Numbers 31

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →

1พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

2“จงแก้แค้นชาวมีเดียนให้ชาวอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะไปอยู่ร่วมกับคนของเจ้า”

3ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “พวกเจ้าบางคนจะต้องเตรียมอาวุธไปทำสงครามกับชาวมีเดียน เพื่อนำการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ไปถึงพวกเขา

4จงเกณฑ์พลอิสราเอลมาเผ่าละหนึ่งพันคน”

5พวกเขาจึงรวมกำลังพลได้ 12,000 คนจากเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และถืออาวุธเข้าสู่สงคราม

6โมเสสส่งคนที่ได้มาเผ่าละหนึ่งพันคนนั้นไปรบโดยมีฟีเนหัสลูกชายของปุโรหิตเอเลอาซาร์นำทัพไป พร้อมด้วยเครื่องใช้จากสถานนมัสการและแตรสัญญาณ

7พวกเขาสู้รบกับมีเดียนตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสส และฆ่าผู้ชายทุกคน

8รวมทั้งกษัตริย์ของชาวมีเดียนห้าองค์คือ เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา บาลาอัมลูกชายของเบโอร์ก็ถูกฆ่าตายด้วยดาบ

9ชาวอิสราเอลจับกุมผู้หญิงและเด็กชาวมีเดียนมาเป็นเชลย ทั้งกวาดต้อนฝูงสัตว์ทั้งหมดและริบข้าวของมาด้วย

10แล้วเผาเมืองและค่ายพักของชาวมีเดียนจนหมดสิ้น

11พวกเขากวาดต้อนคน ฝูงสัตว์ และริบทรัพย์สินทั้งหมด

12แล้วนำมามอบให้โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และคนอิสราเอลที่มาชุมนุมซึ่งตั้งค่ายพักในที่ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเมืองเยรีโค

13โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และบรรดาผู้นำของชุมชนออกมารอรับพวกเขานอกค่าย

14โมเสสโกรธนายทหารและแม่ทัพนายกองที่กลับจากการรบเหล่านั้น

15โมเสสถามพวกเขาว่า “ทำไมจึงปล่อยให้พวกผู้หญิงรอดชีวิตอยู่ได้

16คนเหล่านี้แหละที่ทำตามคำแนะนำของบาลาอัม และล่อลวงชาวอิสราเอลให้ไม่สัตย์ซื่อต่อพระยาห์เวห์ในเหตุการณ์ที่เปโอร์ เป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติที่ทำลายล้างประชาชนของพระยาห์เวห์

17จงฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนและฆ่าผู้หญิงทุกคนที่เคยหลับนอนกับผู้ชายแล้ว

18แต่จงไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยหลับนอนกับผู้ชายไว้สำหรับพวกเจ้า

19ใครก็ตามที่ฆ่าคนหรือแตะต้องผู้ที่ถูกฆ่าตาย จงออกไปอยู่นอกค่ายพักเป็นเวลาเจ็ดวัน แล้วจงชำระตัวเองและเชลยของเจ้าในวันที่สามและวันที่เจ็ด

20จงชำระเครื่องนุ่งห่มและทุกสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ ขนแพะ หรือไม้ให้สะอาดด้วย”

21จากนั้นปุโรหิตเอเลอาซาร์กล่าวกับทหารที่กลับมาจากการรบว่า “นี่คือสิ่งที่กฎบัญญัติซึ่งพระยาห์เวห์ให้แก่โมเสสกำหนดไว้

22คือทอง เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก ตะกั่ว

23และสิ่งใดๆ ซึ่งทนความร้อนได้ จงเอาไปเผาไฟเพื่อชำระ จากนั้นล้างด้วยน้ำแห่งการชำระ แต่สิ่งใดที่ไม่ทนความร้อนจะต้องล้างด้วยน้ำ

24ในวันที่เจ็ดจงซักเสื้อผ้า แล้วท่านจะสะอาด และกลับเข้ามาในค่ายพักได้”

25พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

26“เจ้าและปุโรหิตเอเลอาซาร์กับหัวหน้าครอบครัวต่างๆ ของแต่ละเผ่า จงนับจำนวนคนและสัตว์ทั้งหมดที่ยึดมาได้

27แล้วแบ่งเป็นสองส่วนเท่ากัน ส่วนหนึ่งเป็นของทหารที่ร่วมรบ อีกส่วนหนึ่งเป็นของประชาชนที่เหลือ

28ให้นำหนึ่งในห้าร้อยจากส่วนของทหารที่ร่วมรบ ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะหรือแพะมาถวายแด่พระยาห์เวห์

29เอาส่วนนี้จากส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งของพวกเขายกให้ปุโรหิตเอเลอาซาร์ เป็นดั่งของถวายแด่พระยาห์เวห์

30ให้เลือกหนึ่งในห้าสิบจากส่วนที่เป็นของชาวอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคน วัว ลา แกะ แพะ หรือสัตว์อื่นๆ มอบให้คนเลวีซึ่งรับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์”

31ดังนั้นโมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์จึงปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์พูดสั่งโมเสส

32ทรัพย์สินที่ผู้ออกรบยึดมาได้มีดังนี้ แกะ 675,000 ตัว

33วัว 72,000 ตัว

34ลา 61,000 ตัว

35และหญิงสาวพรหมจารี 32,000 คน

36ครึ่งหนึ่งที่เป็นส่วนของบรรดาผู้ออกรบคือ แกะ 337,500 ตัว

37เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 675 ตัว

38วัว 36,000 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 72 ตัว

39ลา 30,500 ตัว เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 61 ตัว

40ผู้คน 16,000 คน เป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ 32 คน

41โมเสสมอบส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ทั้งหมดนั้นให้กับปุโรหิตเอเลอาซาร์ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง

42โมเสสแบ่งครึ่งหนึ่งจากส่วนของผู้ร่วมรบให้กับชาวอิสราเอล

43ส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของคนอิสราเอลได้แก่ แกะ 337,500 ตัว

44วัว 36,000 ตัว

45ลา 30,500 ตัว

46และผู้คน 16,000 คน

47จากส่วนครึ่งหนึ่งที่เป็นของชาวอิสราเอลนี้ โมเสสเลือกหนึ่งคนจากทุกๆ ห้าสิบคน และสัตว์ด้วย และมอบให้คนเลวีผู้รับผิดชอบดูแลพลับพลาของพระยาห์เวห์ตามที่พระยาห์เวห์สั่ง

48จากนั้นเหล่าแม่ทัพนายกองซึ่งบัญชาการกองร้อยและกองพันต่างๆ มาพบโมเสส

49และพูดว่า “ผู้รับใช้ของท่านได้ตรวจนับทหารภายใต้บัญชา ไม่มีสักคนที่ขาดหายไป

50ดังนั้นพวกเราจึงนำเครื่องทองที่เราริบได้ มาถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ได้แก่ กำไลมือ สร้อยข้อมือ แหวนตรา ตุ้มหู และสร้อยคอ เพื่อขอลบบาปให้แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายต่อหน้าพระยาห์เวห์”

51โมเสสกับปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองของถวายทั้งหมดนี้จากพวกเขา

52รวมแล้วได้ทองที่เหล่าแม่ทัพนายกองถวายแด่พระยาห์เวห์หนักประมาณ 16,750 เชเขล

53ทหารแต่ละคนได้ครองทรัพย์สินต่างๆ เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว

54โมเสสและปุโรหิตเอเลอาซาร์รับเครื่องทองเหล่านี้จากเหล่าแม่ทัพนายกอง และนำมาเก็บรักษาไว้ในเต็นท์นัดพบ เป็นอนุสรณ์สำหรับชาวอิสราเอลต่อหน้าพระยาห์เวห์

← Chapter 30 Jump to: Chapter 32 →