Mark 3

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1อีกครั้งหนึ่งพระองค์เข้าไปในธรรมศาลา มีชายมือลีบคนหนึ่งอยู่ที่นั่น

2บางคนหาเหตุที่จะกล่าวหาพระเยซู พวกเขาจึงคอยจับตาดูพระองค์อย่างใกล้ชิดว่าจะรักษาโรคให้ชายคนนี้ในวันสะบาโตหรือไม่

3พระเยซูพูดกับชายมือลีบว่า “มายืนข้างหน้านี่สิ”

4แล้วพระเยซูถามพวกเขาว่า “อย่างไหนถูกต้องตามกฎบัญญัติในวันสะบาโต ทำดีหรือทำชั่ว ช่วยชีวิตหรือฆ่าทำลายชีวิต” แต่พวกเขายังคงนิ่งเงียบ

5พระองค์กวาดตามองพวกเขาด้วยความโกรธและเสียใจที่พวกเขามีใจแข็งกระด้าง จึงพูดกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือของเจ้าออกมา” เขาเหยียดมือออก แล้วมือของเขาก็หายเป็นปกติ

6พวกฟาริสีจึงออกไปแล้วเริ่มวางแผนกับพวกของเฮโรดว่า จะฆ่าพระเยซูได้อย่างไร

7พระเยซูกับพวกสาวกปลีกตัวไปยังทะเลสาบ และฝูงชนกลุ่มใหญ่จากกาลิลีตามไปด้วย

8เมื่อได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์ ผู้คนมากมายจากยูเดีย เยรูซาเล็ม อิดูเมอา และอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน รอบเมืองไทระและเมืองไซดอนต่างพากันมาหาพระองค์

9เนื่องจากมีฝูงชนมากมาย พระเยซูจึงสั่งสาวกให้เตรียมเรือเล็กไว้พร้อมสำหรับพระองค์ เพื่อกันผู้คนมาเบียดเสียดพระองค์

10เนื่องจากพระเยซูได้รักษาคนมากมาย คนป่วยด้วยโรคต่างๆ จึงเบียดกันเข้ามาเพื่อแตะตัวพระองค์

11ทุกครั้งที่วิญญาณโสโครกเห็นพระองค์ พวกมันจะหมอบกราบและร้องว่า “พระองค์เป็นพระบุตรของพระเจ้า”

12แต่พระองค์ห้ามพวกมันเด็ดขาด ไม่ให้บอกคนอื่นว่าพระองค์เป็นใคร

13พระเยซูขึ้นไปที่บนภูเขา และเรียกคนที่ต้องการให้มาพบ และพวกเขาก็มาหาพระองค์

14พระองค์แต่งตั้งสิบสองคน ให้อยู่กับพระองค์ และจะส่งพวกเขาออกไปประกาศ

15และให้พวกเขามีอำนาจในการขับผี

16สาวกทั้งสิบสองคนนี้ได้แก่ ซีโมน (พระองค์ตั้งชื่อว่า เปโตร)

17ยากอบลูกชายเศเบดีกับยอห์นผู้เป็นน้องชาย (พระองค์ตั้งชื่อให้ว่า โบอาเนอเย หมายถึง ลูกฟ้าร้อง)

18อันดรูว์ ฟีลิป บารโธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบลูกชายอัลเฟอัส ธัดเดอัส ซีโมนพรรคชาตินิยม

19และยูดาสอิสคาริโอทผู้ทรยศพระองค์

20จากนั้นพระเยซูเข้าไปในบ้าน ฝูงชนก็มาชุมนุมกันอีก จนพระองค์กับสาวกไม่มีเวลาแม้แต่จะกินอาหาร

21เมื่อครอบครัวของ พระองค์ได้ยินเรื่องนี้ก็ออกมารั้งพระองค์ไว้ และพูดว่า “เขาเสียสติไปแล้ว”

22และพวกครูสอนกฎบัญญัติที่มาจากเยรูซาเล็มพูดว่า “เขาถูกสิงโดยเบเอลเซบูล ที่เขาขับผีออกได้ก็เพราะเจ้าแห่งผี”

23พระเยซูเรียกพวกเขามาแล้วพูดเปรียบเทียบว่า “ซาตานจะไล่ซาตานออกได้อย่างไร

24ถ้าอาณาจักรไหนที่แตกแยกกันเอง อาณาจักรนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้

25ถ้าครอบครัวไหนแตกแยกกันเอง ครอบครัวนั้นก็ตั้งอยู่ไม่ได้

26และถ้าซาตานต่อต้านและแตกแยกกับตัวมันเอง มันก็ตั้งอยู่ไม่ได้และจะถึงจุดจบ

27จริงๆ แล้ว ไม่มีใครเข้าไปในบ้านของคนที่แข็งแรงได้ นอกจากจะจับเขามัดไว้ก่อน แล้วจึงปล้นบ้านคนที่แข็งแรงนั้นได้

28เราบอกความจริงท่านว่า มนุษย์จะได้รับการยกโทษจากบาปและคำหมิ่นประมาททั้งหมดของตน

29แต่ใครพูดหมิ่นพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะไม่มีวันได้รับการยกโทษ และมีความผิดบาปติดตัวตลอดกาล”

30พระองค์พูดเช่นนี้เพราะพวกเขาพูดว่า “พระองค์มีวิญญาณโสโครก”

31แม่กับพวกน้องชายของพระเยซูมาถึง พวกเขายืนอยู่ด้านนอกและบอกคนให้เข้าไปเรียกพระองค์

32ฝูงชนนั่งอยู่รอบพระเยซู และพวกเขาบอกพระองค์ว่า “แม่กับพวกน้องชายของท่านอยู่ด้านนอกมองหาท่าน”

33พระองค์ถามว่า “ใครคือแม่และพี่น้องของเรา”

34แล้วพระองค์ก็มองดูคนที่นั่งอยู่รอบตัว และพูดว่า “นี่คือแม่และพี่น้องของเรา

35ใครก็ตามที่ทำตามความประสงค์ของพระเจ้า คนนั้นคือพี่น้องชายหญิงและแม่ของเรา”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →