งฤทธิ์เดชของพระองค์, จงแสวงหาพระพักตรของพระองค์เป็นนิตย์นิรันดร์.

12จงระลึกถึงพระราชกิจอันประหลาดซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำนั้น, คือการอัศจรรย์, และคำพิพากษาที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์;

13ท่านทั้งหลายที่เป็นพงศ์พันธุ์ของยิศราเอลผู้ทาสของพระองค์, และลูกหลานของยาโคบ, พวกเลือกสรรของพระองค์.

14พระองค์คือพระยะโฮวาเป็นพระเจ้าของพวกเรา; คำทรงพิพากษาได้ประกาศแจ้งอยู่ทั่วแผ่นดินโลก.

15จงระลึกถึงคำสัญญาไมตรีของพระองค์ไว้เป็นนิตย์; คือพระคำที่ได้ตรัสสั่งให้คงอยู่ตลอดพันชั่วอายุ;

16ซึ่งพระองค์ได้ทรงตั้งไว้แต่อับราฮาม, ให้ยั่งยืนกับได้ทรงปฏิญาณไว้แก่ยิศฮาค:

17พระคำนั้นแหละพระองค์ได้ทรงตั้งไว้เป็นกฎมั่นคงสำหรับยาโคบ, คือทรงตั้งไว้แก่พวกยิศราเอลเป็นสำคัญไมตรีไม่รู้สิ้นสุดเลย,

18ตรัสว่า, เราจะมอบแผ่นดินคะนาอันไว้แก่พวกท่าน, ให้เป็นส่วนมรดกของท่าน;

19เมื่อท่านทั้งหลายเป็นแต่พวกเล็กน้อย, และยังเป็นแขกเมืองอยู่ที่แผ่นดินนั้น.

20เขาทั้งหลายได้เที่ยวจากประเทศนี้ไปประทศโน้น, และจากแผ่นดินโน้นมาแผ่นดินนี้;

21พระองค์มิได้ทรงยอมให้คนใดข่มเหงเขา: พระองค์ได้ทรงขัดห้ามเหล่ากษัตริย์เพราะเห็นแก่เขา,

22ตรัสว่า, อย่าถูกต้องพวกชะโลมของเรา, และอย่าทำร้ายแก่พวกผู้พยากรณ์ของเรา.

23ให้มนุษย์โลกทั้งสิ้นร้องเพลงสรรเสริญพระยะโฮวา, จงประกาศความรอดของพระองค์ทุกวันๆ ต่อไป.

24จงยกยอรัศมีภาพของพระองค์ในท่ามกลางนานาประเทศ; และกล่าวการอัศจรรย์ของพระองค์แก่มหาชนทั้งปวง.

25เพราะว่า, พระยะโฮวาเป็นใหญ่, สมควรจะได้ความสรรเสริญยิ่ง; พระองค์นั้นเป็นที่เกรงกลัวมากกว่าพระอื่นทั้งสิ้น.

26ด้วยพระทั้งหลายของคนนานาประเทศนั้นเป็นของเปล่า: แต่ว่าพระยะโฮวาทรงสร้างฟ้าสวรรค์.

27ยศศักดิ์และเดชานุภาพอยู่ฉะเพาะพระพักตรพระองค์; ฤทธิ์เดชและความปีติยินดีมีอยู่ในบริเวณของพระองค์.

28ให้บรรดาพงศ์พันธุ์ทั้งหลาย, ถวายคำสรรเสริญแก่พระยะโฮวา, จงกล่าวสรรเสริญรัศมีแลฤทธิ์เดชแก่พระยะโฮวา.

29จงถวายรัศมีภาพอันสมควรแก่พระนามของพระองค์: จงนำเครื่องบูชามาเฝ้าต่อพระพักตรพระองค์: จงนมัสการพระยะโฮวาให้เป็นการบริสุทธิ์.

30จงเกรงกลัวพระยะโฮวา, ทั่วพิภพแผ่นดินโลกตั้งมั่นคงไม่หวาดหวั่นไหว.

31ให้ฟ้าสวรรค์มีความชื่นชม, และแผ่นดินโลกโสมนัศยินดี: ให้ประกาศในท่ามกลางชนประเทศว่า, พระยะโฮวาทรงครอบครองอยู่.

32ให้มหาสมุทรกับบรรดาที่อยู่ในนั้นลั่นกึกก้อง, ให้ทุ่งนากับบรรดาสิ่งอันมีอยู่ในที่นั้นโสมนัศ.

33ขณะนั้นต้นไม้ในป่าจะบันลือเสียงต่อพระพักตรพระยะโฮวา, ด้วยพระองค์เสด็จมาเพื่อจะพิพากษาแผ่นดินโลก.

34จงขอบพระเดชพระคุณพระยะโฮวา; เพราะพระองค์เป็นประเสริญรอบคอบ; เหตุว่าพระกรุณาคุณของพระองค์ดำรงอยู่เป็นนิตย์.

35จงทูลว่า, ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, ที่พึ่งของข้าพเจ้า, ขอจงโปรดช่วยข้าพเจ้าเถิด, แล้วทรงรวบรวมพวกข้าพเจ้าไว้ให้พ้นจากอำนาจชาวต่างประเทศ, ให้ขอบพระเดชพระคุณพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์, ให้ยกย่องโดยยินดี, ในการสรรเสริญพระองค์.

36จงสาธุการแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลเป็นนิตย์นิรันดร์. ฝูงคนจึงตอบว่า, อาเมน, และได้สรรเสริญพระยะโฮวา.

37ดาวิดจึงรับสั่งให้อาซาฟกับพี่น้องของตนอยู่ที่นั้นฉะเพาะหีบสัญญาไมตรีของพระยะโฮวา, เพื่อจะได้ปฏิบัติฉะเพาะหีบสัญญาไมตรีนั้นเสมอตามทีมีการทุกๆ วัน:

38กับโอเบ็ดอะโดมทั้งพวกพี่น้องหกสิบแปดคน, โอเบ็ดอะโดมบุตรชายของยะดูธูนกับโฮซาให้เป็นคนเฝ้าประตู:

39อนึ่ง, พวกซาโดคปุโรหิต, กับพี่น้องของท่านได้อยู่ต่อหน้าพลับพลาของพระยะโฮวาในตำบลสูงที่เมืองฆิบโอน,

40เพื่อจะทำการบูชาด้วยเพลิงถวายพระยะโฮวาที่แท่นสำหรับเผาไฟทั้งเวลาเช้าเวลาเย็นเสมอ, ตามที่เขียนไว้ในกฎหมายของพระยะโฮวา, ที่พระองค์ได้ทรงตรัสสั่งแก่พวกยิศราเอลนั้น;

41ทั้งเฮมาน, และยะดูธูน, กับคนอื่นๆ ที่ทรงเลือกออกชื่อไว้แล้วให้อยู่กับพวกนั้น, เพื่อจะได้ขอบพระเดชพระคุณพระยะโฮวา, เพราะความเมตตากรุณาของพระองค์ถาวรอยู่เป็นนิตย์;

42เฮมานและยะดูธูนอยู่กับพวกนั้น, พร้อมทั้งแตร, และฉิ่งฉาบ, ประโคมเสียงดัง, และเครื่องอื่นๆ สำหรับประกอบเพลงถวายพระยะโฮวา, และให้บุตรชายของยะดูธูนอยู่ที่ประตู.

43คนทั้งปวงต่างกลับไปบ้านของตน: แล้วดาวิดเสด็จกลับไปประสงค์จะอวยพรแก่วงศ์ญาติของท่าน