1 Corinthians 4

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ดังนั้นท่านทั้งหลายควรถือว่าพวกเราเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์ และเป็นผู้ที่รับมอบหมายสิ่งล้ำลึกที่พระเจ้าได้เปิดเผย

2ผู้ที่รับมอบหมายนั้นต้องเป็นคนที่พิสูจน์แล้วว่าสัตย์ซื่อ

3ข้าพเจ้าไม่ค่อยใส่ใจหากถูกท่านหรือมนุษย์คนไหนมาตัดสิน อันที่จริงข้าพเจ้าไม่ตัดสินตัวเองด้วยซ้ำ

4จิตสำนึกของข้าพเจ้าไม่ได้ฟ้องผิด แต่นั่นไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าพ้นผิด องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้ตัดสินข้าพเจ้า

5ดังนั้นอย่าตัดสินสิ่งใดก่อนเวลากำหนด จงรอคอยจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะมา พระองค์จะนำสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืดมาสู่ความสว่าง และจะเผยแรงจูงใจทั้งหลาย เมื่อนั้นแต่ละคนจะได้รับคำชมเชยจากพระเจ้า

6พี่น้องทั้งหลาย ที่ข้าพเจ้ากล่าวถึงตัวเองกับอปอลโลในเรื่องนี้ ก็เพื่อประโยชน์ของพวกท่าน เพื่อท่านจะได้เรียนรู้จากพวกเราถึงความหมายของคำกล่าวที่ว่า “อย่าไปไกลกว่าที่เขียนไว้” แล้วพวกท่านจะไม่ยกตัวเองข่มคนอื่น เหตุเพราะติดตามคนใดคนหนึ่งในพวกเรา

7ใครทำให้พวกท่านผิดแผกจากคนอื่นหรือ ท่านมีสิ่งใดที่ไม่ได้รับมาหรือ และถ้าได้รับมา แล้วทำไมจึงโอ้อวดราวกับว่าไม่ได้รับมา

8พวกท่านมีทุกสิ่งที่ต้องการแล้วนี่! ท่านมั่งมีแล้ว! ท่านเป็นราชาแล้วโดยไม่มีพวกเรา! ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านเป็นราชาจริงๆ พวกเราจะได้เป็นราชาร่วมกับพวกท่านด้วย!

9เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าพระเจ้าได้ให้เราเหล่าอัครทูตอยู่ท้ายขบวน เหมือนคนที่ถูกลงโทษให้ถึงตายในสังเวียน ตกเป็นเป้าสายตาของทั้งจักรวาล ทูตสวรรค์ และมนุษย์

10พวกเราเป็นคนโง่เขลาเพื่อเห็นแก่พระคริสต์ แต่พวกท่านช่างฉลาดเหลือเกินในพระคริสต์! เราอ่อนแอ ท่านเข้มแข็ง ท่านมีเกียรติ เราไร้เกียรติ!

11จวบจนบัดนี้เราหิวโหยและกระหาย เราพันกายด้วยผ้าขี้ริ้ว ถูกทารุณ ไม่มีที่ซุกหัวนอน

12เราตรากตรำทำงานด้วยมือของเราเอง เมื่อถูกแช่งด่าเราก็อวยพร เมื่อถูกข่มเหงเราก็ทนเอา

13เมื่อถูกใส่ร้ายเราก็ชี้แจงอย่างอ่อนโยน ตราบจนวินาทีนี้ เราเป็นเหมือนกากเดนของพิภพ เป็นขยะของโลก

14ที่ข้าพเจ้าเขียนมาเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อให้พวกท่านอับอาย แต่เพื่อเตือนในฐานะลูกที่รักของข้าพเจ้า

15ถึงแม้ว่าท่านมีผู้ดูแลนับหมื่นในพระคริสต์ แต่ท่านไม่ได้มีพ่อหลายคน เพราะในพระเยซูคริสต์ข้าพเจ้าได้เป็นพ่อของท่านทางข่าวประเสริฐ

16ดังนั้นขอกำชับให้ท่านเลียนแบบข้าพเจ้า

17เพราะเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงกำลังจะส่งทิโมธีลูกที่รักของข้าพเจ้า ผู้สัตย์ซื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าให้มาหาท่าน เพื่อเตือนท่านให้ระลึกถึงวิถีชีวิตของข้าพเจ้าในพระเยซูคริสต์ ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่ข้าพเจ้าสอนในคริสตจักรทุกที่

18บางคนในพวกท่านยโสขึ้นมาราวกับข้าพเจ้าจะไม่มาหา

19แต่ถ้าเป็นความประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะมาหาท่านเร็วๆ นี้ เมื่อนั้นข้าพเจ้าจะไม่เพียงรู้ถึงสิ่งที่คนยโสพวกนั้นพูด แต่อำนาจที่เขามีด้วย

20เพราะอาณาจักรของพระเจ้าไม่ใช่เรื่องคำพูด แต่เป็นเรื่องฤทธิ์เดช

21ท่านชอบอย่างไหนมากกว่า จะให้ข้าพเจ้าถือไม้เรียวมาหาท่าน หรือจะให้มาด้วยความรักและด้วยจิตวิญญาณอันอ่อนโยน

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →