bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Isaiah 33
Isaiah 33
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 34 →
1
เฮ้ย ไอ้เจ้านักทำลายผู้ที่ยังไม่เคยถูกทำลาย ไอ้เจ้าคนทรยศผู้ที่ยังไม่เคยถูกใครหักหลัง เมื่อเจ้าทำลายคนอื่นเสร็จแล้ว ตัวเจ้าเองก็จะถูกทำลาย เมื่อเจ้าหักหลังคนอื่นเสร็จแล้ว เจ้าก็จะถูกหักหลัง
2
ประชาชนพูดว่า ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดเมตตาเราด้วย เราคอยพระองค์อยู่ ขอประทานเรี่ยวแรงให้กับเราทุกเช้า ขอช่วยกู้เราในยามที่เดือดร้อน
3
เพราะเสียงคำรามของพระองค์ทำให้ผู้คนวิ่งหนีไป เมื่อพระองค์ยืนขึ้นมา ชนชาติต่างๆก็หนีกระเจิงไป
4
ของที่พวกเจ้าปล้นมาได้นั้นจะโดนยึดไปเหมือนฝูงตั๊กแตนมายึด คนอื่นจะโดดตะครุบใส่ของพวกนั้นเหมือนฝูงตั๊กแตนตะครุบใส่
5
พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่องเชิดชู พระองค์อยู่ในที่สูง พระองค์ทำให้เมืองศิโยนเต็มไปด้วยความยุติธรรมและความถูกต้อง
6
พระองค์จะเป็นความมั่นคงของเจ้าตลอดเวลา พระองค์จะให้ความรอด ให้สติปัญญา และให้ความรู้กับเจ้าอย่างเหลือเฟือ การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นสมบัติล้ำค่าที่พระองค์ให้
7
ฟังสิ พวกทูตร้องไห้เสียงดังอยู่ตามถนน พวกตัวแทนที่พยายามทำสัญญาสงบศึกร้องไห้อย่างขมขื่น
8
พวกถนนทางหลวงก็ถูกทิ้งร้างแล้ว ไม่มีใครกล้าเดินทางบนท้องถนน เพราะคำสัญญาสงบศึกนั้นพังทลายไปแล้ว คำสัญญาที่ตกลงก็ได้รับการดูถูกเหยียดหยาม ชีวิตมนุษย์นั้นไม่มีค่าแล้ว
9
แผ่นดินก็เศร้าหมองและหมดเรี่ยวแรง เลบานอน ก็ได้รับความอับอายและเหี่ยวแห้งไป หุบเขาชาโรน ก็เป็นเหมือนกับทะเลทราย ต้นไม้ของบาชาน และภูเขาคารเมล ใบร่วงใกล้ตาย
10
พระยาห์เวห์พูดว่า “ตอนนี้ เราจะลุกขึ้น ตอนนี้ เรายกย่องตัวเอง ตอนนี้ เราจะให้คนเห็นว่าเรายิ่งใหญ่
11
พวกเจ้าตั้งท้องเป็นแกลบและคลอดฟางออกมา แล้วลมหายใจของพวกเจ้า จะเป็นไฟที่เผาผลาญตัวพวกเจ้าไป
12
ชนชาติทั้งหลายจะถูกเผาเป็นผุยผง พวกเขาจะถูกเผาไฟเหมือนต้นหนามที่โดนตัดเผาไป”
13
พระยาห์เวห์พูดว่า “พวกเจ้าที่อยู่ไกล ให้ฟังเรื่องที่เราได้ทำ พวกเจ้าที่อยู่ใกล้ ให้ยอมรับฤทธิ์อำนาจของเรา”
14
พวกคนบาปในศิโยนกำลังกลัวอยู่ และคนที่ไม่นับถือพระเจ้าก็สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว พวกเขาพูดว่า “มีใครบ้างในพวกเราที่จะทนไฟที่เผาผลาญนี้ได้ มีใครบ้างในพวกเราที่จะทนได้กับเปลวเพลิงที่เผาอยู่ตลอดเวลา”
15
คำตอบคือ “คนเหล่านั้นที่ใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง คนที่พูดอย่างสัตย์ซื่อ คนที่ไม่ยอมรับกำไรจากการกดขี่ข่มเหงคนอื่น คนที่ปัดสินบนไป แทนที่จะรับมัน คนที่ปิดหูไม่ยอมฟังแผนการฆ่านองเลือด และคนที่ปิดตาไม่ยอมมองสิ่งที่ชั่วร้าย
16
คนพวกนี้จะอยู่อย่างปลอดภัย ที่ลี้ภัยของพวกเขาจะเป็นป้อมปราการบนภูเขา เขาจะมีเสบียงอาหารตลอดเวลาและน้ำก็จะมีไม่ขาด”
17
ดวงตาของเจ้าจะเห็นกษัตริย์ที่สง่างาม ดวงตาของเจ้าจะเห็นอาณาจักรของพระองค์ขยายออกไปไกล
18
จิตใจของเจ้าจะคิดถึงเรื่องที่เจ้าเคยหวาดกลัวในอดีตว่า “คนที่มาเก็บส่วย ทั้งคนนับและคนชั่งอยู่ที่ไหนแล้ว คนสอดแนมที่มานับป้อมปราการอยู่ที่ไหนแล้ว”
19
เจ้าจะไม่ได้เห็นคนต่างชาติที่เย่อหยิ่งจองหองพวกนี้อีก ที่พูดแล้วฟังไม่รู้เรื่อง ลิ้นที่พูดตะกุกตะกักที่เจ้าไม่เข้าใจ
20
ดูเมืองศิโยนสิ เมืองที่มีเทศกาลประจำปีของพวกเรา ดวงตาของเจ้าจะมองเห็นเยรูซาเล็มเป็นที่อยู่ที่ปลอดภัย เป็นเหมือนเต็นท์ที่จะไม่มีวันเคลื่อนย้ายไปไหน หมุดปักเต็นท์นั้นจะไม่มีวันถูกถอนขึ้นมา และพวกเชือกของเต็นท์นั้นจะไม่มีวันขาดไป
21
แต่ที่นั่นพระยาห์เวห์จะอยู่กับเราอย่างมีสง่าราศี เหมือนแผ่นดินที่มีแม่น้ำหลายสายและลำธารกว้าง แต่จะไม่มีเรือพายอันยิ่งใหญ่ของศัตรูแล่นเข้ามา และจะไม่มีเรืออันทรงพลังข้ามแม่น้ำเหล่านั้นมาได้
22
เพราะพระยาห์เวห์เป็นผู้พิพากษาของเรา พระยาห์เวห์เป็นผู้ให้กฎหมายกับเรา พระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์ของเรา พระองค์จะช่วยกู้พวกเรา
23
เจ้าศัตรู สายระโยงใบเรือของเจ้านั้นหย่อนแล้ว เชือกที่ยึดให้เสากระโดงเรือแน่นนั้นก็หย่อน พวกมันกางใบไม่ขึ้น ดังนั้นของที่เจ้าปล้นมาได้จะต้องถูกแบ่งกัน แม้แต่คนง่อยในพวกเราก็สามารถมาช่วยกันปล้นเจ้าได้
24
จะไม่มีใครที่อาศัยอยู่ในเมืองเราพูดว่า “ฉันไม่สบาย” คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นจะได้รับการอภัยโทษสำหรับบาปของพวกเขา
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 34 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66