Isaiah 47

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →

1โอ ธิดาพรหมจารีแห่งบาบิโลนเอ๋ย จงลงมานั่งในฝุ่น นั่งบนพื้นดินโดยไม่มีบัลลังก์ โอ ธิดาของชาวเคลเดีย เพราะเจ้าจะไม่ได้ชื่อว่า อ่อนโยนและบอบบางอีกต่อไปแล้ว

2เอาหินโม่แป้งมาโม่แป้ง เปิดผ้าคลุมหน้าของเจ้าออก ปลดเสื้อคลุมของเจ้าออกเปิดขาของเจ้า และลุยน้ำไป

3ความเปลือยเปล่าของเจ้าจะถูกเปิดเผย และความอัปยศของเจ้าจะประจักษ์ เราจะแก้แค้น และเราจะไม่ไว้ชีวิตผู้ใด”

4องค์ผู้ไถ่ของเราเป็นองค์ผู้บริสุทธิ์ของอิสราเอล พระนามของพระองค์คือ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

5“โอ ธิดาของชาวเคลเดียเอ๋ย จงนั่งในความเงียบ และย่างเข้าสู่ความมืด เพราะเจ้าจะไม่ได้ชื่อว่า เป็นราชินีแห่งอาณาจักรทั้งหลายอีกต่อไปแล้ว

6เรากริ้วชนชาติของเรา เราดูหมิ่นผู้สืบมรดกของเรา เรามอบพวกเขาไว้ในมือเจ้า เจ้าไม่มีความเมตตาต่อพวกเขา แม้แต่คนชรา เจ้าก็ให้เขาแบกแอกของเจ้าที่แสนจะหนัก

7เจ้าพูดว่า ‘เราจะเป็นราชินี ไปตลอดกาล’ ดังนั้นเจ้าไม่ได้คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้ หรือจดจำว่าอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น

8ฉะนั้น บัดนี้เจ้าจงฟังเถิด เจ้าเป็นผู้รักความสำราญ อยู่ด้วยความมั่นใจ และคิดในใจว่า ‘เราเป็นผู้นั้น ไม่มีผู้ใดนอกจากเรา เราจะไม่เป็นแม่ม่าย หรือทนทุกข์เรื่องการสูญเสียลูก’

9สองสิ่งนี้จะเกิดขึ้นกับเจ้า ในอีกชั่วขณะหนึ่ง ในวันเดียว คือทั้งการสูญเสียลูกและการเป็นแม่ม่าย จะเกิดขึ้นกับเจ้าอย่างจัง ทั้งๆ ที่เจ้าใช้เวทมนตร์ ทั้งๆ ที่คาถาของเจ้ามีอิทธิฤทธิ์มาก

10เจ้ามั่นใจในความชั่วร้ายของเจ้า เจ้าพูดว่า ‘ไม่มีใครเห็นเรา’ สติปัญญาและความรู้ของเจ้าทำให้เจ้าหลงผิด และเจ้าพูดในใจว่า ‘เราคือผู้นั้น ไม่มีผู้ใดนอกจากเรา’

11แต่ความเลวร้ายจะเกิดขึ้นกับเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่รู้ว่าจะกำจัดอย่างปาฏิหาริย์ได้อย่างไร ความทุกข์ร้อนจะตกอยู่กับเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่สามารถชดใช้อะไรแทนได้ และสิ่งร้ายๆ ซึ่งเจ้าไม่รู้มาก่อน จะเกิดขึ้นกับเจ้าในทันใด

12ยึดการเสกคาถาและเวทมนตร์ของเจ้าไว้ให้มั่น มันเป็นสิ่งที่เจ้าเพียรกระทำตั้งแต่เยาว์วัย บางทีเจ้าอาจจะกระทำได้สำเร็จ หรือไม่ก็อาจจะทำให้คนกลัว

13เจ้าเหนื่อยอ่อนจากคำปรึกษาที่ได้รับมากมาย ให้สิ่งเหล่านั้นเสนอตัวขึ้นมาช่วยเจ้าให้รอดสิ พวกที่ใช้ฟ้าสวรรค์คำนวณ พวกที่เพ่งดูดาว และได้บอกให้รู้ในแต่ละเดือนว่า อะไรจะเกิดขึ้นกับเจ้า

14ดูเถิด พวกเขาเป็นเหมือน ฟางถูกเพลิงไหม้ เขาช่วยตัวเองจากพลังเปลวไฟ ก็ไม่ได้ พวกเขาเป็นเช่นนี้แหละคือ ไม่เป็นถ่านสำหรับให้ความอบอุ่นแก่ผู้ใด และไม่เป็นกองไฟให้นั่งผิงได้

15เขาเหล่านั้นเป็นเช่นนี้ต่อเจ้า บรรดาผู้ที่เจ้าเพียรกระทำมาด้วยกัน เขาเป็นผู้ที่ร่วมงานมากับเจ้าตั้งแต่เยาว์วัย พวกเขาพเนจรไป ต่างก็ไปตามทางของตนเอง ไม่มีใครช่วยเจ้าให้รอดได้

← Chapter 46 Jump to: Chapter 48 →