Isaiah 63

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 62 Jump to: Chapter 64 →

1ผู้นี้คือใคร ที่มาจากเอโดม จากเมืองโบสราห์ เสื้อเปื้อนสีแดงสด พระองค์สวมเสื้อคลุมเรืองรอง เดินมาด้วยพละกำลังมหาศาล “เราเอง เราพูดด้วยความชอบธรรม และมีอานุภาพที่จะช่วยให้รอดพ้น”

2ทำไมเสื้อของพระองค์จึงเป็นสีแดง เหมือนเสื้อของผู้ย่ำในเครื่องสกัดเหล้าองุ่น

3“เราได้ย่ำในเครื่องสกัดเหล้าองุ่นตามลำพัง ไม่มีผู้ใดจากบรรดาชนชาติอยู่ด้วยกับเรา เราย่ำพวกเขาด้วยความโกรธ และเหยียบพวกเขาด้วยความกริ้ว เลือดของพวกเขากระเด็นบนเสื้อผ้าของเรา และเปื้อนเครื่องแต่งกายของเรา

4เพราะวันแห่งการแก้แค้นอยู่ในใจของเรา และปีแห่งการไถ่ได้มาถึงแล้ว

5เรามองดู แต่ไม่มีใครช่วย เราใจหาย แต่ไม่มีใครเสริมพลัง ดังนั้นพละกำลังของเราเองนำความรอดพ้นมา และความกริ้วของเราเสริมพลังให้แก่เรา

6เราเหยียบบรรดาชนชาติด้วยความโกรธของเรา เราทำให้พวกเขาดื่มด้วยความกริ้ว และเราหลั่งเลือดของพวกเขาลงบนโลก”

7ข้าพเจ้าจะระลึกถึงความรักอันมั่นคงของ พระผู้เป็นเจ้า และการสรรเสริญที่มีต่อ พระผู้เป็นเจ้า เนื่องจาก พระผู้เป็นเจ้า ได้มอบทุกสิ่งให้แก่พวกเรา และความดีอันยิ่งใหญ่ที่มีต่อพงศ์พันธุ์อิสราเอล ที่พระองค์ได้โปรดมอบให้แก่พวกเขาเนื่องจากความสงสารของพระองค์ เนื่องจากความรักอันมั่นคงของพระองค์ที่มีอย่างเอนกอนันต์

8เพราะพระองค์กล่าวดังนี้ว่า “แน่ละพวกเขาเป็นชนชาติของเรา ลูกๆ ที่จะไม่ประพฤติผิดต่อเรา” พระองค์จึงมาเป็นองค์ผู้ช่วยให้รอดพ้นของพวกเขา

9เมื่อพวกเขารับทุกข์ทรมานทุกประการ พระองค์จึงรับทุกข์ทรมานเช่นกัน และทูตสวรรค์ของพระองค์เอง ที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ พระองค์ไถ่พวกเขาเพราะความรักและความสงสารของพระองค์ พระองค์พยุงพวกเขาขึ้น และอุ้มพวกเขา ตลอดสมัยดึกดำบรรพ์

10แต่พวกเขาก็ยังขัดขืน และทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เศร้าใจ พระองค์จึงกลับเป็นศัตรูของพวกเขา และพระองค์ต่อสู้กับพวกเขาเอง

11แล้วพระองค์ก็ระลึกถึงสมัยดึกดำบรรพ์ ในสมัยของโมเสสและชนชาติของพระองค์ ผู้นำพวกเขาให้ขึ้นมาจากทะเล พร้อมกับบรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน ผู้ให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ อยู่ในท่ามกลางพวกเขาอยู่ที่ไหน

12ผู้ให้พลานุภาพของพระองค์ อยู่กับมือขวาของโมเสส ผู้แยกสายน้ำที่ตรงหน้าพวกเขา เพื่อสร้างพระนามของพระองค์ให้เป็นที่ระลึกถึงตลอดกาล

13ใครนำพวกเขาผ่านทะเลลึก พวกเขาเป็นดั่งม้าในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งไม่สะดุดล้ม

14พระวิญญาณของ พระผู้เป็นเจ้า ให้พวกเขาหยุดพัก อย่างสัตว์เลี้ยงที่ลงไปสู่หุบเขา ดังนั้น พระองค์นำชนชาติของพระองค์ เพื่อทำให้พระนามของพระองค์ใหญ่ยิ่ง

15โปรดมองลงจากฟ้าสวรรค์ และเห็นเถิด จากที่อันบริสุทธิ์และงดงามที่พระองค์สถิตอยู่ ความรักอันแรงกล้าและอานุภาพของพระองค์อยู่ที่ไหน ความรู้สึกลึกๆ ในใจของพระองค์และความสงสารของพระองค์ ถูกรั้งไปจากข้าพเจ้า

16ด้วยว่า พระองค์เป็นพระบิดาของพวกเรา แม้ว่าอับราฮัมไม่รู้จักพวกเรา และอิสราเอลไม่แสดงให้เห็นว่ารู้จักพวกเรา โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นพระบิดาของพวกเรา ผู้ไถ่ของพวกเราจากโบราณกาลคือพระนามของพระองค์

17โอ พระผู้เป็นเจ้า ทำไมพระองค์ทำให้พวกเราระหกระเหินไปจากวิถีทางของพระองค์ และทำให้จิตใจของพวกเราแข็งกระด้าง จึงทำให้พวกเราไม่เกรงกลัวพระองค์ โปรดหันกลับมาเพื่อเห็นแก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ แก่เผ่าทั้งหลายที่เป็นผู้สืบมรดกของพระองค์

18ชนชาติอันบริสุทธิ์ของพระองค์ได้เป็นเจ้าของเพียงชั่วระยะหนึ่ง ศัตรูของพระองค์ได้พังที่พำนักของพระองค์ลง

19พวกเรากลายเป็นเหมือนบรรดาผู้ที่พระองค์ไม่เคยปกครองมาก่อน เหมือนบรรดาผู้ที่ไม่ได้รับเรียกว่าเป็นคนของพระองค์

← Chapter 62 Jump to: Chapter 64 →