Numbers 18

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1พระยาห์เวห์พูดกับอาโรนว่า “เจ้ากับพวกลูกชายและครอบครัวของเจ้าจะต้องรับผิดชอบเมื่อมีการละเมิดที่เกี่ยวข้องกับสถานนมัสการ และเจ้ากับพวกลูกชายเท่านั้นที่ต้องรับผิดชอบเมื่อมีการละเมิดเกี่ยวกับการเป็นปุโรหิต

2จงนำพวกคนเลวีพี่น้องร่วมเผ่าของเจ้ามาร่วมทำงานและมาช่วยงานเจ้า เมื่อเจ้ากับพวกลูกชายมาปฏิบัติงานหน้าเต็นท์แห่งสักขีพยาน

3พวกเขาขึ้นตรงต่อเจ้า และปฏิบัติงานทั้งปวงที่เต็นท์ แต่อย่าให้พวกเขาเข้ามาใกล้ภาชนะเครื่องใช้ของสถานนมัสการหรือแท่นบูชา มิฉะนั้นทั้งพวกเขาและเจ้าจะต้องตาย

4ให้พวกเขาร่วมงานกับเจ้าและรับผิดชอบดูแลงานทั้งปวงในเต็นท์นัดพบ และอย่าให้ใครอื่นมาใกล้บริเวณที่เจ้าอยู่

5เจ้าจงรับผิดชอบดูแลสถานนมัสการและแท่นบูชา เพื่อความโกรธเกรี้ยวของเราจะไม่ตกแก่ชาวอิสราเอลอีก

6เราเองได้เลือกสรรคนเลวีพี่น้องของเจ้าจากท่ามกลางชาวอิสราเอลให้เป็นของขวัญสำหรับเจ้า เพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์ให้ปฏิบัติงานที่เต็นท์นัดพบ

7แต่เจ้ากับพวกลูกชายเท่านั้นจะทำหน้าที่ปุโรหิต รวมทั้งงานเกี่ยวกับแท่นบูชาและทุกสิ่งที่อยู่หลังม่าน เรายกงานด้านปุโรหิตให้เจ้าเป็นของขวัญ คนอื่นที่มาใกล้สถานนมัสการจะต้องตาย”

8พระยาห์เวห์พูดกับอาโรนว่า “เราเองได้ตั้งเจ้า ให้ดูแลของถวายทุกอย่างที่ถวายแก่เรา คือของถวายที่บริสุทธิ์ทั้งหมดซึ่งชาวอิสราเอลถวายให้เรา เรายกให้เจ้ากับลูกชาย เป็นส่วนแบ่งที่เจ้าจะได้รับถาวรสืบไป

9เจ้าต้องได้รับของถวายบริสุทธิ์ที่สุดในส่วนที่ไม่ได้เผาถวาย เรายกของขวัญทั้งหมดที่พวกเขานำมาเป็นของถวายบริสุทธิ์ที่สุดให้เป็นของเจ้ากับพวกลูกชาย ไม่ว่าจะเป็นธัญบูชา เครื่องบูชาไถ่บาป หรือเครื่องบูชาลบความผิด

10จงกินของถวายนี้โดยถือเป็นของบริสุทธิ์ที่สุด และผู้ชายทุกคนจะกินของถวายนี้ เจ้าต้องถือว่านี่เป็นของบริสุทธิ์

11สิ่งต่างๆ ที่ชาวอิสราเอลนำมาเป็นเครื่องบูชายกขึ้นถวายก็เป็นของเจ้าด้วย เรายกให้เจ้า ลูกชาย และลูกสาวของเจ้า เป็นส่วนที่เจ้าได้รับถาวรสืบไป ทุกคนในครัวเรือนของเจ้าที่ไม่เป็นมลทินตามระเบียบพิธีสามารถกินได้

12เรายกส่วนที่ดีที่สุดของน้ำมันมะกอก เหล้าองุ่น เมล็ดข้าวทั้งหมดซึ่งเป็นผลแรกที่พวกเขาถวายแด่พระยาห์เวห์ให้เจ้า

13ผลแรกทั้งหมดจากแผ่นดินที่พวกเขานำมาถวายแด่พระยาห์เวห์ เรายกให้เจ้า ทุกคนในครัวเรือนของเจ้าที่ไม่เป็นมลทินตามระเบียบพิธีสามารถกินได้

14ทุกสิ่งในอิสราเอลที่อุทิศ ถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นของเจ้า

15ลูกหัวปีทั้งหมดที่เกิดมา ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ซึ่งถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นของเจ้า แต่เจ้าต้องไถ่ลูกชายหัวปีทุกคนหรือสัตว์เพศผู้ตัวแรกของสัตว์ที่เป็นมลทิน

16เมื่อลูกหัวปีนั้นอายุครบหนึ่งเดือน เจ้าจะต้องไถ่ลูกหัวปีเหล่านั้นเป็นเงินหนักคนละหรือตัวละ 5 เชเขล ตามเชเขลของสถานนมัสการซึ่งเท่ากับ 20 เกราห์

17แต่ลูกหัวปีของวัว แกะหรือแพะจะไถ่คืนไม่ได้เพราะเป็นของบริสุทธิ์ จงเอาเลือดของมันราดลงบนแท่นบูชา และเผาไขมันเป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ

18เรายกเนื้อของสัตว์เหล่านี้ให้เจ้าเช่นเดียวกับส่วนเนื้ออก และโคนขาขวาซึ่งเป็นเครื่องบูชายกขึ้นถวาย เรายกให้เจ้า

19ส่วนที่แยกไว้จากของถวายบริสุทธิ์ซึ่งชาวอิสราเอลนำมาถวายแด่พระยาห์เวห์เรายกให้เจ้ากับลูกชายและลูกสาวของเจ้า ส่วนนี้เป็นส่วนที่เจ้าได้รับถาวรสืบไป นี่เป็นพันธสัญญานิรันดร์แห่งเกลือต่อหน้าพระยาห์เวห์สำหรับทั้งเจ้าและเชื้อสายของเจ้า”

20พระยาห์เวห์พูดกับอาโรนว่า “เจ้าจะไม่ได้ครองกรรมสิทธิ์ในดินแดนของพวกเขา และไม่ได้รับส่วนแบ่งใดๆ ในหมู่พวกเขา เราเป็นส่วนแบ่งและเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าท่ามกลางชาวอิสราเอล

21เรายกสิบลดทั้งหมดที่คนอิสราเอลนำมาถวายให้เป็นกรรมสิทธิ์ของคนเลวี เพื่อตอบแทนงานซึ่งเขาทำในขณะที่ปรนนิบัติรับใช้ที่เต็นท์นัดพบ

22นับแต่นี้ไปชาวอิสราเอลอย่าเข้าใกล้เต็นท์นัดพบ มิฉะนั้นเขาจะต้องรับผลจากบาปของเขาและเสียชีวิต

23คนเลวีจะเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ที่เต็นท์นัดพบ และรับผิดชอบสำหรับการละเมิดใดๆ ที่พวกเขาทำต่อเต็นท์นั้น นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไป พวกเขาจะไม่ได้รับกรรมสิทธิ์ใดๆ ในท่ามกลางชาวอิสราเอล

24แต่เรายกสิบลดซึ่งชาวอิสราเอลถวายแด่พระยาห์เวห์ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของคนเลวี ด้วยเหตุนี้เราจึงกล่าวว่า ‘พวกเขาจะไม่ได้ครอบครองกรรมสิทธิ์ใดๆ ในท่ามกลางชาวอิสราเอล’ ”

25พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

26“จงบอกคนเลวีว่า ‘เมื่อเจ้าได้รับสิบลดจากชาวอิสราเอลซึ่งเรายกให้เจ้าเป็นกรรมสิทธิ์ จงถวายสิบลดจากสิบลดนั้นเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์

27ของถวายนี้จะถือว่าเป็นข้าวจากลานนวดข้าว และเหล้าองุ่นจากบ่อย่ำองุ่นสำหรับเจ้า

28ด้วยวิธีนี้เจ้าก็จะได้มอบของถวายแด่พระยาห์เวห์ จากสิบลดทั้งหมดที่เจ้ารับจากชาวอิสราเอล จากสิบลดเหล่านี้จงมอบส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์แก่ปุโรหิตอาโรน

29เจ้าต้องยกส่วนที่ดีที่สุดและบริสุทธิ์ที่สุดของทุกสิ่งที่ได้รับเป็นส่วนที่ถวายแด่พระยาห์เวห์’

30จงกล่าวกับคนเลวีว่า ‘เมื่อเจ้านำส่วนดีที่สุดนี้มาถวาย ก็ถือว่าเป็นผลผลิตจากลานนวดข้าวหรือบ่อย่ำองุ่นสำหรับเจ้า

31ส่วนที่เหลือจากนี้ เจ้ากับคนในครัวเรือนจะนำไปกินที่ไหนก็ได้ เพราะเป็นค่าตอบแทนที่เจ้าทำงานรับใช้ที่เต็นท์นัดพบ

32เมื่อเจ้าได้ถวายส่วนดีที่สุดนี้แล้ว เจ้าก็จะไม่มีความผิด ไม่ได้ทำให้ของถวายบริสุทธิ์ของชาวอิสราเอลเป็นมลทิน และเจ้าจะไม่ตาย’ ”

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →