2 Kings 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1เยโฮ รัมครอบ ครอง เหนือ อิส รา เอลใน ปี ที่ สิบ แปด ของ รัชกาล เยโฮ ชา ฟัทกษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เยโฮ รัมโอร ส ของ อา หับ ได้ เริ่ม ครอบครอง เหนือ อิส ราเอล ณ กรุง สะ มาเรีย และ ทรง ครอง อยู่ สิบ สอง ปี

2พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ แต่ ไม่ เหมือน ราช บิดา และ ราช มารดา ของ พระองค์ พระองค์ ทรง ทำลาย เสา ศักดิ์สิทธิ์ แห่ง พระ บาอัล ซึ่ง ราช บิดา ของ พระองค์ ทรง สร้าง นั้น เสีย

3แม้ กระนั้น พระองค์ ยัง ทรง เกาะ ติด อยู่ กับ บาป ทั้งหลาย ของ เยโร โบ อัม บุตร ชาย เนบัท ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ให้ อิส รา เอลทำบาป ด้วย พระองค์ หา ได้ ทรง พราก จาก บาป นั้น ไม่

4โม อับ กบฏ ต่อ อิส รา เอลฝ่ายเมชากษัตริย์ แห่ง โม อับ ทรง เป็น ผู้ ดำเนิน กิจการ เลี้ยง แกะ และ พระองค์ ต้อง ถวาย ลูก แกะ หนึ่ง แสน ตัว และ แกะ ผู้ หนึ่ง แสน ตัว พร้อม กับ ขน ของ มัน ให้ แก่ กษัตริย์ อิส ราเอล

5แต่ อยู่ มา เมื่อ อา หับ สิ้นพระชนม์ แล้ว กษัตริย์ แห่ง โม อับ ก็ กบฏ ต่อ กษัตริย์ แห่ง อิส ราเอล

6กษัตริย์ เยโฮ รัมจึง กรีธาทัพ ออก จาก สะ มา เรียในค รั้ง นั้น และ ทรง เกณฑ์ คน อิส รา เอลทั้ง สิ้น

7พระองค์ ทรง ส่ง สาร ไป ยัง เยโฮ ชา ฟัทกษัตริย์ แห่ง ยู ดาห์ว่า " กษัตริย์ แห่ง โม อับ ได้ กบฏ ต่อ ข้าพเจ้า ท่าน จะ ไป รบ กับ โม อับ พร้อม กับ ข้าพเจ้า ได้ หรือ ไม่ " และ ท่าน ว่า " เรา จะ ไป เรา ก็ เป็น ดัง ที่ ท่าน เป็น และ ประชาชน ของ เรา ก็ เป็น ดัง ประชาชน ของ ท่าน บรรดา ม้า ของ เรา ก็ เป็น ดัง ม้า ของ ท่าน "

8แล้ว ท่าน ว่า " เรา จะ ขึ้น ไป ทาง ใด " เยโฮ รัมทรง ตอบ ไป ว่า " ไป ทาง ถิ่น ทุรกันดาร เมือง เอ โดม "

9กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลจึง เสด็จ ไป พร้อม กับ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ กษัตริย์ แห่ง เอ โดม และ เมื่อ ทั้ง สามกษัตริย์ เสด็จ อ้อม ไป ได้ เจ็ด วัน แล้ว ก็ หา น้ำ ให้ กองทัพ และ ให้ สัตว์ ที่ ติดตาม มา นั้น ไม่ ได้

10พระเจ้า ทรง ติเตียน พันธมิตร ระหว่าง เยโฮ ชา ฟัทกับ เยโฮ รัมแล้วกษัตริ ย์แห่ง อิส รา เอลจึง ตรัส ว่า " อนิจจา เอ๋ย พระ เยโฮ วาห์ทรง เรียก สามกษัตริย์ นี้ มา เพื่อ จะ มอบ ไว้ ใน มือ ของ โม อับ "

11และ เยโฮ ชา ฟัทตรัส ว่า " ที่ นี่ ไม่ มี ผู้ พยากรณ์ ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ เรา จะ ให้ ทูล ถาม พระ เยโฮ วาห์หรือ " แล้ว ข้าราชการ คน หนึ่ง ของ กษัตริย์ อิส รา เอลจึง ทูล ว่า " เอ ลี ชา บุตร ชา ฟัทอยู่ ที่ นี่ พระเจ้า ข้า เป็น ผู้ ที่ เท น้ำ ใส่ มือ เอ ลียาห์ "

12และ เยโฮ ชา ฟัทตรัส ว่า " พระ วจนะ แห่ง พระ เยโฮ วาห์อยู่ กับ ท่าน " กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลและ เยโฮ ชา ฟัทและ กษัตริย์ แห่ง เอ โดม จึง เสด็จ ลง ไป หา ท่าน

13และ เอ ลี ชา ทูล กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลว่า " ข้าพระ องค์ มี เรื่อง อะไร เกี่ยวข้อง กับ พระองค์ เสด็จ ไป หา ผู้ พยากรณ์ ของ เสด็จ พ่อ และ ผู้ พยากรณ์ ของ เสด็จ แม่ ของ พระองค์ เถิด " แต่ กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลตรัสกับ ท่าน ว่า " หามิได้ ด้วย พระ เยโฮ วาห์ทรง เป็น ผู้ เรียก กษัตริย์ ทั้ง สาม นี้ มา เพื่อ มอบ ไว้ ใน มือ ของ โม อับ "

14และ เอ ลี ชา ทูล ว่า " พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา ซึ่ง ข้าพระ องค์ ปรนนิบัติ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ถ้า ข้าพระ องค์ มิได้ เคารพ คารวะ ต่อ พระ พักตร์ เยโฮ ชา ฟัทกษัตริย์ แห่ง ยู ดาห์แล้ว ข้าพระ องค์ จะ ไม่ มอง พระ พักตร์ พระองค์ หรือ ดูแล พระองค์ เลย

15ขอ ทรง นำ ผู้ เล่น เครื่องสาย มา ให้ ข้าพระ องค์ สัก คน หนึ่ง " และ ต่อ มา เมื่อ ผู้ เล่น เครื่องสาย บรรเลง แล้ว พระ หัตถ์ ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ มา เหนือ ท่าน

16พระเจ้า จะ ทรง ประทาน น้ำ และ การ มี ชัย และ ท่าน ทูล ว่า " พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า ` ทำ หุบเขา นี้ ให้ เป็น สระ ทั่วไป หมด '

17เพราะ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า ` เจ้า ทั้งหลาย จะ ไม่ เห็น ลม และ จะ ไม่ เห็น ฝน ถึง อย่างไรก็ดี หุบเขา นั้น จะ มี น้ำ เต็ม ไป หมด เพื่อ เจ้า จะ ได้ ดื่ม ทั้ง เจ้า ฝูง สัตว์ เลี้ยง และ สัตว์ ใช้ ของ เจ้า '

18เรื่อง อย่าง นี้ เป็น เรื่อง เล็กน้อย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ จะ ทรง มอบ คน โม อับ ไว้ ใน มือ ของ เจ้า ด้วย

19เจ้า จะ โจมตี เมือง ที่ มี ป้อม ทุก เมือง และ เมือง เอก ทุก เมือง และ จะ โค่น ต้นไม้ ลง ทุก ต้น และ จะ จุก น้ำพุ ทุกแห่ง เสีย และ ทำ ไร่ นา ที่ ดี ทุก แปลง ให้ เสีย ด้วย หิน "

20และ อยู่ มา พอ รุ่งเช้า ประมาณ เวลา ถวาย เครื่อง ธัญ ญ บูชา ดูเถิด มี น้ำ มา จาก ทาง เมือง เอ โดม จน แผ่นดิน มี น้ำ เต็ม หมด

21คน โม อับ พ่าย แพ้ และ เมื่อ คน โม อับ ทั้งหลาย ได้ยิน ว่า บรรดา กษัตริย์ ยก ไป สู้ รบ กับ ตน คน ที่ มีอายุ สวม เกราะ และ สูง ขึ้น ไป ก็ได้ รวบรวม กัน เข้า และ ยก ไป ตั้ง ที่ พรมแดน

22เมื่อ เขา ตื่น ขึ้น ใน ตอน เช้า และ ดวง อาทิตย์ ส่อง แสง อยู่ บน น้ำ คน โม อับ เห็น น้ำ ที่ อยู่ ตรง ข้าม กับ ตน แดง อย่าง โลหิต

23เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า " นี่ เป็น โลหิต บรรดา กษัตริย์ ได้ สู้ รบ กันเอง และ ฆ่า กันเอง เพราะฉะนั้น บัดนี้ โม อับ เอ๋ย มาริ บ เอา ข้าวของ ของ เขา "

24แต่ เมื่อ เขา มา ถึง ค่าย อิส ราเอล คน อิส รา เอ ลก็ลุก ขึ้น ต่อสู้ กับ คน โม อับจน เขา ทั้งหลาย หนี ไป และ เขา ก็ รุก หน้า เข้าไป ใน แผ่นดิน ฆ่า ฟัน คน โม อับ

25เขา ทั้งหลาย ได้ ทลาย หัวเมือง และ ต่าง คน ก็ ต่าง โยน หิน เข้าไป ใน ไร่ นา ที่ ดี ทุก แปลง จน เต็ม เขา จุก น้ำพุ เสีย ทุกแห่ง และ โค่น ต้นไม้ ดีๆ เสีย หมด จน ใน คีร์หะ เรเชท มี แต่ หิน ของ เมือง เหลือ อยู่ บรรดา นัก ส ลิง ได้ ล้อม เมือง ไว้ และ โจมตี ได้

26เมื่อ กษัตริย์ แห่ง โม อับ ทรง เห็น ว่า จะ สู้ ไม่ ได้ พระองค์ ก็ ทรง พา พล ดาบ เจ็ด ร้อย คน จะ ตี ฝ่า ออก มา ทาง ด้าน กษัตริย์ เมือง เอ โดม แต่ ออก มา ไม่ ได้

27แล้ว พระองค์ ทรง นำ โอรส หัวปี ผู้ ซึ่ง ควร จะ ขึ้น ครอง แทน นั้น ถวาย เป็น เครื่อง เผา บูชา เสีย ที่ บน กำแพง และ มี พระ พิโรธ ใหญ่ ยิ่ง ต่อ พวก อิส ราเอล เขา ทั้งหลาย ก็ ยก ถอย ไป จาก พระองค์ และ กลับ บ้านเมือง ของ ตน

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →