bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Numbers 31
Numbers 31
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 32 →
1
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า
2
“จงแก้แค้นชาวมีเดียนให้ชาวอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะไปอยู่ร่วมกับคนของเจ้า”
3
ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “พวกเจ้าบางคนจะต้องเตรียมอาวุธไปทำสงครามกับชาวมีเดียน เพื่อนำการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ไปถึงพวกเขา
4
จงเกณฑ์พลอิสราเอลมาเผ่าละหนึ่งพันคน”
5
พวกเขาจึงรวมกำลังพลได้ 12,000 คนจากเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และถืออาวุธเข้าสู่สงคราม
6
โมเสสส่งคนที่ได้มาเผ่าละหนึ่งพันคนนั้นไปรบโดยมีฟีเนหัสลูกชายของปุโรหิตเอเลอาซาร์นำทัพไป พร้อมด้วยเครื่องใช้จากสถานนมัสการและแตรสัญญาณ
7
พวกเขาสู้รบกับมีเดียนตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสส และฆ่าผู้ชายทุกคน
8
รวมทั้งกษัตริย์ของชาวมีเดียนห้าองค์คือ เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา บาลาอัมลูกชายของเบโอร์ก็ถูกฆ่าตายด้วยดาบ
9
ชาวอิสราเอลจับกุมผู้หญิงและเด็กชาวมีเดียนมาเป็นเชลย ทั้งกวาดต้อนฝูงสัตว์ทั้งหมดและริบข้าวของมาด้วย
10
แล้วเผาเมืองและค่ายพักของชาวมีเดียนจนหมดสิ้น
11
พวกเขากวาดต้อนคน ฝูงสัตว์ และริบทรัพย์สินทั้งหมด
12
แล้วนำมามอบให้โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และคนอิสราเอลที่มาชุมนุมซึ่งตั้งค่ายพักในที่ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเมืองเยรีโค
13
โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และบรรดาผู้นำของชุมชนออกมารอรับพวกเขานอกค่าย
14
โมเสสโกรธนายทหารและแม่ทัพนายกองที่กลับจากการรบเหล่านั้น
15
โมเสสถามพวกเขาว่า “ทำไมจึงปล่อยให้พวกผู้หญิงรอดชีวิตอยู่ได้
16
คนเหล่านี้แหละที่ทำตามคำแนะนำของบาลาอัม และล่อลวงชาวอิสราเอลให้ไม่สัตย์ซื่อต่อพระยาห์เวห์ในเหตุการณ์ที่เปโอร์ เป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติที่ทำลายล้างประชาชนของพระยาห์เวห์
17
จงฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนและฆ่าผู้หญิงทุกคนที่เคยหลับนอนกับผู้ชายแล้ว
18
แต่จงไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยหลับนอนกับผู้ชายไว้สำหรับพวกเจ้า
19
ใครก็ตามที่ฆ่าคนหรือแตะต้องผู้ที่ถูกฆ่าตาย จงออกไปอยู่นอกค่ายพักเป็นเวลาเจ็ดวัน แล้วจงชำระตัวเองและเชลยของเจ้าในวันที่สามและวันที่เจ็ด
20
จงชำระเครื่องนุ่งห่มและทุกสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ ขนแพะ หรือไม้ให้สะอาดด้วย”
21
จากนั้นปุโรหิตเอเลอาซาร์กล่าวกับทหารที่กลับมาจากการรบว่า “นี่คือสิ่งที่กฎบัญญัติซึ่งพระยาห์เวห์ให้แก่โมเสสกำหนดไว้
22
คือทอง เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก ตะกั่ว
23
และสิ่งใดๆ ซึ่งทนความร้อนได้ จงเอาไปเผาไฟเพื่อชำระ จากนั้นล้างด้วยน้ำแห่งการชำระ แต่สิ่งใดที่ไม่ทนความร้อนจะต้องล้างด้วยน้ำ
24
ในวันที่เจ็ดจงซักเสื้อผ้า แล้วท่านจะสะอาด และกลับเข้ามาในค่ายพักได้”
25
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า
26
“เจ้าและปุโรหิตเอเลอาซาร์กับหัวหน้าครอบครัวต่างๆ ของแต่ละเผ่า จงนับจำนวนคนและสัตว์ทั้งหมดที่ยึดมาได้
27
แล้วแบ่งเป็นสองส่วนเท่ากัน ส่วนหนึ่งเป็นของทหารที่ร่วมรบ อีกส่วนหนึ่งเป็นของประชาชนที่เหลือ
28
ให้นำหนึ่งในห้าร้อยจากส่วนของทหารที่ร่วมรบ ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะหรือแพะมาถวายแด่พระยาห์เวห์
29
เอาส่วนนี้จากส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งของพวกเขายกให้ปุโรหิตเอเลอาซาร์ เป็นดั่งของถวายแด่พระยาห์เวห์
30
ให้เลือกหนึ่งในห้าสิบจากส่วนที่เป็นของชาวอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะ แพะ หรือสัตว์อื่นๆ มอบให้คนเลวีซึ่งรับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์”
31
ดังนั้นโมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์จึงปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์พูดสั่งโมเสส
32
ทรัพย์สินที่ผู้ออกรบยึดมาได้มีดังนี้ แกะ 675,000 ตัว
33
วัว 72,000 ตัว
34
ลา 61,000 ตัว
35
และหญิงสาวพรหมจารี 32,000 คน
36
ครึ่งหนึ่งที่เป็นส่วนของบรรดาผู้ออกรบคือ แกะ 337,500 ตัว
37
เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 675 ตัว
38
วัว 36,000 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 72 ตัว
39
ลา 30,500 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 61 ตัว
40
ผู้คน 16,000 คน เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 32 คน
41
โมเสสมอบส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ทั้งหมดนั้นให้กับปุโรหิตเอเลอาซาร์ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
42
โมเสสแบ่งครึ่งหนึ่งจากส่วนของผู้ร่วมรบให้กับชาวอิสราเอล
43
ส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของคนอิสราเอลได้แก่ แกะ 337,500 ตัว
44
วัว 36,000 ตัว
45
ลา 30,500 ตัว
46
และผู้คน 16,000 คน
47
จากส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของชาวอิสราเอลนี้ โมเสสเลือกหนึ่งคนจากทุกๆ ห้าสิบคน และสัตว์ด้วย และมอบให้คนเลวีผู้รับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง
48
จากนั้นเหล่าแม่ทัพนายกองซึ่งบัญชาการกองร้อยและกองพันต่างๆ มาพบโมเสส
49
และพูดว่า “ผู้รับใช้ของท่านได้ตรวจนับทหารภายใต้บัญชา ไม่มีสักคนที่ขาดหายไป
50
ดังนั้นพวกเราจึงนำเครื่องทองที่เราริบได้ มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ได้แก่ กำไลมือ สร้อยข้อมือ แหวนตรา ตุ้มหู และสร้อยคอ เพื่อขอลบบาปให้แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายต่อหน้าพระยาห์เวห์”
51
โมเสสกับปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองของถวายทั้งหมดนี้จากพวกเขา
52
รวมแล้วได้ทองที่เหล่าแม่ทัพนายกองถวายแด่พระยาห์เวห์หนักประมาณ 16,750 เชเขล
53
ทหารแต่ละคนได้ครองทรัพย์สินต่างๆ เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว
54
โมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองเหล่านี้จากเหล่าแม่ทัพนายกอง และนำมาเก็บรักษาไว้ในเต็นท์นัดพบ เป็นอนุสรณ์สำหรับชาวอิสราเอลต่อหน้าพระยาห์เวห์
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 32 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36