Mark 15 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1ตอนเช้ามืด พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ พวกผู้อาวุโส และทั้งสภาแซนเฮดรินก็ได้ข้อสรุป พวกเขามัดพระเยซูแล้วนำตัวไปมอบให้ปีลาต

2ปีลาตถามว่า “เจ้าเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ” พระเยซูตอบว่า “ท่านว่าอย่างนั้น”

3พวกหัวหน้าปุโรหิตกล่าวหาพระองค์หลายเรื่อง

4ดังนั้นปีลาตจึงถามพระองค์อีกว่า “เจ้าจะไม่ตอบเลยหรือ ดูสิ เขากล่าวหาเจ้าตั้งหลายเรื่อง”

5แต่พระเยซูก็ยังคงไม่ตอบ ปีลาตจึงประหลาดใจมาก

6เป็นธรรมเนียมในเทศกาลนั้นที่จะปล่อยตัวนักโทษหนึ่งคนตามที่ประชาชนขอ

7มีคนหนึ่งชื่อบารับบัสติดคุกอยู่กับกลุ่มกบฏ ซึ่งฆ่าคนตายในการจลาจล

8ฝูงชนมาขอให้ปีลาตทำตามที่เคยปฏิบัติเสมอมา

9ปีลาตถามว่า “พวกเจ้าอยากให้เราปล่อยตัวกษัตริย์ของชาวยิวไหม”

10เนื่องจากรู้ว่าที่พวกหัวหน้าปุโรหิตจับพระเยซูมามอบให้เขาเพราะความเห็นแก่ตัว

11แต่พวกหัวหน้าปุโรหิตยุยงฝูงชนให้ขอปีลาตปล่อยบารับบัสแทน

12ปีลาตถามพวกเขาว่า “แล้วจะให้เราทำอย่างไรกับคนที่เจ้าเรียกว่า กษัตริย์ของชาวยิว”

13พวกเขาตะโกนว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”

14ปีลาตถามว่า “ทำไม เขาทำผิดคดีอะไร” แต่พวกเขาก็ตะโกนดังขึ้นอีกว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”

15เพื่อเอาใจฝูงชน ปีลาตจึงปล่อยบารับบัสให้พวกเขา ให้คนโบยตีพระเยซู และมอบตัวให้ไปตรึงที่ไม้กางเขน

16พวกทหารจึงพาพระเยซูเข้าไปในวังของผู้ว่าราชการ (คือปรีโทเรียม) และระดมทหารทั้งกองมา

17พวกเขาเอาเสื้อคลุมสีม่วงมาสวมให้พระองค์ และสานมงกุฎหนามมาสวมให้

18แล้วเริ่มเรียกพระองค์ว่า “ขอให้กษัตริย์ของชาวยิว จงเจริญ!”

19เขาเอาไม้ฟาดศีรษะพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ถ่มน้ำลายใส่ แกล้งคุกเข่าคำนับพระองค์

20เมื่อเยาะเย้ยพระองค์จนพอแล้ว พวกเขาก็ถอดเสื้อคลุมสีม่วงนั้นออก และเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาสวมให้ จากนั้นนำพระองค์ออกไปตรึงที่ไม้กางเขน

21ชายคนหนึ่งชาวไซรีนชื่อซีโมน เป็นพ่อของอเล็กซานเดอร์กับรูฟัส ซึ่งเดินทางจากชนบทผ่านมาพอดี พวกทหารจึงบังคับให้เขาแบกไม้กางเขน

22พวกเขาพาพระเยซูไปถึงที่ซึ่งเรียกว่ากลโกธา (แปลว่า สถานหัวกะโหลก)

23แล้วก็เอาเหล้าองุ่นผสมมดยอบมาให้ แต่พระองค์ไม่ดื่ม

24พวกเขาตรึงพระองค์ที่ไม้กางเขน แล้วเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจับฉลากแบ่งกัน

25ตอนที่พวกเขาตรึงพระองค์นั้นเป็นเวลาเก้าโมงเช้า

26มีป้ายเขียนข้อหาพระองค์อ่านว่า “กษัตริย์ของชาวยิว”***

27พวกเขาตรึงโจรสองคนที่ไม้กางเขนพร้อมกับพระองค์ คนหนึ่งอยู่ข้างขวาและอีกคนอยู่ข้างซ้าย

29ผู้คนที่ผ่านไปมาต่างส่ายหน้า พูดดูหมิ่นพระองค์ว่า “เป็นยังไง เจ้าคนที่จะทำลายวิหารแล้วสร้างขึ้นใหม่ในสามวัน

30ลงมาจากกางเขนและช่วยตัวเองให้รอดสิ”

31เช่นเดียวกันพวกหัวหน้าปุโรหิตและครูสอนกฎบัญญัติก็เยาะเย้ยพระองค์ในหมู่พวกเขาว่า “เขาช่วยคนอื่นให้รอดได้ แต่ช่วยตัวเองให้รอดไม่ได้

32ให้พระเมสสิยาห์ กษัตริย์ของอิสราเอลคนนี้ลงมาจากไม้กางเขนเดี๋ยวนี้สิ เราจะได้เห็นแล้วเชื่อ” คนที่ถูกตรึงพร้อมกับพระองค์ ก็พากันพูดดูหมิ่นพระองค์ด้วย

33ตอนเที่ยงวันก็เกิดความมืดมัวไปทั่วแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง

34เวลาบ่ายสามโมง พระเยซูร้องเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี” (แปลว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า ทำไมทอดทิ้งข้าพเจ้า”)

35บางคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เมื่อได้ยินก็พูดว่า “ฟังสิ เขาร้องเรียกเอลียาห์”

36มีคนหนึ่งวิ่งไปเอาฟองน้ำจุ่มเหล้าองุ่นเปรี้ยว เสียบไม้ยื่นให้พระเยซูดื่ม และพูดว่า “อย่าไปยุ่งกับเขา ให้เราดูซิว่าเอลียาห์จะมาปล่อยเขาลงไหม”

37พระเยซูร้องเสียงดังแล้วก็สิ้นลมหายใจ

38ม่านในวิหารขาดเป็นสองส่วนจากบนลงล่าง

39เมื่อนายร้อยที่ยืนอยู่หน้าพระเยซูเห็นการตายของพระองค์ ก็พูดว่า “ชายผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้าอย่างแน่นอน”

40ผู้หญิงบางคนเฝ้าดูอยู่ห่างๆ ในกลุ่มนั้นมีมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์แม่ของยากอบคนน้องและโยเซฟ และสะโลเม

41ผู้หญิงเหล่านี้ติดตามพระองค์และคอยดูแลพระองค์ในกาลิลี ผู้หญิงคนอื่นๆ อีกหลายคนซึ่งตามพระองค์มาเยรูซาเล็มก็อยู่ที่นั่นด้วย

42วันนั้นเป็นวันเตรียม (คือวันก่อนวันสะบาโต) ดังนั้นเมื่อเวลาเย็นใกล้เข้ามา

43โยเซฟจากอาริมาเธีย สมาชิกสภาคนสำคัญคนหนึ่ง ผู้กำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้า ได้เข้าพบปีลาตอย่างกล้าหาญ เพื่อขอรับศพพระเยซู

44ปีลาตประหลาดใจที่ได้ยินว่า พระเยซูเสียชีวิตแล้ว จึงเรียกนายร้อยคนนั้นมาถาม

45เมื่อได้ยินคำยืนยันจากนายร้อยก็มอบศพของพระเยซูให้โยเซฟ

46โยเซฟจึงนำศพลงมาพันด้วยผ้าลินินที่ซื้อมา และวางในอุโมงค์หินซึ่งสกัดไว้ แล้วกลิ้งหินปิดปากอุโมงค์

47มารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์แม่ของโยเซฟได้เห็นที่วางศพนั้น