Isaiah 41

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →

1พระยาห์เวห์พูดว่า “พวกเจ้าที่อยู่ตามชายฝั่งทะเลและเกาะทั้งหลาย ให้ฟังเราอย่างเงียบๆ ชนชาติทั้งหลาย ให้เข้มแข็งไว้ ให้พวกเขาเข้ามาใกล้ๆและให้พวกเขาพูด ให้พวกเรามาเจอกันเพื่อขึ้นศาลตัดสินคดีกัน

2ใครยุแหย่ชายคนนั้นที่มาจากทางทิศตะวันออก เขามีแต่ชัยชนะในทุกย่างก้าวของเขา พระยาห์เวห์ได้ส่งมอบชนชาติต่างๆให้กับเขา เขาจึงเหยียบย่ำพวกกษัตริย์ไว้ใต้เท้าเขา เขาใช้ดาบทำให้พวกนั้นกลายเป็นเหมือนฝุ่น เขาใช้คันธนู ทำให้พวกนั้นกระจายไปเหมือนฟางถูกลมพัด

3เขาไล่ตามพวกนั้นไปและไม่ได้รับบาดเจ็บด้วย เขาเร็วจนเท้าแทบไม่ติดพื้น

4ใครกันที่ทำสิ่งนี้ และใครกันที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้นมา ใครกันที่ควบคุมประวัติศาสตร์ตั้งแต่แรก เป็นเราเอง ยาห์เวห์ เราอยู่ตอนเริ่มแรก และเราก็จะอยู่ตอนจบ

5พวกคนที่อยู่ตามแถบชายฝั่งและหมู่เกาะต่างๆได้เห็นผู้พิชิตที่เรายกขึ้นมาและเกิดความเกรงกลัว สุดปลายโลกก็กลัวจนสั่นเทิ้ม พวกเขาได้เข้ามาใกล้และได้มาถึงแล้ว

6พวกเขาช่วยเหลือกันและกัน และคนหนึ่งพูดกับอีกคนหนึ่งว่า ‘ให้เข้มแข็งไว้’

7ช่างแกะสลักไม้ให้กำลังใจช่างทอง ช่างที่ใช้ค้อนเคาะเหล็กให้เรียบก็ให้กำลังใจช่างตีเหล็กขึ้นรูป ช่างตีเหล็กขึ้นรูปก็พูดเกี่ยวกับงานเชื่อมว่า ‘มันดีแล้ว’ และเขาก็ตอกตะปูยึดรูปเคารพนั้นไว้เพื่อไม่ให้มันล้มลงมา”

8พระยาห์เวห์พูดว่า “แต่เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้ของเราเอ๋ย ยาโคบ คนที่เราได้เลือกมาเอ๋ย และลูกหลานของอับราฮัมเพื่อนเราเอ๋ย

9เจ้าผู้ที่เราได้นำมาจากสุดปลายแผ่นดินโลก เจ้าผู้ที่เราได้เรียกมาจากไกลสุดขอบโลก เจ้าที่เราได้พูดว่า ‘เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้เลือกเจ้าและไม่ได้ทอดทิ้งเจ้า’

10ไม่ต้องกลัว เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่ากลัวเลย เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะทำให้เจ้ามีกำลัง ใช่แล้ว เราจะช่วยเจ้า เราจะพยุงเจ้าด้วยมือขวาแห่งชัยชนะของเรา

11ดูสิ คนทั้งหลายที่โกรธเคืองเจ้าจะได้รับความอับอายขายหน้า พวกนั้นที่ต่อต้านเจ้าจะเป็นอย่างกับศูนย์และพินาศไป

12เจ้าจะมองหาคนพวกนั้นที่ต่อสู้กับเจ้าแต่จะหาไม่เจอ คนพวกนั้นที่ทำสงครามกับเจ้าจะเป็นอย่างกับศูนย์ไปเลย

13เพราะเรา ยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้ากำลังจับมือขวาของเจ้าไว้ เป็นเราเอง ที่กำลังพูดกับเจ้าว่า ‘ไม่ต้องกลัว เราจะช่วยเจ้า’”

14พระยาห์เวห์พูดว่า “อย่ากลัวเลย ยาโคบ เจ้าหนอนตัวน้อย อย่ากลัวเลย อิสราเอล เจ้าหนอนผีเสื้อตัวน้อย ตัวเราเองจะช่วยเจ้า ผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอลคือผู้ที่ปกป้องเจ้า

15ดูสิ เราจะทำให้เจ้าเป็นเลื่อนนวดข้าว ที่แหลมคม ใหม่ และมีซี่ฟันมากมาย เจ้าจะนวดและบดภูเขาต่างๆ เจ้าจะทำให้เนินเขาต่างๆเป็นเหมือนแกลบ

16เจ้าจะฟัดร่อนพวกมัน แล้วลมก็จะพัดพวกมันไป พายุก็จะพัดให้พวกมันกระจายไป แล้วเจ้าก็จะชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์ เจ้าก็จะภาคภูมิใจในผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอล

17เมื่อคนจนและคนขัดสนแสวงหาน้ำแต่ไม่มีน้ำ แล้วลิ้นของพวกเขาก็แห้งผากด้วยความกระหาย เรา ยาห์เวห์ ก็จะตอบพวกเขา เรา พระเจ้าของอิสราเอล จะไม่ทอดทิ้งพวกเขา

18เราจะทำให้เกิดแม่น้ำหลายสายไหลอยู่บนที่สูงที่ว่างเปล่านั้น แล้วทำให้เกิดพวกตาน้ำท่ามกลางหุบเขาเหล่านั้น และจะทำให้ทะเลทรายกลายเป็นทะเลสาบ และทำให้ที่ดินแห้งกลายเป็นตาน้ำ

19เราจะปลูกต้นซีดาร์ในทะเลทรายนั้น รวมทั้งต้นกระถิน ไม้พุ่มหอม และต้นมะกอก เราจะปลูกต้นสนไซเพรส ต้นสนเฟอร์ และต้นสนไพน์ไว้ด้วยกัน

20เราจะทำอย่างนี้ เพื่อทุกคนจะได้เห็นและรู้ และพิจารณาเกี่ยวกับเรื่องนี้และเข้าใจว่า เป็นมือของพระยาห์เวห์ที่ได้ทำสิ่งนี้ ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของอิสราเอลเป็นผู้สร้างมันขึ้นมา

21พระยาห์เวห์พูดว่า ‘พวกพระจอมปลอมทั้งหลาย นำคดีของเจ้ามาดูสิ’ กษัตริย์ของยาโคบพูดว่า ‘เอาหลักฐานต่างๆของเจ้ามาดูสิ’

22ให้พวกพระปลอมพวกนั้นเข้ามาและบอกเราหน่อยว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ให้บอกเราถึงเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นในอดีต บอกความหมายของเหตุการณ์เหล่านั้น เพื่อเราจะพิจารณาสิ่งเหล่านั้น และจะได้รู้ว่าผลออกมาเป็นยังไง หรือไม่ก็บอกเราว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

23บอกเราหน่อยสิว่าต่อไปนี้จะมีอะไรเกิดขึ้น เพื่อเราจะได้รู้แน่ๆว่าพวกเจ้าเป็นพระแท้จริง หรืออย่างน้อยก็ทำอะไรสักอย่าง เรื่องดีหรือร้ายก็ได้ เราจะได้พากันขยาดกลัว

24ดูสิ เจ้านี่มันน้อยกว่าศูนย์เสียอีก ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย และใครก็ตามที่เลือกที่จะนมัสการเจ้า มันช่างน่าขยะแขยงเสียจริงๆ”

25“เราได้ยั่วยุชายคนหนึ่งจากทิศเหนือ และเขาก็ได้มาแล้ว เราได้เรียกเขาตามชื่อของเขาให้มาจากทางทิศตะวันออก เขาได้เหยียบย่ำพวกผู้นำเหมือนโคลน เหมือนกับช่างปั้นหม้อเหยียบย่ำดินเหนียว

26ใครได้ทำนายเรื่องนี้ตั้งแต่แรก เพื่อเราจะได้รู้ ใครได้ประกาศล่วงหน้า เพื่อเราจะได้พูดว่า ‘เขาแม่นจริงๆ’” จริงๆแล้ว ไม่มีใครได้ทำนายเรื่องนี้ จริงๆแล้ว ไม่มีใครประกาศเรื่องนี้ ไม่มีใครได้ยินพวกเจ้าพูดสักคำ

27เราได้ประกาศเรื่องนี้ให้ศิโยนรู้ล่วงหน้าว่า “ดูสิ กองทัพของเขากำลังมา” เราได้ส่งผู้ส่งข่าวไปบอกเรื่องนี้ในเยรูซาเล็ม

28แต่เมื่อเรามองดูพระปลอมพวกนั้น ไม่เห็นมีใครให้คำปรึกษาได้เลย เมื่อเราถามพวกมันก็ไม่มีใครตอบอะไรได้

29ดูสิ พระปลอมพวกนั้นเป็นแค่ภาพลวงตา พวกมันทำอะไรไม่ได้เลย รูปปั้นของพวกมันว่างเปล่าเหมือนลม

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →