Isaiah 9

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1แต่จะไม่มีความมืดมนสำหรับผู้ที่อยู่ในความเจ็บปวดรวดร้าว ในอดีตพระองค์ทำให้เขตแดนของเผ่าเศบูลุนและเขตแดนของเผ่านัฟทาลีเป็นที่ดูหมิ่น แต่ต่อมาภายหลัง พระองค์ให้กาลิลีของบรรดาประชาชาติได้รับเกียรติ โดยเส้นทางทะเล ดินแดนโพ้นแม่น้ำจอร์แดน

2ชนชาติที่ดำเนินชีวิตในความมืด ได้เห็นความสว่างอันยิ่งใหญ่ ผู้ที่อยู่อาศัยในดินแดนของความมืดมน ได้รับความสว่างที่ส่องมาถึงแล้ว

3พระองค์ทวีจำนวนคนให้แก่ประชาชาตินั้น พระองค์เพิ่มความยินดีให้ และพวกเขาก็ยินดี ณ เบื้องหน้าพระองค์ เป็นความยินดีอย่างที่มีในฤดูเก็บเกี่ยว ยินดีอย่างที่พวกเขาดีใจเมื่อแบ่งปันสิ่งที่ริบมา

4ทั้งแอกที่เป็นภาระของเขา ไม้เท้าที่เขาแบกบนบ่า และไม้ตะบองของผู้บีบบังคับเขา พระองค์ได้ทำให้สิ่งเหล่านั้นยับเยินไป เหมือนวันที่พวกมีเดียนพ่ายแพ้

5รองเท้าของนักรบทุกคู่ที่ย่ำในสงคราม และเครื่องแต่งกายทุกชิ้นที่แปดเปื้อนเลือด จะถูกเผาดั่งเชื้อเพลิง

6ด้วยว่า ทารกมาบังเกิดเพื่อพวกเรา คือบุตรชายที่ประทานให้แก่พวกเรา และท่านจะเป็นผู้แบกภาระปกครอง และท่านจะได้รับพระนามว่า ที่ปรึกษาผู้ล้ำเลิศ พระเจ้าผู้มีอานุภาพ พระบิดาแห่งนิรันดร์กาล ราชาแห่งสันติสุข

7การปกครองและสันติสุขของท่านเพิ่มพูน อย่างไม่มีวันสิ้นสุด ท่านจะครองบัลลังก์ของดาวิด และอาณาจักรของท่าน เพื่อสถาปนาและเชิดชูอาณาจักร ด้วยความเป็นธรรมและความชอบธรรม นับจากบัดนี้ไปจนชั่วนิรันดร์กาล ความรักอันแรงกล้าของ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กระทำการนี้

8พระผู้เป็นเจ้าได้ส่งข้อความกล่าวโทษยาโคบ ซึ่งจะตกอยู่กับอิสราเอล

9และชนชาติทั้งปวงจะทราบเรื่องนี้ ทั้งเอฟราอิมและบรรดาผู้อยู่อาศัยของสะมาเรีย พูดด้วยความภูมิใจและหยิ่งยโสว่า

10“อิฐพังทลายลงแล้ว แต่พวกเราจะสร้างด้วยหินที่แต่งแล้ว ต้นมะเดื่อถูกโค่นลง แต่พวกเราก็จะปลูกต้นซีดาร์แทน”

11แต่ พระผู้เป็นเจ้า เตรียมพวกศัตรูของเรซีนให้พร้อมเพื่อมาสู้รบกับพวกเขา และกระตุ้นศัตรูเหล่านั้น

12ทั้งพวกชาวอารัมที่ด้านตะวันออก และชาวฟีลิสเตียที่ด้านตะวันตก ก็ได้อ้าปากเพื่อเขมือบอิสราเอล ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังไม่หายกริ้วกับเรื่องเหล่านี้ และมือของพระองค์จึงยังเหยียดออกไป

13ประชาชนไม่ได้หันเข้าหาพระองค์ผู้ลงโทษพวกเขา และไม่ได้แสวงหา พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

14ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้า จึงตัดหัวและหางของอิสราเอล ทั้งกิ่งอินทผลัมและไม้อ้อภายในวันเดียว

15หัวหน้าชั้นผู้ใหญ่และชายผู้สูงศักดิ์ก็คือหัว และผู้เผยคำกล่าวที่สอนความเท็จก็คือหาง

16บรรดาผู้ที่นำทางชนชาตินี้ได้นำพวกเขาให้หลงผิด และบรรดาผู้ที่ถูกพวกเขานำไปก็ถูกกลืนกิน

17ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้าไม่ยินดียินร้ายกับพวกคนหนุ่มของพวกเขา และไม่สงสารพวกเด็กๆ และแม่ม่ายของพวกเขา เพราะทุกคนไร้คุณธรรมและทำความชั่ว ทุกปากพูดแต่สิ่งโง่เขลา พระองค์ก็ยังไม่หายกริ้วกับเรื่องเหล่านี้ และมือของพระองค์จึงยังเหยียดออกไป

18ด้วยว่า ความชั่วลุกไหม้เหมือนไฟ มันเผาพุ่มไม้หนามและต้นหนาม มันปะทุให้พุ่มไม้ทึบในป่าลุกโพลง และลอยตัวขึ้นเป็นกลุ่มควันดั่งเสาหลัก

19แผ่นดินถูกเผาด้วยความ โกรธเกรี้ยวของ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา และประชาชนเป็นเหมือนเชื้อเพลิง ไม่มีใครไว้ชีวิตใคร

20พวกเขาเฉือนเนื้อทางด้านขวา แต่ก็ยังหิวอยู่ พวกเขากัดกินทางด้านซ้าย แต่ก็ไม่อิ่มหนำ แต่ละคนกัดกินเชื้อสายของตนเอง

21มนัสเสห์เขมือบเอฟราอิม และเอฟราอิมเขมือบมนัสเสห์ พวกเขาร่วมกันต่อสู้ยูดาห์ พระองค์ก็ยังไม่หายกริ้วกับเรื่องเหล่านี้ และมือของพระองค์จึงยังเหยียดออกไป

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →