2 Kings 23

Thai Tok

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1การ อ่าน พระราชบัญญัติ ให้ ประชาชน ฟัง ( 2 พศ ด 34 : 29 - 30 ) แล้ว กษัตริย์ ทรง ใช้ และ บรรดา ผู้ใหญ่ ของ ยู ดาห์และ เยรูซา เล็ม ได้ มา ชุมนุม กับ พระองค์

2และ กษัตริย์ เสด็จ ขึ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ คน ยู ดาห์ทั้งสิ้น และ บรรดา ชาว กรุง เยรูซา เล็ม พร้อม กับ พระองค์ และ ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ และ ประชาชน ทั้งปวง ทั้ง เล็ก และ ใหญ่ และ พระองค์ ทรง อ่าน ถ้อยคำ ทั้งหมด ใน หนังสือ พัน ธ สัญญา ซึ่ง ได้ พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮ วาห์ให้ เขา ฟัง

3และ กษัตริย์ ทรง ประทับ ยืน ข้าง เสา และ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮ วาห์ว่า จะ ดำเนิน ตาม พระ เยโฮวาห์ และ รักษา พระ บัญญัติ พระ โอวาท และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ด้วย สุด พระ จิต สุด พระทัย ของ พระองค์ จะ ปฏิบัติ ตาม ถ้อยคำ ของ พัน ธ สัญญา นี้ ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ นี้ และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ เข้า ส่วน ใน พัน ธ สัญญา นั้น

4โย สิ ยาห์นำ คน อิส รา เอลใน การ แก้ ใหม่ ( 2 พศ ด 34 : 33 ) และ กษัตริย์ ทรง บัญชา ฮิลคียาห์มหา ปุโรหิต และ พวก ปุโรหิต รอง และ ผู้ รักษา ธรณีประตู ให้ นำ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ที่ ทำ ขึ้น สำหรับ พระ บาอัล สำหรับ เสา รูป เคารพ และ สำหรับ บรรดา บริวาร ของ ฟ้า สวรรค์ ออก มา จาก พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง เผา เสีย ที่ ภายนอก กรุง เยรูซา เล็ม ใน ทุ่ง นา แห่ง ขิด โร น และ ขน มูล เถ้า ของ มัน ไป ยังเบธเอล

5และ พระองค์ ทรง กำจัด ปฏิมากร ปุโรหิต ผู้ ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยู ดาห์ได้ สถาปนา ให้ เผา เครื่อง หอม ใน ปูชนียสถาน สูง ที่ หัวเมือง แห่ง ยูดาห์ และ รอบ ๆ กรุง เยรูซา เล็ม ทั้งคน เหล่า นั้น ที่ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ บาอัล ถวาย ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ หมู่ ดาว ประจำ ราศี และ บริวาร ทั้งสิ้น ของ ฟ้า สวรรค์

6และ พระองค์ ทรง นำ เสา รูป เคารพ ออก มา จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ภายนอก เยรูซา เล็ม ถึง ลำธาร ขิด โร น และ เผา เสีย ที่ ลำธาร ขิด โร น และ ทรง ทุบ ให้ เป็น ผงคลี และ เหวี่ยง ผงคลี นั้น ลง บน หลุม ศพ ของ คน สามัญ

7และ พระองค์ ทรง ทำลาย เรือน กะเทย ซึ่ง อยู่ ข้าง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮ วาห์เสีย เป็น ที่ ที่ ผู้หญิง ทอ ม่าน สำหรับ เสา รูป เคารพ

8และ พระองค์ ทรง ให้ ปุโรหิต ทั้งหมด ออก จาก หัวเมือง ยูดาห์ และ ทรง กระทำ ให้ ปูชนียสถาน สูง เสีย ความ ศักดิ์สิทธิ์ คือ ที่ ที่ ปุโรหิต ได้ เผา เครื่อง หอม ตั้งแต่ เมือง เก บา ถึงเบเออร์เชบา และ พระองค์ ทรง ทำลาย ปูชนียสถาน สูง ของ ประตู เมือง ซึ่ง อยู่ ตรง ทาง เข้า ประตู โย ชู วา ผู้ ว่า ราชการ เมือง ซึ่ง อยู่ ทาง ซ้าย มือ ที่ ประตู เมือง

9ถึง อย่างไรก็ดี ปุโรหิต แห่ง ปูชนียสถาน สูง มิได้ ขึ้น ไป ยัง แท่น บูชา แห่ง พระ เยโฮ วาห์ใน กรุง เยรูซา เล็ม แต่ เขา ทั้งหลาย กิน ขนมปัง ไร้ เชื้อ ท่ามกลาง พวก พี่น้อง ของ เขา เอง

10และ ทรง กระทำ ให้ โท เฟทเสีย ความ ศักดิ์สิทธิ์ คือ ที่ ที่ หุบเขา บุตร แห่ง ฮินโนม เพื่อ จะ ไม่ มี ผู้ ใด ถวาย บุตร ชาย หญิง ของ ตน ให้ ลุย ไฟ ต่อ พระโมเลค

11และ พระองค์ ทรง กำจัด ม้า ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยู ดาห์ได้ ถวาย แก่ ดวง อาทิตย์ ที่ ตรง ทาง เข้า พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ข้าง ห้อง นา ธันเมเลค ข้า ราช สำนัก ซึ่ง อยู่ ใน บริเวณ และ พระองค์ ทรง เผา รถ รบ ของ ดวง อาทิตย์ เสีย ด้วย ไฟ

12และ แท่น บน หลังคา ห้อง ชั้น บน ของ อา หัส ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ ของ ยู ดาห์ได้ สร้าง ไว้ และ แท่น บูชา ซึ่ง มนัส เส ห์ได้ สร้าง ไว้ ใน ลาน ทั้ง สอง ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ กษัตริย์ ทรง ดึง ลง มา ให้ หัก เสีย ที่ นั่น และ ทรง เหวี่ยง ผงคลี ของ มัน ลง ไป ใน ลำธาร ขิด โร น

13และ กษัตริย์ ทรง กระทำ ให้ ปูชนียสถาน สูง ซึ่ง อยู่ หน้า กรุง เยรูซา เล็ม เสีย ความ ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่ง อยู่ ทาง มือขวา ของ ภูเขา พินาศ ซึ่ง ซา โลม อ น กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลได้สร้าง สำหรับ พระ อัชโท เรทสิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ คน ไซ ดอน และ สำหรับ พระเคโมชสิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ คน โม อับ และ สำหรับ พระ มิลโคม สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ ชน อัม โมน

14และ พระองค์ ทรง ทุบ เสา ศักดิ์สิทธิ์ เป็น ชิ้น ๆ และ ตัด เหล่า เสา รูป เคารพ ลง เสีย และ เอา กระดูก มนุษย์ ถม ที่ นั้น

15ยิ่ง กว่า นั้น อีก แท่น บูชา ที่เบธเอล ปูชนียสถาน สูง ซึ่ง เยโร โบ อัม บุตร ชาย เนบัท ได้ ตั้ง ไว้ ผู้ ซึ่ง กระทำ ให้ อิส รา เอลทำบาป ด้วย พระองค์ ทรง รื้อ แท่น บูชา กับ ปูชนียสถาน สูง นั้น ลง และ ทรง เผา ปูชนียสถาน สูง นั้น บด ให้ เป็น ผงคลี และ พระองค์ ทรง เผา เสา รูป เคารพ เสีย ด้วย

16และ เมื่อ โย สิ ยาห์ทรง หัน พระ พักตร์ พระองค์ ทอดพระเนตร อุโมงค์ ฝัง ศพ อยู่ บน ภูเขา และ พระองค์ ทรง ใช้ ให้ ไป เอา กระดูก ออก มา เสีย จาก อุโมงค์ และ เผา เสียบน แท่น บูชา และ ทรง กระทำ ให้ เสีย ความ ศักดิ์สิทธิ์ ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์ซึ่ง คน แห่ง พระเจ้า ได้ ป่าวร้อง ไว้ ผู้ ซึ่ง ป่าวร้อง ถึง สิ่ง เหล่า นี้

17แล้ว พระองค์ ตรัส ว่า " อนุสาวรีย์ ที่ เรา มอง เห็น ข้าง โน้น คือ อะไร " คนเมือง นั้น ก็ ทูล พระองค์ ว่า " เป็น อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ คน แห่ง พระเจ้า ผู้ มา จาก ยูดาห์ และ ได้ ป่าวร้อง ถึง สิ่ง เหล่า นี้ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ต่อ แท่น บูชา ที่เบธเอล "

18และ พระองค์ ตรัส ว่า " ให้ เขา อยู่ ที่ นั่นแหละ อย่า ให้ ผู้ ใด ย้าย กระดูก ของ เขา " เขา ทั้งหลาย จึง ทิ้ง กระดูก ของ เขา ไว้ อย่าง นั้น พร้อม กับ กระดูก ของ ผู้ พยากรณ์ ผู้ ออก มา จาก สะ มาเรีย

19โย สิ ยาห์ทรง กำจัด นิเวศ ทั้งสิ้น ของ ปูชนียสถาน สูง ที่ อยู่ ใน หัวเมือง สะ มาเรีย ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลได้ทรง สร้าง ไว้ กระทำ ให้ พระ เยโฮ วาห์ทรง กริ้ว พระองค์ ทรง กระทำ ต่อ ที่ เหล่า นั้น ตาม ทุก อย่าง ที่ พระองค์ ทรง กระทำ ที่เบธเอล

20และ พระองค์ ทรง ประหาร ปุโรหิต ทั้งปวง แห่ง ปูชนียสถาน สูง ซึ่ง อยู่ ที่ นั่น เสียบน แท่น บูชา และ เผา กระดูก คน เสียบน นั้น แล้ว พระองค์ ก็ เสด็จ กลับ กรุง เยรูซา เล็ม

21การ ถือ เทศกาลปัสกา ( 2 พศ ด 35 : 1 - 19 ) และ กษัตริย์ ทรง บัญชา ประชาชน ทั้งปวง ว่า " จง ถือ เทศกาล ปัสกาถวาย แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า ดัง ที่ เขียน ไว้ ใน หนังสือ พัน ธ สัญญา นี้ "

22เพราะว่า เทศกาล ปัสกาอย่าง นี้ มิได้ ถือ กัน มา ตั้งแต่ สมัย ผู้ วินิจฉัย ผู้ ที่ ครอบครอง อิส ราเอล หรือ ระหว่าง สมัย บรรดา กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอ ลหรือ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์

23แต่ ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล กษัตริย์ โย สิ ยาห์ได้ ถือ เทศกาล ปัสกานี้ ถวาย แด่ พระ เยโฮ วาห์ใน กรุง เยรูซา เล็ม

24ยิ่ง กว่า นั้น อีก โย สิ ยาห์ได้ กำจัด คนทรง และ แม่มด และ เท ราฟิม และ รูป เคารพ และ บรรดา สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง เห็น กัน อยู่ ใน แผ่นดิน ยู ดาห์และ ใน กรุง เยรูซา เล็ม เพื่อ พระองค์ จะ ทรง สถาปนา ถ้อยคำ แห่ง พระราชบัญญัติ ซึ่ง เขียน อยู่ ใน หนังสือ ที่ ฮิลคียาห์ปุโรหิต ได้ พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์

25ก่อน พระองค์ หา มี กษัตริย์ องค์ ใด เหมือน พระองค์ ไม่ ผู้ ซึ่ง หัน หา พระ เยโฮ วาห์ด้วย สุด พระ จิต สุด พระทัย และ ด้วย สิ้นสุด พระ กำลัง ตาม พระราชบัญญัติ ทั้งสิ้น ของ โมเสส หรือ ผู้ ที่ เกิด มา ทีหลัง พระองค์ ก็ ไม่ มี ใคร เหมือน พระองค์

26ถึง กระนั้น พระ เยโฮ วาห์มิได้ ทรง หัน จาก พระ พิโรธ อัน แรง กล้า และ ยิ่ง ใหญ่ ของ พระองค์ พระ พิโรธ ของ พระองค์ ได้ พลุ่ง ขึ้น ต่อ ยูดาห์ ด้วย การก ระ ทำ ทั้งสิ้น ของ มนัส เส ห์อันเป็น เหตุ ให้ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ

27และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " เรา จะ ให้ ยู ดาห์ออก เสีย จาก สายตา ของ เรา ด้วย ดัง ที่ เรา ได้ กระทำ ให้ อิส รา เอ ลออ ก เสีย และ เรา จะ เหวี่ยง เมือง นี้ ซึ่ง เรา ได้ เลือก ออก ไป เสีย คือ เยรูซา เล็ม กับ นิเวศ ซึ่ง เรา ได้ บอก ว่า ` นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น ' "

28กษัตริย์ โย สิ ยาห์สิ้นพระชนม์ ( 2 พศ ด 35 : 20 - 27 ) ส่วน พระราช กิจ นอก นั้น ของ โย สิยาห์ และ บรรดา สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ มิได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศาวดาร แห่ง กษัตริย์ ประเทศ ยู ดาห์หรือ

29ใน สมัย ของ พระองค์ ฟาโรห์เนโค กษัตริย์ ของ อี ยิปต์เสด็จ ขึ้น ไป ยัง กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรียถึง แม่น้ำ ยู เฟรติ ส กษัตริย์ โย สิ ยาห์เสด็จ ไป ปะทะ พระองค์ และ เมื่อ ฟาโรห์เนโค ทรง เห็น พระองค์ ก็ ประหาร พระองค์ เสีย ที่ เมือง เม กิดโด

30ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ นำ พระ ศพ ใส่ รถ รบ ไป จาก เมือง เม กิดโด และ นำ มายัง กรุง เยรูซา เล็ม และ ฝัง ไว้ ใน อุโมงค์ ของ พระองค์ และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น ก็ รับ เยโฮ อา หาส โอรส โย สิ ยาห์เจิม ท่าน ไว้ และ ตั้งท่า น ให้ เป็น กษัตริย์ แทน ราช บิดา ของ ท่าน

31ฟาโรห์ปลด กษัตริย์ เยโฮ อา หาส ออก จาก ราช สมบัติ ( 2 พศ ด 36 : 1 - 2 ) เยโฮ อา หาส มี พระ ชนมายุ ยี่สิบ สาม พรรษา เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซา เล็ม สาม เดือน พระ มารดา ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า ฮา มุทา ลบุตร สาว ของ เยเร มี ย์ชาว ลิบนาห์

32และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ได้ กระทำ

33และ ฟาโรห์เนโค ก็ จับ พระองค์ ขัง ไว้ ที่ ริบ ลา ห์ใน แผ่นดิน ฮามัท เพื่อ มิ ให้ พระองค์ ครอบครอง ใน เยรูซา เล็ม และ กำหนด บรรณาการ จาก แผ่นดิน นั้น เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ และ ทองคำ หนึ่ง ตะ ลันต์

34เยโฮ ยา คิมครอบ ครอง เหนือ ยูดาห์ ( 2 พศ ด 36 : 4 - 5 ) และ ฟาโรห์เนโค ทรง ตั้ง เอ ลี ยา คิมโอร ส โย สิ ยาห์เป็น กษัตริย์ แทน โย สิ ยาห์บิดา ของ ท่าน และ เปลี่ยน ชื่อ ของ ท่าน เป็น เยโฮ ยาคิม แต่ ได้ พา เยโฮ อา หาส ไป เสีย และ ท่าน มา ถึง อี ยิปต์และ สิ้นชีวิต เสีย ที่ นั่น

35และ เยโฮ ยา คิมก็มอบ เงิน และ ทองคำ แก่ฟาโรห์ แต่ พระองค์ ทรง เก็บ ภาษี จาก ชาว แผ่นดิน เพื่อ มอบ เงิน ตาม บัญชา ของฟาโรห์ พระองค์ ทรง เร่งรัด เอา เงิน และ ทองคำ ของ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น จาก ทุก คน ตาม การ ประเมิน เพื่อ มอบ แก่ ฟาโรห์เนโค

36เยโฮ ยา คิมมีพระ ชนมายุ ยี่สิบ ห้า พรรษา เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซา เล็ม สิบ เอ็ด ปี พระ มารดา ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า เศบูดาห์บุตร สาว เปดายาห์ชาว รู มาห์

37และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →