Numbers 21

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1เมื่อกษัตริย์แห่งอาราดชาวคานาอันผู้อาศัยอยู่ในเนเกบได้ยินข่าวว่าชาวอิสราเอลเคลื่อนเข้ามาตามเส้นทางสู่อาธาริม เขาก็มาโจมตีอิสราเอลและจับบางคนไปเป็นเชลย

2อิสราเอลจึงถวายปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ว่า “หากพระองค์ช่วยให้พวกเรารบชนะคนเหล่านี้ พวกเราจะทำลายล้าง เมืองต่างๆ ของพวกเขาให้สิ้นซาก”

3พระยาห์เวห์สดับฟังคำขอของอิสราเอล และมอบชาวคานาอันไว้ในมือของพวกเขา พวกเขาทำลายล้างคนเหล่านั้นกับเมืองต่างๆ จนหมดสิ้น ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่า โฮรมาห์

4พวกเขาเดินทางจากภูเขาโฮร์ไปตามทางที่จะไปทะเลแดง เพื่ออ้อมดินแดนเอโดม แต่ประชาชนเริ่มหมดความอดทนระหว่างทาง

5พากันพูดต่อว่าพระเจ้าและโมเสสว่า “ทำไมท่านถึงได้พาเราออกจากอียิปต์ให้มาตายในถิ่นทุรกันดารนี้ ไม่มีขนมปัง! ไม่มีน้ำ! เราเกลียดอาหารที่น่าสะอิดสะเอียนนี้เต็มทนแล้ว!”

6แล้วพระยาห์เวห์จึงส่งงูพิษมาในหมู่พวกเขา ชาวอิสราเอลหลายคนถูกงูกัดตาย

7ประชาชนจึงมาหาโมเสสและพูดว่า “พวกเราทำบาปที่ต่อว่าพระยาห์เวห์กับต่อว่าท่าน โปรดอธิษฐานขอพระยาห์เวห์ให้นำงูออกไปเถิด” ดังนั้นโมเสสจึงอธิษฐานเผื่อประชาชน

8พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงทำงูตัวหนึ่งติดไว้ที่ยอดเสา ผู้ใดถูกงูกัด จงมองดูงูนั้นแล้วจะรอดชีวิต”

9โมเสสจึงทำงูจากทองสัมฤทธิ์ติดไว้ที่ยอดเสา และเมื่อคนที่ถูกงูกัดมองดูงูทองสัมฤทธิ์นั้น เขาก็มีชีวิตอยู่

10ชาวอิสราเอลออกเดินทางมาตั้งค่ายอยู่ที่โอโบท

11แล้วเดินทางต่อมายังอิเยอาบาริมในถิ่นทุรกันดารตรงข้ามโมอับฝั่งตะวันออก

12พวกเขาเดินทางต่อจากที่นั่น และมาตั้งค่ายพักที่หุบเขาเศเรด

13แล้วเคลื่อนมาตั้งค่ายที่ริมแม่น้ำอารโนนในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งต่อเข้าไปในเขตแดนของชาวอาโมไรต์ แม่น้ำอารโนนเป็นเส้นพรมแดนฝั่งโมอับ ซึ่งกั้นระหว่างโมอับกับอาโมไรต์

14ด้วยเหตุนี้ในหนังสือสงครามของพระยาห์เวห์จึงระบุว่า “…สาหับ ในเมืองสุฟาห์ และหุบเขาลึก อารโนน

15และ ที่ลาดชันของหุบเขาทั้งหลาย ซึ่งนำไปสู่ที่ตั้งของเมืองอาร์ เลียบไปตามเขตแดนของโมอับ”

16จากที่นั่นอิสราเอลเดินทางต่อมายังเบเออร์ซึ่งเป็นบ่อน้ำที่พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงเรียกชุมนุมชน เราจะให้น้ำแก่พวกเขา”

17อิสราเอลจึงขับร้องเพลงนี้ว่า “บ่อน้ำเอ๋ย จงให้น้ำพุ่งขึ้นมาเถิด ให้เราร้องเพลงถึงบ่อน้ำ

18ซึ่งบรรดาผู้นำได้ขุดขึ้น ฝีมือเจาะของเหล่าเจ้านาย ด้วยคทาและไม้เท้าของท่านเหล่านั้น” แล้วพวกเขาก็ออกจากถิ่นทุรกันดารเดินทางไปมัทธานาห์

19ผ่านมัทธานาห์ นาหะลีเอลและบาโมท

20จนมาถึงหุบเขาในโมอับ มียอดเขาปิสกาห์ซึ่งมองลงมาเห็นที่รกร้าง

21อิสราเอลส่งทูตเข้าพบกษัตริย์สิโหนของชาวอาโมไรต์เพื่อแจ้งว่า

22“โปรดอนุญาตให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไม่รุกล้ำที่นาหรือสวนองุ่นของท่าน จะไม่ดื่มน้ำจากบ่อของท่าน เราจะเดินทางบนทางหลวงไปจนกว่าจะผ่านเขตแดนของท่านไปแล้ว”

23แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดน ทั้งยังยกทัพทั้งหมดมาสู้กับอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารโดยรบกันที่ยาฮาส

24อิสราเอลจึงสังหารสิโหนและครอบครองดินแดนของเขา ตั้งแต่แม่น้ำอารโนนจดแม่น้ำยับบอก ไปประชิดพรมแดนของพวกอัมโมน เนื่องจากชายแดนของพวกเขามีแนวป้องกันเข้มแข็ง

25อิสราเอลได้ยึดครองเมืองทั้งหมดของชาวอาโมไรต์ รวมทั้งเฮชโบนและถิ่นที่อาศัยโดยรอบ

26เฮชโบนเป็นเมืองของสิโหนกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์ ซึ่งได้รบกับกษัตริย์ของชาวโมอับคนก่อน และยึดครองดินแดนทั้งหมดของเขามาจนจดแม่น้ำอารโนน

27ด้วยเหตุนี้เหล่ากวีจึงขับขานว่า “เชิญมาเฮชโบน และสร้างมันขึ้นใหม่ มากอบกู้เมืองของสิโหนเถิด

28ไฟออกมาจากเฮชโบน เปลวไฟกล้าจากนครแห่งสิโหน เผาผลาญเมืองอาร์แห่งโมอับ พลเมืองของที่สูงแห่งอารโนน

29วิบัติแก่เจ้า โมอับ! เจ้าถูกทำลายแล้ว ประชาชนของพระเคโมช! เคโมชปล่อยให้พวกลูกชายของตนเป็นผู้ลี้ภัย และลูกสาวต้องตกเป็นเชลย ของสิโหนกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์

30แต่เราได้โค่นล้มพวกเขา อาณาจักรเฮชโบนถูกทำลายจนถึงดีโบน เราล้มล้างพวกเขาไปไกลถึงโนฟาห์ ซึ่งขยายไปจนจดเมเดบา”

31ดังนั้นอิสราเอลจึงตั้งถิ่นฐานในดินแดนของชาวอาโมไรต์

32หลังจากโมเสสได้ส่งคนไปสำรวจเมืองยาเซอร์ ชาวอิสราเอลก็ยึดถิ่นฐานโดยรอบได้ และขับไล่ชาวอาโมไรต์ซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นออกไป

33แล้วพวกเขาวนกลับไปตามเส้นทางสู่บาชาน และกษัตริย์โอกแห่งบาชานยกทัพทั้งหมดขึ้นมาสู้รบกับพวกเขาที่เอเดรอี

34พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “ไม่ต้องกลัวเขา เพราะเราได้มอบเขากับกองทัพทั้งหมดตลอดจนดินแดนของเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว จงทำกับเขาเหมือนที่ได้ทำกับสิโหนกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ผู้ที่ปกครองในเฮชโบน”

35อิสราเอลก็สังหารโอก ลูกหลาน และกองทัพทั้งหมดของเขา ไม่เหลือรอดสักคน แล้วอิสราเอลก็เข้าครอบครองดินแดนนั้น

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →