Deuteronomy 2

Thai Tok

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1โมเสส ทบทวน ต่อ ไป เรื่อง การ เดินทาง ใน ถิ่น ทุรกันดาร " ครั้ง นั้น เรา ทั้งหลาย ได้ กลับ เดิน เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง ที่ ไป สู่ ทะเล แดง ตาม ที่ พระ เยโฮ วาห์สั่ง ข้าพเจ้า และ เรา ทั้งหลาย ได้ เดิน เวียน ภูเขา เส อีร์หลาย วัน

2แล้ว พระ เยโฮ วาห์ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า

3` เจ้า ทั้งหลาย ได้ เดิน เวียน ที่ แดน เทือกเขา นี้ นาน พอ แล้ว จง หัน ไป เดินทาง ทิศ เหนือ เถิด

4และ จง บัญชา คน ทั้งปวง ว่า เจ้า ทั้งหลาย จวน จะ เดิน ผ่าน เขตแดน เมือง พี่น้อง ของ เจ้า คือ ลูก หลาน ของ เอ ซาว ที่ อยู่ ตำบล เส อีร์แล้ว และ เขา ทั้งหลาย จะ กลัว พวก เจ้า ฉะนั้น เจ้า ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว

5อย่า ต่อสู้ เขา เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ ของ เขา แก่ เจ้า เลย จะ ไม่ ให้ ที่ดิน แม้ เพียง ฝ่า เท้า เหยียบ ได้ ด้วยว่า ภูเขา เส อีร์นั้น เรา ได้ ให้ เอ ซาว ยึดครอง แล้ว

6เจ้า ทั้งหลาย จง เอา เงิน ซื้อ เสบียง อาหาร จาก เขา เพื่อ จะ ได้ กิน และ จง เอา เงิน ซื้อ น้ำ จาก เขา ด้วย เพื่อ จะ ได้ ดื่ม

7เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พวก เจ้า ได้ อำนวย พระ พร แก่ บรรดา การ ที่ มือ ของ พวก เจ้า ได้ กระทำ พระองค์ ทรง ทราบ ทาง ที่ เจ้า ได้ เดิน ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ นี้ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พวก เจ้า ได้ อยู่ กับ เจ้า สี่ สิบ ปี นี้ มา แล้ว พวก เจ้า มิได้ ขัดสน สิ่ง ใด เลย '

8แล้ว เรา ทั้งหลาย ได้ เดิน เลย ไป จาก พี่น้อง ของ เรา พวก ลูก หลาน เอ ซาว ผู้ อยู่ ที่ เสอีร์ ไป จาก ทาง ที่ราบ จาก เอ ลัทและ จาก เอ ซี โอน เก เบอร์ และ เรา ได้ เลี้ยว ไป เดิน ตาม ทาง ถิ่น ทุรกันดาร โม อับ

9และ พระ เยโฮ วาห์ได้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` เจ้า ทั้งหลาย อย่า ราวี พวก โม อับ หรือ สู้ รบ กับ เขา เลย เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ ของ เขา แก่ เจ้า เพื่อ ยึดครอง ด้วย เรา ได้ ให้ ที่ ตำบล อาร์นั้น แก่ ลูก หลาน ของ โลท ให้ ปกครอง แล้ว '

10แต่ ก่อน คน เอ มิ มอ ยู่ ที่ นั่น เป็น ชน ชาติ ใหญ่ และ มาก และ สูง อย่าง คน อา นาค

11คน เหล่า นี้ ได้ นับ ว่าเป็น พวก มนุษย์ ยักษ์ เหมือน คน อา นาค แต่ คน โม อับ เรียก ชื่อ พวก นี้ ว่าเอมิม

12เมื่อ ก่อน พวก โฮ รี ได้ อยู่ ที่ เส อีร์ด้วย แต่ ลูก หลาน เอ ซาว ได้ มา อยู่ แทน เขา และ ได้ ทำลาย เขา เสีย ให้ พ้น หน้า และ ได้ อาศัย อยู่ ใน ที่ ของ เขา เหมือน พวก อิส รา เอลได้กระ ทำ แก่ เมือง ที่ พระ เยโฮ วาห์ประทาน ให้ เขา ยึดครอง นั้น

13ข้าพเจ้า กล่าว ว่า ` บัดนี้ เจ้า ทั้งหลาย จง ยก เดิน ข้าม ลำธาร เศเรด ' เรา ทั้งหลาย จึง ข้าม ลำธาร เศเรด

14และ นับ ตั้งแต่ เรา มา จาก คา เดช บา รเนีย จนถึง ได้ ข้าม ลำธาร เศเรด นั้น ได้ สาม สิบ แปด ปี จน สิ้น ยุค นั้น คือ คน ทั้งหลาย ที่ จะ ออก ทัพ ได้นั้น ตาย หมด จาก ท่ามกลาง ค่าย ตาม ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง ปฏิญาณ กับ เขา ไว้

15แท้จริง พระ หัตถ์ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง ต่อสู้ เขา เพื่อ ทรง ทำลาย เขา จาก ท่ามกลาง ค่าย จน เขา ทั้งหลาย สูญ เสีย หมด

16ต่อ มา เมื่อ คน ที่ ออก ทัพ ได้ มา ตาย เสีย หมด จาก ท่ามกลาง คน เหล่า นั้น แล้ว

17พระ เยโฮ วาห์ได้ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า

18` วัน นี้ เจ้า ทั้งหลาย จะ เดิน ข้าม ตำบล อาร์เข ต แดน ของ คน โม อับ

19และ เมื่อ เข้า ใกล้ แนวหน้า ของ คน อัม โมน อย่า ราวี หรือ รบ กับ เขา เลย เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ อยู่ ของ ลูก หลาน คน อัม โมน แก่ เจ้า ให้ ยึดครอง เลย ด้วย เรา ได้ ให้ ที่ นั่น แก่ ลูก หลาน ของ โลท เป็น ผู้ ยึดครอง แล้ว '

20( ทั้งที่ นั่น ก็ นับ ว่าเป็น แผ่นดิน ของ พวก มนุษย์ ยักษ์ แต่ ก่อน มนุษย์ ยักษ์ ได้ อยู่ ใน นั้น แต่ คน อัม โมน ได้ เรียก ชื่อ ของ เขา ว่าศัมซุมมิม

21คน เหล่า นั้น ใหญ่ และ มาก และ สูง อย่าง คน อา นาค แต่ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง ทำลาย เขา เสีย ให้ พ้น หน้า และ พวก อัม โมน ได้ เข้า ยึด ที่ ของ เขา และ ตั้ง อยู่ แทน

22เหมือน พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ แก่ พวก ลูก หลาน เอ ซาว ผู้ อยู่ ที่ เสอีร์ เมื่อ พระองค์ ทรง ทำลาย พวก โฮ รี เสีย ให้ พ้น หน้า และ เขา ได้ ยึด ที่ ของ พวก โฮ รี แล้ว ตั้ง อยู่ แทน จน ทุกวันนี้

23ส่วน ชาว อิฟวาห์ที่ อยู่ ใน เฮ เซ ริม จนถึง กา ซา คน คัฟโทร์ซึ่ง มา จาก ตำบลคัฟโทร์ ก็ได้ ทำลาย เขา และ ตั้ง อยู่ แทน )

24` พวก เจ้า จง ลุก ขึ้น เดินทาง ไป ข้าม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน ดูเถิด เรา ได้ มอบ สิ โหน ชาว อา โม ไร ต์ผู้ เป็น กษัตริย์ เมือง เฮ ช โบ น และ เมือง ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ พวก เจ้า เจ้า ทั้งหลาย จง ตั้งต้น ยึด เมือง นั้น และ สู้ รบ กับ เขา

25ตั้งแต่ วัน นี้ ไป เรา จะ ให้ ชน ชาติ ทั้งหลาย ทั่ว ใต้ ฟ้า ครั่นคร้าม ต่อ พวก เจ้า และ กลัว เจ้า คน ต่าง ชาติ ผู้ จะ ได้ยิน ข่าว เรื่อง เจ้า จะ กลัว ตัว สั่น และ มีค วาม ระทม เพราะ เจ้า '

26ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ใช้ ผู้ สื่อสาร จาก ถิ่น ทุรกันดาร เคเดโม ท ไป เฝ้า สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ช โบ น นั้น ทูล ถ้อยคำ อัน สันติ ว่า

27` ขอ ให้ ข้าพเจ้า เดิน ข้าม แผ่นดิน ของ ท่าน ข้าพเจ้า จะ เดิน ไป ตาม ทางหลวง จะ ไม่ เลี้ยว ไป ทาง ขวา มือ หรือ ซ้าย มือ เลย

28ขอ ท่าน ได้ ขาย เสบียง เอา เงิน ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ กิน และ ขอ ขาย น้ำ เอา เงิน ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ ดื่ม ขอ ให้ ข้าพเจ้า เดิน เท้า ข้าม ประเทศ ของ ท่าน เท่านั้น

29( ดุจ พวก ลูก หลาน เอ ซาว ที่ อยู่ ตำบล เสอีร์ และ พวก โม อับ ที่ อยู่ ตำบลอาร์ ได้ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า นั้น ) จน ข้าพเจ้า ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน เข้าไป ใน แผ่นดิน ที่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ได้ ทรง ประทาน แก่ ข้าพเจ้า '

30แต่ สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ช โบ น ไม่ ยอม ให้ เรา ทั้งหลาย ข้าม ประเทศ ของ ท่าน เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พวก ท่าน ได้ ทรง กระทำ จิตใจ ของ สิ โหน ให้ กระด้าง กระทำ ใจ ของ ท่าน ให้ แข็ง ไป เพื่อ จะ ได้ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ พวก ท่าน ดัง เป็น อยู่ ทุกวันนี้

31และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` ดูเถิด เรา ได้ เริ่ม มอบ สิ โหน และ เมือง ของ เขา ไว้ กับ เจ้า จง ตั้งต้น เข้า ยึดครอง ที่ นั่น เพื่อ เจ้า จะ ได้ แผ่นดิน ของ เขา เป็น กรรมสิทธิ์ '

32แล้ว สิ โหน ยก ออก มา ต่อสู้ กับ เรา ทั้ง ท่าน และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน ที่ ตำบล ยา ฮา ส

33และ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย ได้ ทรง มอบ ท่าน ไว้ ต่อหน้า เรา และ เรา ได้ ตี ทำลาย ท่าน กับ โอรส และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน เสีย

34ครั้ง นั้น เรา ได้ ยึด เมือง ทั้งปวง ของ ท่าน และ เรา ได้ ทำลาย เสีย สิ้น คือ ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ทั้งหลาย ใน ทุก เมือง ไม่ ให้ มี เหลือ เลย

35แต่ ฝูง สัตว์ เรา ได้ ยึด มา เป็น ของ เรา ทั้ง ของ ริบ ได้ ใน เมือง เหล่า นั้น ที่ เรา ตี มา

36ตั้งแต่ อา โร เออร์ที่อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน และ ตั้งแต่ เมือง ที่ อยู่ ใน ลุ่ม แม่น้ำ นั้น จนถึง เมือง กิเลอาด ไม่ มี เมือง ใด ที่ ต่อต้าน เรา ได้ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง มอบ ทั้งหมด ไว้ แก่ เรา

37แต่ ท่าน ทั้งหลาย มิได้ เข้า ใกล้ แผ่นดิน คน อัม โมน คือ ฝั่ง แม่น้ำ ยับ บอก และ เมือง ที่ อยู่ บน ภูเขา และ ที่ ใดๆ ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา ตรัส ห้าม เรา นั้น "

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →