Mark 1 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1ข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซู พระเมสสิยาห์ พระบุตรของพระเจ้า ทุกอย่างเริ่มต้น

2ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ว่า “เราจะส่งทูตของเรามาก่อนท่าน เพื่อเตรียมทางไว้ให้ท่าน

3เสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า ‘จงเตรียมทางสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า จงทำทางให้ตรงสำหรับพระองค์’ ”

4แล้วยอห์นผู้ให้บัพติศมาก็ปรากฏตัวในถิ่นทุรกันดาร และเทศนาเรื่องบัพติศมาที่แสดงถึงการกลับใจใหม่เพื่อรับการอภัยบาป

5ผู้คนทั่วแคว้นยูเดียและชาวกรุงเยรูซาเล็มพากันมาหายอห์น เมื่อสารภาพบาปทั้งหลายแล้ว ยอห์นก็ให้พวกเขารับบัพติศมาในแม่น้ำจอร์แดน

6ยอห์นสวมเสื้อผ้าที่ทำจากขนอูฐ คาดเข็มขัดหนัง และกินตั๊กแตนกับน้ำผึ้งป่าเป็นอาหาร

7เขาประกาศว่า “หลังจากเรา จะมีผู้หนึ่งมาด้วยฤทธิ์เดชยิ่งกว่า ซึ่งเราไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้เชือกรองเท้าของพระองค์

8เราให้พวกเจ้ารับบัพติศมาด้วย น้ำ แต่พระองค์จะให้พวกเจ้ารับบัพติศมาด้วย พระวิญญาณบริสุทธิ์”

9ในเวลานั้น พระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน

10เมื่อพระเยซูขึ้นจากน้ำ ก็เห็นท้องฟ้าเปิดออก และพระวิญญาณลงมาอยู่บนพระองค์คล้ายนกพิราบ

11แล้วมีเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “เจ้าคือลูกที่รักของเรา เราพอใจเจ้ายิ่งนัก”

12ทันใดนั้น พระวิญญาณก็ส่งพระองค์เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร

13และพระองค์ถูกซาตานล่อใจ ตลอดสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดารที่นั่นพระองค์อยู่กับสัตว์ป่าและพวกทูตสวรรค์มาปรนนิบัติพระองค์

14หลังจากยอห์นถูกจับขังคุก พระเยซูจึงกลับไปยังแคว้นกาลิลีและประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า

15พระองค์พูดว่า “ถึงเวลาแล้ว อาณาจักรของพระเจ้ามาใกล้แล้ว จงกลับใจใหม่และเชื่อข่าวประเสริฐ”

16ขณะที่พระเยซูเดินอยู่ริมทะเลสาบกาลิลี ก็เห็นซีโมนกับน้องชายชื่ออันดรูว์กำลังทอดแหอยู่ที่ทะเลสาบ เพราะทั้งสองเป็นชาวประมง

17พระเยซูพูดว่า “จงตามเรามา แล้วเราจะตั้งเจ้าให้เป็นผู้หาคนแทนหาปลา”

18ทั้งสองก็ละแหตามพระองค์ไปทันที

19เมื่อพระองค์เดินต่อไปอีกหน่อยก็เห็นยากอบลูกชายเศเบดี กับยอห์นน้องชายกำลังเตรียมอวนอยู่ในเรือ

20พระองค์เรียกพวกเขาทันที ทั้งสองก็ละเศเบดีผู้เป็นพ่อไว้ที่เรือกับลูกจ้าง และตามพระองค์ไป

21พระเยซูกับสาวกมาที่เมืองคาเปอรนาอุม เมื่อถึงวันสะบาโตพระองค์เข้าไปในธรรมศาลาและเริ่มสอน

22ผู้คนทึ่งในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สอนอย่างผู้มีสิทธิอำนาจ ต่างจากพวกครูสอนกฎบัญญัติ

23ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งในธรรมศาลาซึ่งมีวิญญาณโสโครกเข้าสิงก็ร้องขึ้นว่า

24“พระเยซูชาวนาซาเร็ธ ท่านต้องการอะไรจากพวกเรา จะมาทำลายพวกเราหรือ ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร องค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”

25พระเยซูสั่งอย่างเฉียบขาดว่า “เงียบ! ออกจากเขาเดี๋ยวนี้”

26วิญญาณโสโครกก็ทำให้คนนั้นชักอย่างรุนแรง กรีดร้องและออกจากตัวเขา

27ทุกคนประหลาดใจมากจึงถามกันว่า “นี่คืออะไร เป็นคำสอนใหม่และมีสิทธิอำนาจ! เขาสั่งได้แม้กระทั่งวิญญาณโสโครกและมันก็เชื่อฟัง”

28ข่าวของพระองค์จึงแพร่ไปอย่างรวดเร็วทั่วแคว้นกาลิลี

29ทันทีที่ออกจากธรรมศาลา พระเยซูกับสาวก รวมทั้งยากอบและยอห์น ก็ไปยังบ้านของซีโมนกับอันดรูว์

30แม่ยายของซีโมนนอนเป็นไข้อยู่ พวกเขาจึงบอกพระเยซูทันที

31พระองค์จึงเข้าไปจับมือของเธอ พยุงให้ลุกขึ้น เธอก็หายไข้และมาปรนนิบัติพระองค์กับสาวก

32เย็นวันนั้นหลังจากตะวันลับฟ้า ผู้คนพาคนป่วย และคนถูกผีสิงมาหาพระเยซู

33คนทั้งเมืองมาออกันอยู่ที่ประตู

34พระเยซูรักษาโรคต่างๆ ให้คนมากมาย และยังขับผีออกหลายตน แต่พระองค์สั่งห้ามไม่ให้พวกผีพูด เพราะพวกมันรู้ว่าพระองค์คือใคร

35ตอนเช้ามืดพระเยซูลุกขึ้น แล้วออกจากบ้านไปที่เงียบสงบเพื่ออธิษฐาน

36ซีโมนกับเพื่อนๆ ออกตามหาพระองค์

37เมื่อพบแล้วก็ร้องบอกว่า “ทุกคนกำลังตามหาพระองค์!”

38พระเยซูตอบว่า “ให้เราไปที่อื่นในหมู่บ้านละแวกนี้กัน เราจะได้ไปเทศนาที่นั่นด้วย ที่เรามาก็เพื่อการนี้”

39แล้วพระองค์เดินทางไปทั่วกาลิลี เทศนาในธรรมศาลาของพวกเขาและขับผีออกหลายตน

40มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อน มาคุกเข่าอ้อนวอนพระองค์ว่า “ถ้าพระองค์เต็มใจ พระองค์ก็รักษาข้าพเจ้าให้หายได้”

41พระเยซูขุ่นเคือง จึงยื่นมือแตะตัวชายคนนั้นและพูดว่า “เราเต็มใจ จงหายสะอาดเถิด!”

42ทันใดนั้นโรคเรื้อนก็หายไปและตัวเขาก็สะอาด

43พระเยซูให้เขาไปทันทีกำชับว่า

44“จงระวัง อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการหายโรคตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานกับพวกเขาว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

45แต่เขาออกไปและเริ่มเล่าเรื่องนี้ไปทั่ว จนพระเยซูเข้าเมืองอย่างเปิดเผยไม่ได้อีก แต่ต้องอยู่ที่เปลี่ยวนอกเมือง กระนั้นผู้คนจากทุกหนทุกแห่งก็ยังมาหาพระองค์