1 Corinthians 13

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาแปลกๆ ด้วยภาษามนุษย์หรือภาษาทูตสวรรค์ได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็เป็นแค่ฆ้องหรือฉิ่งฉาบที่กำลังส่งเสียง

2หากข้าพเจ้ามีของประทานในการเผยพระวจนะ และสามารถหยั่งถึงข้อความล้ำลึกทั้งปวงกับความรู้ทั้งสิ้น และถ้าข้าพเจ้ามีความเชื่อที่เคลื่อนภูเขาได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไร

3แม้ข้าพเจ้ายกทรัพย์สินทั้งหมดให้คนยากไร้และยอมให้เอาร่างกายไปทรมานเพื่อข้าพเจ้าจะอวดได้ แต่ไม่มีความรัก ก็เปล่าประโยชน์

4ความรักคือความอดทน ความกรุณา ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง

5ไม่ดูหมิ่นผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัว ไม่โกรธง่าย ไม่จดจำความผิด

6ไม่ชื่นชมยินดีในความชั่ว แต่ชื่นชมยินดีในความจริง

7ความรักปกป้องเสมอ ไว้วางใจเสมอ มีความหวังอยู่เสมอ และยืนหยัดอยู่เสมอ

8ความรักไม่มีวันหมดสิ้น แต่การเผยพระวจนะจะหยุดลง การพูดภาษาแปลกๆ จะเงียบไป และความรู้จะสูญสลาย

9เพราะเรารู้เพียงบางส่วนและเราเผยพระวจนะเพียงบางส่วน

10แต่เมื่อความสมบูรณ์มาถึง สิ่งที่ไม่สมบูรณ์ก็จะหมดสิ้นไป

11เมื่อยังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก ใช้เหตุผลอย่างเด็ก แต่เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ข้าพเจ้าก็ทิ้งวิถีทางอย่างเด็ก

12เวลานี้เราเห็นเหมือนแค่ภาพสะท้อนในกระจก แต่เวลานั้นเราจะเห็นกันต่อหน้า เวลานี้ข้าพเจ้ารู้เพียงบางส่วน แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้ทุกสิ่งเหมือนที่พระองค์รู้จักข้าพเจ้า

13ดังนั้นสามสิ่งนี้ยังคงอยู่คือ ความเชื่อ ความหวัง และความรัก แต่ความรักยิ่งใหญ่ที่สุด

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →