bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Isaiah 43
Isaiah 43
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 44 →
1
ยาโคบ พระยาห์เวห์ที่สร้างเจ้าขึ้นมา อิสราเอล พระยาห์เวห์ที่ปั้นเจ้าขึ้นมานั้น ตอนนี้พระองค์พูดอย่างนี้ว่า “ไม่ต้องกลัว เพราะเราได้ไถ่เจ้าให้เป็นอิสระแล้ว เราได้เรียกชื่อของเจ้าโดยเฉพาะ และเจ้าเป็นของเรา
2
เมื่อเจ้าต้องลุยน้ำลึกไป เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อเจ้าต้องข้ามแม่น้ำ เจ้าก็จะไม่จมลงไป เมื่อเจ้าต้องเดินลุยไฟ เจ้าก็จะไม่ไหม้ และเปลวเพลิงก็จะไม่เผาผลาญเจ้า
3
เพราะเราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เราคือผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอลพระผู้ช่วยให้รอดของเจ้า เราได้ให้อียิปต์เป็นค่าไถ่ตัวเจ้า เราได้แลกเอธิโอเปียและเสบากับตัวเจ้า
4
เพราะเจ้ามีค่ามาก และมีเกียรติในสายตาเราและเรารักเจ้า เราได้ให้คนอื่นเพื่อแลกเปลี่ยนกับเจ้า และให้ชนชาติต่างๆเพื่อแลกกับชีวิตเจ้ามา”
5
“ไม่ต้องกลัว เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะนำลูกหลานของเจ้ามาจากทางทิศตะวันออก และเราจะรวบรวมเจ้าจากทางทิศตะวันตก
6
เราจะพูดกับทิศเหนือว่า ‘ปล่อยพวกเขาไป’ และพูดกับทิศใต้ว่า ‘อย่าได้ยึดพวกเขาไว้’ ให้นำพวกลูกชายของเรากลับมาจากแดนไกล และนำพวกลูกสาวของเรากลับมาจากสุดปลายโลก
7
ให้นำทุกคนที่เป็นของเรามา คือคนที่เราสร้างขึ้นเพื่อประดับบารมีของเรา คนที่เราได้ปั้นและทำขึ้นมา”
8
ให้นำคนเหล่านั้นออกมา คือคนที่มีตา แต่กลับบอด และคนที่มีหู แต่กลับหนวก
9
ให้ชนชาติทั้งหมดรวบรวมกันเข้ามา ให้ประชาชาติทั้งหมดมาชุมนุมกัน ใครในพวกพระของเขาได้ทำนายว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้น หรือได้ประกาศล่วงหน้าถึงเหตุการณ์อื่นๆที่เกิดขึ้นแล้วในอดีต ก็ให้พวกเขานำพวกพยานของเขามาพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเขาถูก เพื่อว่าคนอื่นจะได้ฟัง และพูดว่า “เป็นจริง”
10
พระยาห์เวห์พูดว่า “พวกเจ้าเป็นพยานของเรา และเป็นผู้รับใช้ของเราที่เราได้เลือกมา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รู้จักและเชื่อเราและจะได้เข้าใจเสียทีว่าเราคือพระองค์ พระเจ้าแต่เพียงองค์เดียว ก่อนหน้าเราไม่มีพระเจ้าอื่นที่ถูกปั้นขึ้นและหลังจากเราก็จะไม่มีเหมือนกัน
11
เรา เรานี่แหละคือยาห์เวห์ และนอกจากเรา ไม่มีใครเป็นพระผู้ช่วยให้รอด
12
เราได้ทำนายเรื่องเหล่านี้ให้กับเจ้าล่วงหน้าและได้มาช่วยกู้เจ้าและเราได้ประกาศสิ่งเหล่านี้ออกไปล่วงหน้า ไม่ใช่พระต่างชาติในหมู่พวกเจ้าทำหรอกและเจ้าเป็นพยานให้กับเรา” พระยาห์เวห์พูดว่าอย่างนั้น
13
เราคือพระเจ้า และเราก็จะเป็นพระเจ้าต่อไป ไม่มีพระไหนสามารถช่วยกู้ใครก็ตามให้พ้นจากเงื้อมมือของเราได้ เมื่อเราทำอะไรไป ใครจะมาเปลี่ยนมันกลับไปได้
14
พระยาห์เวห์ องค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของอิสราเอล ผู้ที่ไถ่พวกเจ้าให้เป็นอิสระ พูดว่า “เราจะส่งกองทัพไปบาบิโลนเพื่อช่วยเจ้า และจะพังทลายสลักประตูทั้งหลายลง และจะทำให้เสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะของคนบาบิโลนกลายเป็นเสียงร้องไห้คร่ำครวญ
15
เราคือยาห์เวห์ ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า พระผู้สร้างแห่งอิสราเอลผู้เป็นกษัตริย์ของเจ้า”
16
พระยาห์เวห์ ผู้สร้างทางข้ามในทะเล เป็นทางในน้ำที่ซัดส่ายไปมา
17
ผู้ที่นำรถรบและม้ารวมทั้งกองทัพและนักรบ ออกไปให้ถูกทำลายพร้อมๆกัน พวกเขานอนลงที่นั่น และไม่ได้ลุกขึ้น พวกเขาถูกดับไปเหมือนไส้ตะเกียง
18
พระองค์พูดว่า “ไม่ต้องจดจำถึงสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว หรือไปคิดถึงอดีต
19
ดูสิ เรากำลังจะทำสิ่งใหม่ และตอนนี้มันกำลังเกิดขึ้นแล้ว เจ้าไม่เห็นหรือ เราจะทำทางในทะเลทราย และให้พวกแม่น้ำในที่แห้งแล้ง
20
พวกสัตว์ป่ารวมถึงหมาป่าและนกฮูกจะให้เกียรติเรา เพราะเราได้ทำให้น้ำเกิดขึ้นในทะเลทราย พวกแม่น้ำเกิดขึ้นในที่แห้งแล้ง เพื่อจะได้ให้น้ำดื่มกับชนชาติที่เราได้เลือกไว้
21
เป็นชนชาติที่เราได้ปั้นขึ้นเพื่อตัวเราเอง เพื่อพวกเขาจะได้ประกาศถึง สิ่งอันน่าสรรเสริญนี้ที่เราได้ทำ
22
แต่ยาโคบเอ๋ย เจ้าก็ไม่ได้ร้องเรียกหาเรา อิสราเอลเอ๋ย เจ้าเบื่อหน่ายเราแล้ว
23
เจ้าไม่ได้เอาแพะแกะของเจ้ามาเผาทั้งตัวบูชาให้กับเรา และเจ้าก็ไม่ได้ให้เกียรติเราด้วยพวกเครื่องบูชาของเจ้า เราไม่ได้บังคับให้เจ้าต้องถวายเครื่องบูชาจากเมล็ดพืช หรือทำให้เจ้าเหน็ดเหนื่อยเพราะต้องถวายเครื่องหอม
24
เจ้าไม่ได้เอาเงินไปซื้อไม้หอมให้เรา เจ้าไม่ได้ทำให้เราอิ่มหนำสำราญด้วยไขมันสัตว์จากพวกเครื่องบูชาของเจ้า แต่พวกเจ้ากลับทำให้เราแบกภาระหนักคือบาปทั้งหลายของพวกเจ้านั่นแหละ และความผิดทั้งหลายของเจ้าทำให้เรารู้สึกเหน็ดเหนื่อย
25
เรา เราคือพระองค์นั้นที่ลบล้างการกบฏทั้งหลายของเจ้าเพราะเห็นแก่หน้าเรา และเราจะไม่จดจำความบาปทั้งหลายของเจ้า
26
กล่าวหาเราได้เลย ไปขึ้นศาลสู้คดีกัน ให้การของเจ้ามา เพื่อพิสูจน์ว่าเจ้าถูก
27
บรรพบุรุษคนแรกของเจ้าทำบาป และพวกตัวแทนของเจ้าก็ได้กบฏต่อเรา
28
เราจึงทำให้พวกผู้นำในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ไป มอบยาโคบให้ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง มอบอิสราเอลให้ถูกหัวเราะเยาะ
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 44 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66