Isaiah 23

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1คำพยากรณ์เกี่ยวกับเมืองไทระ โอ เรือแห่งเมืองทาร์ชิชเอ๋ย เจ้าร้องไห้ฟูมฟายเถิด เพราะเมืองไทระพังทลายสิ้นแล้ว ปราศจากบ้านเรือนและท่าเรือ สิ่งดังกล่าวถูกเผยให้ทราบจากไซปรัส

2จงหยุดนิ่งเถิด โอ ชาวเมืองที่อาศัยอยู่ใกล้ทะเลเอ๋ย พ่อค้าของเมืองไซดอนที่เดินเรือทะเลได้ทำให้ท่านมีอย่างบริบูรณ์

3รายได้จากการเดินเรือของท่าน ซึ่งมาจากเมล็ดข้าวของชิโหร์ เป็นผลเก็บเกี่ยวที่ได้จากแม่น้ำไนล์ ท่านเป็นพ่อค้าของบรรดาประชาชาติ

4โอ ไซดอนเอ๋ย จงอับอายเถิด เพราะทะเลได้พูดแล้ว หลักอันแข็งแกร่งแห่งทะเลพูดว่า “เราไม่ได้เจ็บครรภ์หรือให้กำเนิด เราไม่ได้อุ้มชูชายหนุ่ม หรือเลี้ยงดูหญิงสาว”

5เมื่ออียิปต์ทราบข่าวเกี่ยวกับไทระ พวกเขาจะเจ็บปวดที่ได้ยินรายงาน

6เรือทั้งหลายควรจะแล่นกลับไปยังทาร์ชิช โอ ชาวเมืองที่อาศัยอยู่ใกล้ทะเลเอ๋ย จงร้องไห้ฟูมฟายเถิด

7นี่คือเมืองรื่นเริงของท่านหรือ เมืองที่ก่อตั้งมานานแล้ว และชาวเมืองได้ไปตั้งหลักแหล่ง ที่แดนไกลหรือ

8ใครวางแผนการกล่าวโทษเมืองไทระ ซึ่งเป็นผู้แจกมงกุฎ มีพวกพ่อค้าระหว่างชาติที่เป็นผู้นำ มีพวกพ่อค้าภายในอาณาจักรผู้มีเกียรติในแผ่นดิน

9พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ได้วางแผนการนี้ เพื่อทำให้ความภูมิใจในความสูงศักดิ์ลดลง เพื่อหลู่เกียรติแห่งความมีเกียรติทั้งหลายของแผ่นดินโลก

10โอ ธิดาแห่งทาร์ชิชเอ๋ย จงข้ามแผ่นดินของท่านไปอย่างข้ามแม่น้ำไนล์ ไม่มีการยับยั้งอีกต่อไปแล้ว

11พระองค์ยื่นมือของพระองค์ไปที่ทะเล พระองค์ทำให้อาณาจักรสั่นไหว พระผู้เป็นเจ้า ได้บัญชาเกี่ยวกับคานาอันว่า พระองค์จะทำให้หลักอันแข็งแกร่งพินาศไป

12และพระองค์กล่าวดังนี้ว่า “เจ้าจะไม่รื่นเริงอีกต่อไป โอ ธิดาพรหมจารีผู้ถูกบีบบังคับแห่งไซดอน จงลุกขึ้น จงข้ามทะเลไปยังไซปรัส แม้แต่ที่นั่นเจ้าก็จะไม่ได้หยุดพัก”

13จงดูแผ่นดินของชาวเคลเดีย ไม่มีคนพวกนี้อยู่อีกแล้ว ชาวอัสซีเรียได้ทำให้ที่ของพวกเขาเป็นที่อยู่ของสัตว์ในทะเลทราย พวกเขาก่อเชิงเทินให้สูงขึ้น และริบวังจนเกลี้ยง พวกเขาทำให้เมืองเป็นซากปรักหักพัง

14โอ เรือแห่งทาร์ชิชเอ๋ย จงร้องไห้ฟูมฟายเถิด เพราะหลักอันแข็งแกร่งของท่านพินาศแล้ว

15ในวันนั้น คนจะลืมไทระไปนานถึง 70 ปี คือนานเท่าช่วงชีวิตของกษัตริย์ท่านหนึ่ง หลังจาก 70 ปีแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับไทระก็เหมือนกับเพลงของหญิงแพศยาคือ

16“โอ หญิงแพศยาที่คนลืม จงหยิบพิณเล็กไป เดินผ่านเข้าไปในเมือง เล่นเพลงให้ไพเราะ ร้องเพลงของเจ้ามากๆ เพื่อคนจะนึกถึงเจ้าบ้าง”

17หลังจาก 70 ปี พระผู้เป็นเจ้า จะมาหาเพื่อพิจารณาเมืองไทระ และเมืองนั้นจะกลับไปรับจ้างเช่นหญิงแพศยาอีก และจะร่านหาบรรดาอาณาจักรในโลกบนแผ่นดิน

18ผลกำไรและรายได้ของหญิงแพศยาจะถูกมอบแด่ พระผู้เป็นเจ้า และจะไม่ถูกสะสมหรือกักตุนไว้ แต่สินค้าของเมืองจะเป็นเสบียงอาหารอันอุดม และเป็นเสื้อผ้าชั้นดีสำหรับบรรดาผู้ที่รับใช้ ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →