2 Kings 19

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1เมื่อกษัตริย์เฮเซคียาห์ได้ยินเช่นนั้นก็ฉีกเสื้อคลุม สวมผ้ากระสอบ แล้วเข้าสู่วิหารของพระยาห์เวห์

2เขาใช้เอลียาคิมผู้จัดการดูแลวัง เชบนาผู้เป็นเลขา และบรรดาปุโรหิตอาวุโส ให้ไปพบผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ลูกชายของอาโมศ ทุกคนล้วนสวมชุดผ้ากระสอบ

3พวกเขากล่าวกับอิสยาห์ว่า “เฮเซคียาห์พูดดังนี้ว่า วันนี้เป็นวันแห่งความทุกข์ระทม การประณามหยามเหยียด และความอับอาย เหมือนเมื่อทารกพร้อมจะเกิด แต่ผู้เป็นแม่ไม่มีแรงจะเบ่งออกมา

4บางทีพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านจะได้ยินทุกถ้อยคำของแม่ทัพ ซึ่งกษัตริย์อัสซีเรียเจ้านายของเขาใช้ให้มาหมิ่นประมาทพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ และพระองค์จะลงโทษเขาเนื่องด้วยถ้อยคำที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้ยินนั้น ดังนั้นขอโปรดอธิษฐานเผื่อพวกเราที่เหลืออยู่เพียงหยิบมือนี้ด้วยเถิด”

5เมื่อข้าราชการของกษัตริย์เฮเซคียาห์มาพบอิสยาห์

6อิสยาห์ก็กล่าวกับพวกเขาว่า “จงไปบอกนายของท่านว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า อย่ากลัวสิ่งที่ได้ยิน คือถ้อยคำซึ่งลูกน้องของกษัตริย์อัสซีเรียได้หมิ่นประมาทข้า

7จงฟังเถิด! เมื่อเขาได้ยินรายงานบางอย่าง ข้าจะทำให้เขาอยากกลับไปยังประเทศของตน และข้าจะให้เขาตายด้วยดาบที่นั่น’ ”

8ฝ่ายแม่ทัพอัสซีเรียได้ข่าวว่ากษัตริย์ของตนออกจากลาคีชแล้ว ก็ถอนทัพไปและพบเขากำลังรบอยู่กับเมืองลิบนาห์

9แล้วเซนนาเคอริบได้รับรายงานว่า ทีรหะคาห์กษัตริย์ชาวคูช แห่งอียิปต์ยกทัพจะมาสู้รบกับเขา ดังนั้นเขาจึงส่งผู้ส่งสาส์นกลับมาแจ้งเฮเซคียาห์ว่า

10“จงไปบอกกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ดังนี้ว่า อย่ายอมให้พระเจ้าซึ่งเจ้าพึ่งพานั้นหลอกลวงเจ้าเมื่อพระองค์พูดว่า ‘เยรูซาเล็มจะไม่ตกอยู่ในมือกษัตริย์อัสซีเรีย’

11เจ้าก็รู้ดีว่าบรรดากษัตริย์อัสซีเรียได้ทำอะไรแก่ประเทศทั้งปวงบ้าง กษัตริย์เหล่านั้นได้ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างราบคาบ แล้วเจ้าจะได้รับการช่วยกู้หรือ

12บรรดาพระของชนชาติต่างๆ ซึ่งผู้ที่มาก่อนข้าได้ทำลายล้างไปนั้นได้ช่วยกู้พวกเขาไว้หรือ อย่างพระทั้งหลายของโกซาน ฮาราน เรเซฟ และชาวเอเดนในเทลอัสสาร์

13ไหนล่ะกษัตริย์ฮามัท กษัตริย์อารปัด กษัตริย์เสฟารวาอิม เฮนา และอิฟวาห์”

14เมื่อเฮเซคียาห์รับสาส์นฉบับนี้และอ่านจบ ก็ไปยังวิหารของพระยาห์เวห์และคลี่สาส์นนั้นออกต่อหน้าพระยาห์เวห์

15แล้วเฮเซคียาห์อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลผู้นั่งบนบัลลังก์ระหว่างเครูบ พระองค์ผู้เดียวเป็นพระเจ้าเหนือมวลอาณาจักรของโลก พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก

16พระยาห์เวห์ขอเอียงหูฟัง พระยาห์เวห์ขอเปิดตาดูและฟังถ้อยคำซึ่งเซนนาเคอริบส่งมาสบประมาทพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่

17พระยาห์เวห์ เป็นความจริงที่ว่าบรรดากษัตริย์อัสซีเรียได้ทำลายล้างประชาชาติเหล่านั้นและแผ่นดินของพวกเขา

18และได้เผาทำลายพระของพวกเขาทิ้งเพราะพระเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้า เป็นเพียงแต่ไม้และหินที่ทำขึ้นด้วยมือมนุษย์

19บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ขอช่วยพวกเราให้พ้นจากเงื้อมมือของเขา เพื่อมวลอาณาจักรในโลกนี้จะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์พระองค์แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้นเป็นพระเจ้า”

20จากนั้นอิสยาห์ลูกชายอาโมศจึงให้นำความมาบอกเฮเซคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า ‘เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้าเรื่องกษัตริย์เซนนาเคอริบแห่งอัสซีเรียแล้ว

21พระยาห์เวห์จึงพูดถึงเขาดังนี้ว่า ลูกสาวแห่งศิโยน ผู้เป็นสาวบริสุทธิ์ ดูหมิ่นเจ้าและเยาะเย้ยเจ้า ลูกสาวแห่งเยรูซาเล็ม ส่ายหน้าเมื่อเจ้าเตลิดหนี

22ใครนะที่เจ้าเย้ยหยันและลบหลู่ เจ้าขึ้นเสียง และทำตาหยิ่งยโสใส่ใคร ก็องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลน่ะสิ!

23เจ้าใช้ผู้ส่งสาส์นของเจ้า มากล่าววาจาลบหลู่องค์พระผู้เป็นเจ้า และเจ้าได้กล่าวว่า ด้วยรถม้าศึกมากมายของข้า ข้าได้ขึ้นไปถึงบรรดายอดเขาสูง สู่สุดยอดแห่งเลบานอน ข้าได้โค่นบรรดาสนซีดาร์ที่สูงที่สุด และต้นสนจูนิเปอร์ที่ดีเยี่ยมที่สุด ข้าได้เข้าไปถึงส่วนลึกที่สุด คือป่าอันอุดมที่สุด

24ข้าได้ขุดบ่อน้ำในต่างแดน และดื่มน้ำที่นั่น ด้วยส้นเท้าของข้า ลำธารทั้งหมดของอียิปต์ก็แห้งเหือด

25เจ้าไม่เคยได้ยินเลยหรือ เราได้สั่งไว้นานมาแล้ว เราได้วางแผนไว้ตั้งแต่อดีต และบัดนี้เราก็ทำให้เป็นไปตามนั้น คือให้เจ้าพิชิตเมืองป้อมปราการทั้งหลาย ทำให้กลายเป็นกองหิน

26ชาวเมืองเหล่านั้นหมดอำนาจ ถดถอยและอับอาย พวกเขาเหมือนพืชในทุ่งนา เหมือนหน่ออ่อนเขียวสด เหมือนหญ้างอกขึ้นบนหลังคา ถูกแดดแผดเผาก่อนจะโตขึ้นมา

27แต่เรารู้ว่าเจ้าอยู่ที่ไหน และรู้เมื่อเจ้ามาและไป และรู้ที่เจ้าฉุนเฉียวใส่เรา

28เพราะเจ้าเกรี้ยวกราดใส่เรา และเพราะคำพูดโอหังของเจ้าเข้าหูเรา เราจะเอาเบ็ดเกี่ยวจมูกของเจ้า และเอาบังเหียนใส่ปากของเจ้า และเราจะทำให้เจ้ากลับไป ตามทางที่เจ้ามา

29เฮเซคียาห์ นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า คือ ปีนี้เจ้าจะกินสิ่งที่งอกขึ้นเอง และปีที่สองก็จะกินสิ่งที่ออกผลจากที่เดิม แต่ในปีที่สาม จงหว่านและเก็บเกี่ยว จงทำไร่องุ่นและกินผลของมัน

30ผู้ที่เหลืออยู่ในอาณาจักรยูดาห์เพียงหยิบมือนั้น จะหยั่งรากและเกิดผลอีกครั้งหนึ่ง

31เพราะจะมีคนที่เหลือรอดหยิบมือหนึ่งมาจากเยรูซาเล็ม และผู้รอดชีวิตกลุ่มหนึ่งจะมาจากภูเขาศิโยน ความกระตือรือร้นของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์จะทำให้สำเร็จตามนี้’

32ดังนั้นพระยาห์เวห์พูดถึงกษัตริย์อัสซีเรียว่า ‘เขาจะไม่ได้เข้ามาในเมืองนี้ หรือยิงธนูที่นี่ เขาจะไม่มาถือโล่อยู่หน้าเมือง หรือสร้างแนวล้อมโจมตีมัน

33เขามาทางไหนก็จะกลับไปทางนั้น เขาจะไม่ได้เข้ามาในเมืองนี้ พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

34เราจะปกป้องและช่วยเมืองนี้ไว้ เพื่อเห็นแก่เราเองและเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา’ ”

35ในคืนนั้นเองทูตของพระยาห์เวห์ก็ออกไปประหารคนในค่ายอัสซีเรีย 185,000 คน วันรุ่งขึ้นเมื่อผู้คนตื่นขึ้นก็เห็นซากศพเกลื่อนกลาด!

36กษัตริย์เซนนาเคอริบแห่งอัสซีเรียจึงให้รื้อค่าย และถอนทัพกลับไปยังเมืองนีนะเวห์และพักอยู่ที่นั่น

37วันหนึ่งขณะที่นมัสการอยู่ในวิหารของพระนิสรอคของเขา อัดรัมเมเลคและชาเรเซอร์ลูกชายของเขาเองได้สังหารเขาด้วยดาบ แล้วหนีไปยังดินแดนอารารัต และเอสารฮัดโดนลูกชายอีกคนหนึ่งของเขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →