2 Kings 4

Thai Tok

1น้ำมัน หนึ่ง ไห ของ หญิง ม่าย คน หนึ่ง ภรรยา ของ คน หนึ่ง ใน เหล่า ศิษย์ แห่ง ผู้ พยากรณ์ ร้อง ต่อ เอ ลี ชา ว่า " ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน คือ สามี ของ ดิฉัน สิ้นชีวิต เสีย แล้ว และ ท่าน ก็ ทราบ อยู่ แล้ว ว่าผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เกรง กลัว พระ เยโฮวาห์ แต่ เจ้าหนี้ ได้ มา เพื่อ นำ เอา บุตร ชาย สอง คน ของ ดิฉัน ไป เป็น ทาส ของ เขา "

2และ เอ ลี ชา ตอบ นาง ว่า " บอก ฉัน มา ซิ ว่า จะ ให้ ฉัน ทำ อะไร ให้ เจ้า มี อะไร อยู่ ใน บ้าน บ้าง " และ นาง ตอบ ว่า " สาว ใช้ ของ ท่าน ไม่ มี อะไร ใน บ้านนอก จาก น้ำมัน หนึ่ง ไห "

3แล้ว ท่าน กล่าว ว่า " จง ออก ไป นอก บ้าน ขอยืม ภาชนะ จาก เพื่อนบ้าน ทุก คน ของ เจ้า มา เป็น ภาชนะ เปล่า อย่า ให้ น้อย

4แล้ว จง เข้าไป ใน เรือน ปิด ประตู ขัง ตัว เจ้า และ บุตร ชาย ของ เจ้า ไว้ และ จง เท น้ำมัน ใส่ ภาชนะ ทั้งหมด เมื่อ ลูก หนึ่งๆ เต็ม แล้ว ก็ ตั้ง ไว้ ต่างหาก "

5นาง ก็ ลา ไป และ ปิด ประตู ขัง นาง และ บุตร ชาย ของ นาง ไว้ บุตร ส่ง ภาชนะ มา ให้ และ นาง ก็ เท น้ำมัน

6และ อยู่ มา เมื่อ ภาชนะ เต็ม หมด แล้ว นาง จึง บอก บุตร ชาย ว่า " เอา ภาชนะ มา ให้ แม่ อีก ลูก หนึ่ง " และ เขา ตอบ นาง ว่า " ไม่ มี อีก แล้ว " แล้ว น้ำมัน ก็ หยุด ไหล

7นาง ก็ ไป เรียน ให้ คน ของ พระเจ้า ทราบ และ ท่าน บอก ว่า " ไป ซี ขาย น้ำมัน เสีย เอา เงิน ชำระ หนี้ ของ เจ้า ที่ เหลือ นอก นั้น เจ้า และ บุตร ของ เจ้า จง ใช้ เลี้ยง ชีวิต "

8หญิง มั่งมี คน หนึ่ง แห่ง เมือง ชู เนมวัน หนึ่ง เอ ลี ชา เดิน ต่อ ไป ถึง เมือง ชูเนม เป็น ที่ ที่ หญิง มั่งมี คน หนึ่ง อาศัย อยู่ และ นาง ได้ ชวน ท่าน ให้ รับประทาน อาหาร ฉะนั้น เมื่อ ท่าน ผ่าน ทาง นั้น ไป เมื่อ ไร ท่าน ก็ แวะ เข้าไป รับประทาน อาหาร ที่ นั่น

9และ นาง ได้ บอก สามี ของ นาง ว่า " ดูเถิด ดิฉัน เห็น ว่า ชาย คน นี้ เป็น คน บริสุทธิ์ ของ พระเจ้า เดิน ผ่าน บ้าน เรา อยู่ เนืองๆ

10ขอ ให้ เรา ทำ ห้อง เล็ก ไว้ บน กำแพง วาง เตียง โต๊ะ เก้าอี้ และ ตะเกียง ไว้ ให้ท่า น เพื่อ ว่า เมื่อ ท่าน มา หา เรา ท่าน จะ ได้ เข้าไป พัก ใน ห้อง นั้น "

11วัน หนึ่ง ท่าน ก็ มา ที่ นั่น และ แวะ เข้าไป ใน ห้อง นั้น พัก อยู่ ที่ นั่น

12ท่าน จึง บอก เก หะ ซี คนใช้ ของ ท่าน ว่า " ไป เรียก หญิง ชาว ชู เนมคน นี้ มา " เมื่อ เขา เรียก นาง นาง ก็ มา ยืน อยู่ ต่อหน้า ท่าน

13ท่าน จึง บอก แก่ เก หะ ซี ว่า " จง บอก นาง ว่า ดูเถิด เธอ ลำบาก มากมาย อย่าง นี้ เพื่อ เรา จะ ให้ เรา ทำ อะไร ให้ เธอ บ้าง มี อะไร จะ ให้ ทูล กษัตริย์ เผื่อ เธอ หรือ หรือ ให้ พูด อะไร กับ ผู้ บัญชาการ กองทัพ " นาง ตอบ ว่า " ดิฉัน อยู่ ใน หมู่ พวก พี่น้อง ของ ดิฉัน ค่ะ "

14และ ท่าน กล่าว ว่า " ถ้า อย่าง นั้น จะ ให้ ทำ อะไร เพื่อ นาง " เก หะ ซี ตอบ ว่า " แท้จริง นาง ไม่ มี บุตร และ สามี ของ นาง ก็ แก่ แล้ว "

15ท่าน จึง บอก ว่า " ไป เรียก เธอ มา " และ เมื่อ เขา ไป เรียก นาง นาง ก็ มา ยืน อยู่ ที่ ประตู

16ท่าน กล่าว ว่า " ใน ฤดู นี้ เมื่อ ครบ กำหนด อุ้มท้อง เจ้า จะ ได้ อุ้ม บุตร ชาย คน หนึ่ง " และ นาง ตอบ ว่า " ข้า แต่ คน แห่ง พระเจ้า เจ้านาย ของ ดิฉัน หามิได้ อย่า มุสา แก่ สาว ใช้ ของ ท่าน เลย "

17แต่ หญิง คน นั้น ก็ ตั้ง ครรภ์ และ คลอด บุตร ชาย คน หนึ่ง ใน ฤดู นั้น เมื่อ ครบ กำหนด อุ้มท้อง จริง ตาม ที่ เอ ลี ชา บอก แก่ นาง ไว้

18บุตร ชาย ของ หญิง ชาว ชู เนมฟื้น ขึ้น ชีพ เมื่อ เด็ก นั้น โต ขึ้น วัน หนึ่ง เขา ออก ไป หา บิดา ของ เขา ใน หมู่ คน เกี่ยวข้าว

19เขา บอก บิดา ของ เขา ว่า " โอย หัว ของ ฉัน หัว ของ ฉัน " บิดา จึง สั่ง คนใช้ ของ เขา ว่า " อุ้ม เขา ไป หา แม่ไป๊ "

20และ เมื่อ เขา อุ้ม มา ให้ มารดา ของ เด็ก เด็ก นั้น ก็ นั่ง อยู่ บน ตัก มารดา จน เที่ยง วัน แล้ว ก็ สิ้นชีวิต

21นาง จึง อุ้ม ขึ้น ไป วาง ไว้ บน ที่นอน ของ คน แห่ง พระเจ้า และ ปิด ประตู เสีย แล้วไป ข้าง นอก

22นาง ก็ ไป เรียก สามี ของ นาง กล่าว ว่า " ขอ ส่ง คนใช้ คน หนึ่ง กับ ลา ตัว หนึ่ง มา ให้ ฉัน เพื่อ ฉัน จะ ได้ รีบ ไป หา คน แห่ง พระเจ้า และ กลับ มา อีก "

23และ เขา ถาม ว่า " จะ ไป หา ท่าน ทำไม ใน วัน นี้ ไม่ ใช่ วัน ขึ้น หนึ่ง ค่ำ หรือ วัน สะ บา โต " นาง ตอบ ว่า " ก็ดี อยู่ แล้ว "

24นาง ก็ ผูก อาน ลา และ สั่ง คนใช้ ของ นาง ว่า " จง เร่ง ลา ไป เร็ว ๆ อย่า ให้ ฝีเท้า หย่อน ลง ได้ นอกจาก ฉัน สั่ง "

25แล้ว นาง ก็ ออก เดิน และ มา ถึง คน แห่ง พระเจ้า ที่ ภูเขา คา รเมล อยู่ มา เมื่อ คน แห่ง พระเจ้า เห็น นาง มา แต่ ไกล ท่าน ก็ พูด กับ เก หะ ซี คนใช้ ของ ท่าน ว่า " ดูเถิด หญิง ชาว ชู เนมมาข้าง โน้น

26จง วิ่ง ไป รับ นาง ทันที และ กล่าว แก่ นาง ว่า ` นาง สบาย ดี หรือ สามี สบาย ดี หรือ เด็ก สบาย ดี หรือ ' " และ นาง ได้ ตอบ ว่า " สบาย ดี ค่ะ "

27และ เมื่อ นาง มายัง ภูเขา ถึง คน แห่ง พระเจ้า แล้ว นาง ก็ เข้าไป กอด เท้า ของ ท่าน เก หะ ซี จึง เข้า มา จะ จับ นาง ออก ไป แต่ คน แห่ง พระเจ้า บอก ว่า " ปล่อย เขา เถอะ เพราะ นาง มี ใจ ทุกข์ หนัก และ พระ เยโฮ วาห์ทรง ซ่อน เรื่อง นี้ จาก ฉัน หา ได้ ตรัส สำแดง แก่ ฉัน ไม่ "

28แล้ว นาง จึง เรียน ว่า " ดิฉัน ขอ บุตร ชาย จาก เจ้านาย ของ ดิฉัน หรือ คะ ดิฉัน ไม่ ได้ เรียน หรือ ว่า อย่า ลวง ดิฉัน เลย "

29ท่าน จึง สั่ง เก หะ ซี ว่า " คาด เอว ของ เจ้า เข้า และ ถือ ไม้เท้า ของ เรา และ ไป เถอะ ถ้า เจ้า พบ ใคร อย่า สวัสดี กับ เขา และ ถ้า ใคร สวัสดี กับ เจ้า ก็ อย่า ตอบ และ จง วาง ไม้เท้า ของ เรา บน หน้า ของ เด็ก นั้น "

30แล้ว มารดา ของ เด็ก นั้น เรียน ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ และ ตัว ท่าน เอง มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด ดิฉัน จะ ไม่ พราก จาก ท่าน ไป " ดังนั้น ท่าน จึง ลุก ขึ้น ตาม นาง ไป

31เก หะ ซี ได้ ล่วงหน้า ไป ก่อน และ วาง ไม้เท้า บน หน้า ของ เด็ก นั้น แต่ ไม่ มีเสียง หรือ อาการ เป็น เขา จึง กลับ มา พบ ท่าน และ เรียน ท่าน ว่า " เด็ก นั้น ยัง ไม่ ตื่น "

32เมื่อ เอ ลี ชา เข้า มา ใน เรือน ดูเถิด ท่าน เห็น เด็ก นอน ตาย อยู่ บน เตียง ของ ท่าน

33ท่าน จึง เข้าไป ข้าง ใน ปิด ประตู ให้ ทั้ง สอง อยู่ ข้าง ใน และ ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์

34แล้ว ท่าน ขึ้น ไป นอน ทับ เด็ก ให้ ปาก ทับ ปาก ตา ทับ ตา และ มือ ทับ มือ และ เมื่อ ท่าน เหยียด ตัว ของ ท่าน บน เด็ก เนื้อ ของ เด็ก นั้น ก็ อุ่น ขึ้น มา

35แล้ว ท่าน ก็ ลุก ขึ้น อีก เดิน ไป เดิน มา ใน เรือน นั้น ครั้ง หนึ่ง แล้ว ขึ้น ไป เหยียด ตัว ของ ท่าน บน เขา เด็ก นั้น ก็ จาม เจ็ด ครั้ง และ เด็ก นั้น ก็ ลืมตา ของ ตน

36แล้ว ท่าน ก็ เรียก เก หะ ซี มา สั่ง ว่า " ไป เรียก หญิง ชาว ชู เนมคน นี้ มา " เขา จึง ไป เรียก นาง และ เมื่อ นาง มา ถึง ท่าน แล้ว ท่าน ว่า " จง อุ้ม บุตร ชาย ของ เจ้า ขึ้น เถิด "

37นาง จึง เข้า มา ซบ หน้า ลง ที่ เท้า ของ ท่าน กราบ ลง ถึง ดิน แล้ว นาง ก็ อุ้ม บุตร ชาย ของ นาง ขึ้น ออก ไป ข้าง นอก

38เอ ลี ชา ชำระ อาหาร ที่ มี พิษ เอ ลี ชา มา ถึง กิลกาลอีก เมื่อ แผ่นดิน เกิด กันดาร อาหาร และ เมื่อ เหล่า ศิษย์ แห่ง ผู้ พยากรณ์ นั่ง อยู่ ต่อหน้า ท่าน ท่าน ก็ บอก กับ คนใช้ ของ ท่าน ว่า " จง ตั้ง หม้อ ลูก ใหญ่ และ ต้ม ข้าว ให้ แก่ เหล่า ศิษย์ แห่ง ผู้ พยากรณ์ "

39คน หนึ่ง ใน พรรค ออก ไป เก็บ ผัก ที่ ใน ทุ่ง นา และ พบ ไม้ เถา ป่า เถา หนึ่ง เขา เก็บ ได้ น้ำเต้า ป่า จน เต็ม ตัก กลับ มา หั่น ใส่ ใน หม้อ ข้าวต้ม โดย ไม่ ทราบ ว่าเป็น ผล อะไร

40เขา ก็ เท ออก ให้ คน เหล่า นั้น รับประทาน ต่อ มา ขณะ ที่ เขา กำลัง รับประทาน ข้าวต้ม อยู่ นั้น เขา ร้อง ขึ้น ว่า " โอ ท่าน คน แห่ง พระเจ้า มีค วาม ตาย อยู่ ใน หม้อ นี้ " และ เขา ก็ รับประทาน กัน ไม่ ได้

41ท่าน ก็ ว่า " จง เอา แป้ง มา " ท่าน ก็ ใส่ แป้ง ลง ใน หม้อ และ บอก ว่า " จง เท ออก ให้ คน เหล่า นั้น รับประทาน " และ ไม่ มี อันตราย อยู่ ใน หม้อ นั้น

42เอ ลี ชา เลี้ยง หนึ่ง ร้อย คน อย่าง อัศจรรย์ มี ชาย คน หนึ่ง มา จาก บ้าน บา อัลชาลิ ชา ห์นำ ของ มา ให้ คน แห่ง พระเจ้า มี ขนมปัง เป็น ผล แรก คือ ขนม ข้าว บาร์เลย์ ยี่สิบ ก้อน และ รวง ข้าวใหม่ ใส่ กระสอบ ของ เขา มา และ เอ ลี ชา ว่า " จง ให้ แก่ คน เหล่า นั้น รับประทาน "

43แต่ คนใช้ คน นี้ ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า จะ ตั้ง อาหาร เท่า นี้ ให้ คน หนึ่ง ร้อย รับประทาน ได้ อย่างไร " ท่าน จึง สั่ง ซ้ำ ว่า " จง ให้ คน เหล่า นั้น รับประทาน เถิด เพราะ พระ เยโฮ วาห์ตรัส สั่ง ดังนี้ ว่า ` เขา ทั้งหลาย จะ ได้ รับประทาน และ ยัง เหลือ อีก ' "

44เขา จึง ตั้ง อาหาร ไว้ ต่อหน้า เขา ทั้งหลาย เขา ทั้งหลาย ก็ รับประทาน และ ยัง เหลือ อยู่จริง ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →