Numbers 15

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

2“จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่ดินแดนซึ่งเรายกให้เป็นที่อยู่อาศัยนั้น

3และเจ้านำเครื่องบูชาจากฝูงแพะแกะหรือฝูงวัวมาเป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ ไม่ว่าเครื่องเผาบูชาทั้งตัวหรือของถวายต่างๆ ตามที่ปฏิญาณไว้เป็นพิเศษหรือตามความสมัครใจ หรือเป็นของถวายประจำเทศกาล

4ให้นำธัญบูชามาถวายพระยาห์เวห์ด้วยคือ แป้งละเอียดหนึ่งในสิบเอฟาห์ เคล้ากับน้ำมันมะกอกหนึ่งในสี่ฮิน

5จงเตรียมเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน เป็นเครื่องดื่มบูชาควบคู่กับลูกแกะแต่ละตัวที่เป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวหรือเป็นเครื่องบูชา

6หากถวายแกะตัวผู้ จงใช้ธัญบูชาคือแป้งละเอียดสองในสิบเอฟาห์ เคล้ากับน้ำมันมะกอกหนึ่งในสามฮิน

7พร้อมด้วยเหล้าองุ่นหนึ่งในสามฮิน เป็นเครื่องดื่มบูชา จงถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ

8เมื่อเจ้าเตรียมวัวหนุ่มเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว หรือของถวายตามที่ปฏิญาณไว้เป็นพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพแด่พระยาห์เวห์

9จงนำธัญบูชาควบคู่กับวัวนั้นมาด้วย คือแป้งละเอียดสามในสิบเอฟาห์ เคล้าน้ำมันมะกอกครึ่งฮิน

10พร้อมทั้งเหล้าองุ่นครึ่งฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา จะเป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ

11จงจัดเตรียมวัวหนุ่ม แกะตัวผู้ ลูกแกะ หรือลูกแพะแต่ละตัวในลักษณะนี้

12จงทำอย่างนี้สำหรับเครื่องบูชาแต่ละอย่าง ให้มากตามจำนวนที่เจ้าเตรียมไว้

13คนอิสราเอลโดยกำเนิดทุกคนต้องปฏิบัติตามนี้ เมื่อนำโภชนบูชามาเพื่อเผาถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ

14เมื่อใดก็ตามที่คนต่างชาติหรือใครอื่นที่มาอาศัยในหมู่พวกเจ้า นำโภชนบูชามาถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ เขาจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับพวกเจ้าทุกประการสืบไปทุกชั่วอายุ

15ชุมชนนี้จะต้องมีกฎเกณฑ์เดียวกันทั้งสำหรับเจ้าและสำหรับคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุ เจ้าและคนต่างชาติเป็นเหมือนกันต่อหน้าพระยาห์เวห์

16ทั้งเจ้าและคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าจะต้องปฏิบัติตามกฎบัญญัติและข้อบังคับอย่างเดียวกัน’ ”

17พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

18“จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อเจ้าเข้าไปดินแดนที่เรากำลังนำเจ้าไป

19และเจ้ากินอาหารจากดินแดนนั้น จงถวายส่วนหนึ่งเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์

20จงนำขนมปังแถวหนึ่งซึ่งทำจากธัญญาหารรุ่นแรกของเจ้า มาเป็นของถวายจากลานนวดข้าว

21จงนำของถวายจากธัญญาหารรุ่นแรกนี้ มาถวายแด่พระยาห์เวห์สืบไปทุกชั่วอายุ

22หากพวกเจ้าที่เป็นชุมชนพลาดพลั้งไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเหล่านี้ซึ่งพระยาห์เวห์ให้ไว้ทางโมเสส

23คือคำสั่งใดๆ ที่พระยาห์เวห์ให้แก่เจ้าผ่านทางเขา นับจากวันที่พระยาห์เวห์ให้คำสั่งสืบไปจนชั่วลูกชั่วหลาน

24และถ้าทั้งชุมชนทำความผิดนี้โดยไม่เจตนาและไม่รู้ตัว ทั้งชุมชนจะต้องถวายวัวหนุ่มหนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ พร้อมด้วยธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชาตามที่ระบุไว้ และถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

25ปุโรหิตจะทำการลบบาปสำหรับชุมชนอิสราเอลทั้งหมด และพวกเขาจะได้รับการอภัยเพราะทำผิดโดยไม่เจตนา และเขาได้ถวายโภชนบูชาและเครื่องบูชาไถ่บาปแด่พระยาห์เวห์เพื่อไถ่ความผิดของเขาแล้ว

26ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดตลอดจนคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะประชาชนทั้งหมดมีส่วนในความผิดโดยไม่เจตนานั้น

27แต่หากคนเพียงคนเดียวทำบาปโดยไม่เจตนา เขาต้องถวายแพะตัวเมียอายุหนึ่งขวบเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป

28ปุโรหิตจะลบบาปให้ผู้นั้นต่อหน้าพระยาห์เวห์และเขาจะได้รับการอภัย

29กฎบัญญัติเดียวกันนี้ใช้กับทุกคนที่ทำบาปโดยไม่เจตนา ไม่ว่าเขาจะเป็นคนอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างชาติ

30แต่หากผู้ใดจงใจทำบาป ไม่ว่าจะเป็นคนอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างชาติ นั่นเป็นการหมิ่นประมาทพระยาห์เวห์ ผู้นั้นจะต้องถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล

31เพราะพวกเขาได้ลบหลู่ถ้อยคำของพระยาห์เวห์และฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ เขาจะต้องถูกตัดออก ความผิดนั้นยังคงอยู่กับเขาต่อไป’ ”

32ขณะที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ชายคนหนึ่งถูกจับได้ขณะเก็บฟืนในวันสะบาโต

33คนที่พบเขากำลังเก็บฟืนจึงนำตัวเขามาพบโมเสส อาโรน และชุมนุมชนทั้งหมด

34ชายนั้นถูกคุมตัวไว้เพราะพวกเขายังไม่รู้ชัดว่าควรจัดการกับเขาอย่างไร

35แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “ชายคนนั้นจะต้องตาย ชุมนุมชนทั้งหมดต้องเอาหินขว้างเขานอกค่ายพัก”

36ดังนั้นชุมนุมชนจึงพาเขาออกไปนอกค่าย และเอาหินขว้างจนตายตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสส

37พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

38“จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ตลอดทุกชั่วอายุ เจ้าจะต้องทำพู่ และร้อยพู่แต่ละอันด้วยด้ายสีน้ำเงินห้อยที่มุมชายเสื้อ

39พู่เหล่านั้นจะเตือนให้เจ้าระลึกถึงคำสั่งทั้งสิ้นของพระยาห์เวห์เพื่อเจ้าจะได้เชื่อฟัง และไม่ทำตัวเป็นโสเภณีโดยทำตามตัณหาของใจและตาของเจ้าเอง

40แล้วเจ้าจะจำได้ว่าต้องทำตามคำสั่งทั้งหมดของเรา และจะได้เป็นคนบริสุทธิ์ต่อพระเจ้าของเจ้า

41เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้นำเจ้าออกมาจากอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’ ”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →