Isaiah 44

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1พระยาห์เวห์พูดว่า ‘ยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อิสราเอล ผู้ที่เราเลือกมา ตอนนี้ฟังให้ดี’

2พระยาห์เวห์ผู้ที่สร้างเจ้าขึ้นมานั้น ผู้ที่ปั้นเจ้าตอนอยู่ในครรภ์ ผู้ที่จะช่วยเจ้า พูดอย่างนี้ว่า ‘ยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา เยชุรูน ผู้ที่เราเลือกมาไม่ต้องกลัว

3เพราะเราจะเทน้ำลงบนแผ่นดินที่กระหาย และให้ลำธารต่างๆไหลบนดินแห้ง เราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนลูกหลานของเจ้า และเทพระพรของเราลงบนลูกๆของเจ้า

4พวกเขาจะงอกขึ้นมาเหมือนกับต้นป๊อปลาร์สีเขียว และเหมือนพวกต้นหลิวที่ขึ้นอยู่ตามลำธาร’

5คนหนึ่งจะบอกด้วยความภาคภูมิใจว่า ‘เราเป็นของพระยาห์เวห์’ และอีกคนหนึ่งก็จะบอกว่า ‘ข้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวของยาโคบ’ และอีกคนหนึ่งจะเขียนลงบนมือของเขาว่า ‘ของพระยาห์เวห์’ และตั้งนามสกุลว่า ‘อิสราเอล’”

6พระยาห์เวห์ผู้เป็นกษัตริย์ของอิสราเอล พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ผู้ปกป้องอิสราเอลพูดอย่างนี้ว่า “เราเป็นผู้แรกและผู้สุดท้าย นอกจากเราแล้วไม่มีพระเจ้าอื่นอีก

7พระไหนเป็นเหมือนเรา ก็ให้พระนั้นพูดออกมาและประกาศออกมา และให้แสดงหลักฐานต่อหน้าเรา ใครได้ทำนายนานแสนนานมาแล้วถึงสิ่งต่างๆที่จะเกิดขึ้น ก็ให้พระพวกนั้นออกมาบอกพวกเราถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

8ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องขวัญผวา เราได้บอกเจ้าตั้งแต่สมัยโบราณแล้วไม่ใช่หรือ เราได้ทำนายว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่หรือ เจ้าก็เป็นพยานให้กับเราได้ นอกจากเราแล้วยังมีพระเจ้าอื่นอีกหรือ เราไม่เห็นรู้จักเลย ไม่มีหิน หลบภัยอื่นนอกจากเราอีกแล้ว”

9คนพวกนั้นทั้งหมดที่ทำรูปเคารพต่างๆขึ้นมาก็ไม่มีค่าอะไรเลย และรูปเคารพที่พวกเขาชื่นชอบนักหนาก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย พวกที่นมัสการรูปเคารพนั้นก็เป็นพยานให้กับพวกรูปเคารพนั้น คนที่นมัสการรูปเคารพนั้นก็มองไม่เห็นและไม่เข้าใจ ดังนั้นพวกเขาจะได้รับความอับอาย

10ใครจะไปปั้นพระหรือหล่อรูปเคารพที่ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้

11ดูสิ พวกนั้นทั้งหมดที่นับถือรูปเคารพจะต้องอับอาย พวกช่างฝีมือที่สร้างมันก็เป็นแค่มนุษย์ ให้พวกเขาชุมนุมกันทุกคนและยืนขึ้นสู้คดี พวกเขาก็จะต้องขวัญผวาและอับอายขายหน้าไป

12ช่างเหล็กก็ตัดเหล็กเอามาทำให้ร้อนบนไฟและเขาใช้ค้อนตีขึ้นรูปและทำงานกับเหล็กนั้นด้วยแขนอันแข็งแกร่งของเขา แต่เมื่อเขาหิว เขาก็จะหมดแรงไป ถ้าเขาไม่ดื่มน้ำเขาก็จะอ่อนเปลี้ยไป

13ช่างไม้ก็ขึงเชือกวัดและใช้ปากกาเหล็ก และวงเวียนขีดเขียนเป็นรูปร่างขึ้นมา และเขาก็แกะสลักมันด้วยเครื่องมือแกะสลัก เขาสร้างมันขึ้นมาเหมือนรูปร่างคน และมีความสวยงามของมนุษย์ แล้วเอามันไปตั้งไว้ในศาลเจ้า

14เขาไปตัดต้นสนซีดาร์ หรือไม่ก็ไปเลือกต้นโฮม์หรือต้นโอ๊ก เขาปล่อยให้ต้นไม้โตขึ้นตามลำพังท่ามกลางไม้อื่นๆในป่า เขาปลูกต้นสนซีดาร์และฝนก็ทำให้มันสูงขึ้น

15และเมื่อถึงเวลาที่จะเอามันมาทำฟืนให้กับมนุษย์ เขาก็เอาไม้นั้นมาส่วนหนึ่ง มาเผาให้ความอบอุ่นกับตัวเอง เอามาก่อไฟและอบขนมปังและเขาก็เอาอีกส่วนหนึ่งมาสร้างเป็นพระและนมัสการมัน เขาแกะสลักรูปเคารพขึ้นมาและกราบไหว้อยู่ต่อหน้ามัน

16เขาเอาไม้ครึ่งหนึ่งมาเผาไฟและย่างเนื้อบนมัน เอามากินจนอิ่มหนำสำราญและผิงไฟนั้นให้ร่างกายอบอุ่น และพูดว่า “ข้าอุ่นจัง ขณะที่ดูไฟนี้”

17และไม้ที่เหลือก็เอามาสร้างเป็นพระ ให้เป็นรูปเคารพของเขา และเขาก็ก้มกราบและนมัสการมัน แถมเขาได้อธิษฐานกับมันว่า “ช่วยกู้ชีวิตข้าด้วย เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าของข้า”

18พวกเขาไม่รู้ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำอยู่ ตาของพวกเขาปิดสนิท เขาจึงมองอะไรไม่เห็น และจิตใจของเขาก็เหมือนกันเขาก็เลยไม่เข้าใจ

19ไม่มีใครหยุดพิจารณา และพวกเขาก็ไม่มีความรู้ หรือความคิดแยกแยะ ที่จะพูดว่า “ข้าเผาไม้ครึ่งหนึ่งในไฟ และอบขนมปังบนมัน ข้าย่างเนื้อและกินเนื้อนั้น แล้วต่อไปข้าควรจะเอาไม้ที่เหลือมาสร้างสิ่งที่น่าขยะแขยงนี้หรือเปล่า ข้าควรจะก้มลงกราบต่อหน้าท่อนไม้ท่อนหนึ่งหรือเปล่า”

20มันเหมือนกับการเลี้ยงสัตว์ด้วยขี้เถ้า จิตใจที่หลอกลวงของเขาได้นำเขาให้หลงทางไป เขาไม่สามารถช่วยกู้ตัวเองได้ หรือพูดว่า “สิ่งนี้ที่อยู่ในมือขวาของข้าเป็นเรื่องหลอกลวงไม่ใช่หรือ”

21พระยาห์เวห์พูดว่า “ยาโคบเอ๋ย จำเรื่องพวกนี้ไว้ให้ดี อิสราเอลเอ๋ย จำเรื่องพวกนี้ให้ดี เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้ปั้นเจ้าขึ้นมา เจ้าคือผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลเอ๋ย เราจะไม่มีวันลืมเจ้า

22เราได้กวาดการกบฏของเจ้าทิ้งไปเหมือนลมพัดเมฆไป และกวาดความบาปของเจ้าทิ้งไปเหมือนหมอกปลิวไป กลับมาหาเราเถิด เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว”

23ฟ้าสวรรค์เอ๋ย ร้องเพลงเถิด เพราะพระยาห์เวห์ได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ส่วนลึกที่สุดของโลกเอ๋ย โห่ร้องเถิด ภูเขา ป่าไม้ และต้นไม้ทั้งหลายเอ๋ย ระเบิดเสียงเพลงออกมาเลย เพราะพระยาห์เวห์ได้ไถ่ยาโคบแล้ว และพระองค์ได้เสริมบารมีของพระองค์โดยช่วยอิสราเอล

24พระยาห์เวห์ผู้ไถ่เจ้า ผู้ปั้นเจ้าในครรภ์ พูดไว้ว่าอย่างนี้ “เราคือยาห์เวห์ ผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง เราได้ขึงท้องฟ้านี้ออกแต่เพียงผู้เดียว เราได้กางแผ่นดินออกด้วยตัวเราเอง

25เราคือผู้ที่ทำให้คำทำนายของพวกนักต้มตุ๋นผิดเพี้ยนไป และทำให้พวกหมอดูกลายเป็นตัวตลกโง่ๆไป และเราเป็นผู้ที่ทำให้คนฉลาดหัวหมุน และทำให้ความรู้ของเขานั้นโง่เขลาไป

26แต่เราทำให้คำพูดของผู้รับใช้เราเกิดขึ้นจริง และทำให้คำทำนายของพวกทูตของเราสำเร็จผล เราพูดถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนมาอาศัยอยู่ที่นี่อีกครั้งหนึ่ง’ และเราก็พูดถึงเมืองต่างๆของยูดาห์ว่า ‘พวกมันจะถูกสร้างขึ้นใหม่’ และเราพูดถึงซากปรักหักพังของเยรูซาเล็มว่า ‘เราจะยกซากปรักหักพังเหล่านั้นขึ้นมาใหม่’

27เราพูดกับมหาสมุทรว่า ‘เหือดแห้งไปซะ’ เราจะทำให้แม่น้ำทั้งหลายของเจ้าเหือดแห้งไป

28เราพูดถึงไซรัส ว่า ‘เขาเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา เขาจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เราอยากให้เขาทำ’ ไซรัสจะพูดถึงเยรูซาเล็มว่า ‘ให้สร้างมันขึ้นมาใหม่’ และพูดถึงพระวิหารว่า ‘ให้วางฐานรากของมันขึ้นมาใหม่’”

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →