2 Kings 2

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1เมื่อใกล้เวลาที่พระยาห์เวห์จะรับเอลียาห์ขึ้นสวรรค์ด้วยพายุหมุน เอลียาห์กับเอลีชาเดินทางออกจากกิลกาล

2เอลียาห์กล่าวกับเอลีชาว่า “เจ้าจงพักที่นี่เถิด พระยาห์เวห์ส่งข้าไปยังเบธเอล” แต่เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่และท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าก็จะไม่ไปจากท่านฉันนั้น” คนทั้งสองจึงเดินทางไปยังเบธเอลด้วยกัน

3บรรดาผู้เผยพระวจนะที่เบธเอลออกมาพบเอลีชาและถามว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่าพระยาห์เวห์กำลังจะรับอาจารย์ของท่านไปในวันนี้” เอลีชาตอบว่า “ข้ารู้แล้ว เงียบเถิด”

4แล้วเอลียาห์กล่าวกับเอลีชาว่า “เอลีชาเอ๋ย จงพักอยู่ที่นี่ พระยาห์เวห์ใช้ข้าไปยังเมืองเยรีโค” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่และท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่านฉันนั้น” คนทั้งสองจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเยรีโค

5บรรดาผู้เผยพระวจนะที่เมืองเยรีโคมาหาเอลีชา และถามเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่าพระยาห์เวห์กำลังจะรับอาจารย์ของท่านไปในวันนี้” เอลีชาตอบว่า “ข้ารู้แล้ว เงียบเถิด”

6เอลียาห์จึงกล่าวกับเอลีชาว่า “จงพักอยู่ที่นี่ พระยาห์เวห์ใช้ข้าไปยังแม่น้ำจอร์แดน” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่และท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่านฉันนั้น” คนทั้งสองจึงเดินทางต่อไปด้วยกัน

7เอลียาห์กับเอลีชามาหยุดอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดน ขณะที่ผู้เผยพระวจนะห้าสิบคนยืนดูอยู่ห่างๆ

8แล้วเอลียาห์ถอดเสื้อคลุมออก ม้วนและฟาดลงที่แม่น้ำ น้ำก็แยกออก คนทั้งสองจึงเดินข้ามไปบนพื้นแห้ง

9เมื่อข้ามมาแล้ว เอลียาห์กล่าวกับเอลีชาว่า “บอกมาเถิด ข้าจะทำอะไรให้เจ้าได้บ้างก่อนที่ข้าจะถูกรับไป” เอลีชาตอบว่า “โปรดให้ข้าพเจ้าได้รับมรดกคือจิตวิญญาณของท่านเป็นสองเท่า”

10เอลียาห์กล่าวว่า “เจ้าขอสิ่งที่ยากนัก แต่หากเจ้าเห็นข้าถูกรับขึ้นไป เจ้าก็จะได้รับตามที่ขอ หากไม่เห็น เจ้าก็จะไม่ได้”

11ขณะที่คนทั้งสองเดินสนทนากันไป ทันใดนั้นเองมีราชรถเพลิงเทียมด้วยม้าเพลิงปรากฏขึ้น และแยกคนทั้งสองจากกัน เอลียาห์ก็ถูกพายุหมุนหอบขึ้นสู่สวรรค์

12เอลีชาเห็นดังนั้น จึงร้องตะโกนว่า “ท่านพ่อ! ท่านพ่อของข้าพเจ้า! ผู้เป็นราชรถและพลม้าแห่งอิสราเอล” แล้วเอลีชาก็ไม่เห็นเอลียาห์อีก เขาจึงฉีกเสื้อผ้าของตนเป็นสองส่วน

13จากนั้นเขาจึงหยิบเสื้อคลุมที่ร่วงลงมาจากเอลียาห์ขึ้นมา และกลับไปยืนที่ริมฝั่งแม่น้ำจอร์แดน

14แล้วเอาเสื้อคลุมนั้นฟาดน้ำและร้องว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของเอลียาห์อยู่ที่ไหน” น้ำก็แยกออก เอลีชาจึงเดินข้ามไป

15บรรดาผู้เผยพระวจนะจากเมืองเยรีโคซึ่งเฝ้าดูอยู่ก็กล่าวว่า “จิตวิญญาณของเอลียาห์อยู่กับเอลีชาแล้ว” พวกเขาพากันมากราบคำนับเอลีชาและกล่าวว่า

16“ดูเถิด เรามีคนหนุ่มฉกรรจ์ห้าสิบคนที่เป็นผู้รับใช้ของท่าน ขอให้พวกเขาออกไปค้นหาอาจารย์ของท่านเถิด บางทีพระวิญญาณของพระยาห์เวห์อาจจะรับอาจารย์ของท่านขึ้นไป และปล่อยไว้บนภูเขาหรือหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง” เอลีชาตอบว่า “ไม่ต้องส่งพวกเขาไป”

17แต่พวกเขารบเร้าจนเอลีชาขัดไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า “จะไปก็ไป” จากนั้นคนห้าสิบคนก็ออกไปตามหาตลอดสามวัน แต่ไม่พบเอลียาห์

18ส่วนเอลีชายังคงอยู่ที่เมืองเยรีโค เมื่อพวกเขากลับมาถึง เอลีชาจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าไม่ต้องไป”

19ชาวเมืองนั้นมาแจ้งเอลีชาว่า “ท่านก็เห็นแล้วว่าเมืองนี้ตั้งอยู่ในทำเลดี แต่น้ำนั้นใช้ไม่ได้และแผ่นดินก็ไม่เกิดผล”

20เอลีชากล่าวว่า “จงเอาชามใหม่ใส่เกลือมาให้ข้า” พวกเขาก็นำมาให้เอลีชา

21เอลีชาจึงเดินออกไปที่บ่อน้ำเมืองนั้น เทเกลือลงไปและประกาศว่า “พระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราได้ทำให้น้ำแห่งนี้มีสภาพดีแล้ว ตั้งแต่นี้ไปมันจะไม่เป็นเหตุให้ตายหรือทำให้แผ่นดินไม่เกิดผลอีก’ ”

22น้ำก็คงสภาพดีเช่นนั้นตลอดมาจนทุกวันนี้ ตามที่เอลีชาได้กล่าวไว้

23จากที่นั่นเอลีชาเดินทางไปยังเบธเอล ระหว่างทางมีเด็กผู้ชายบางคนออกมาจากเมืองนั้น มาถากถางล้อเลียนเขาว่า “ออกไปให้พ้น เจ้าคนหัวล้าน! ออกไปให้พ้น เจ้าคนหัวล้าน!”

24เอลีชาจึงหันกลับมามอง และสาปแช่งพวกเขาในนามของพระยาห์เวห์ แล้วมีแม่หมีสองตัวออกจากป่ามาฆ่าพวกเขาตายไป 42 คน

25จากนั้นเอลีชาไปยังภูเขาคารเมล และจากที่นั่นกลับมายังสะมาเรีย

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →