Deuteronomy 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1อิส รา เอลยึด แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน " เรา ทั้งหลาย จึง ได้ หัน ไป ขึ้น ทาง สู่ เมือง บา ชาน แล้ว โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ก็ ออก มา สู้ รบ กับ เรา ตัว โอก เอง และ พล โยธา ทั้งหมด ของ ท่าน มาร บ กับ เรา ที่ ตำบล เอ เด ร อี

2แต่ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` เจ้า อย่า กลัว เขา เลย เพราะ เรา จะ มอบ เขา กับ พล โยธา ทั้งหมด ของ เขา และ แผ่นดิน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า เจ้า จะ กระทำ แก่ เขา เหมือน เจ้า ได้ กระทำ แก่ สิ โหน กษัตริย์ ของ คน อา โม ไร ต์ซึ่ง อยู่ ตำบล เฮ ช โบ น นั้น '

3พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เรา จึง ได้ ทรง มอบ ไว้ ใน มือ ของ เรา ทั้ง โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน และ เรา ทั้งหลาย ได้ ฆ่า ตี เขา จน ไม่ มี เหลือ

4ครั้ง นั้น เรา ทั้งหลาย ได้ ตี เอา บ้านเมือง ทั้งหลาย ของ เขา จน ไม่ มี เหลือ สัก เมือง เดียว ซึ่ง เรา ไม่ ได้ ยึด มา รวม หก สิบ เมือง ดิน แดน อา ร โกบทั้งหมด ซึ่ง เป็น ราช อาณาจักร ของ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน

5บรรดา เมือง เหล่า นี้ เป็น เมือง ที่ มี กำแพง สูง โดย รอบ มี ประตู มี ดาล ประตู และ ยัง มี เมือง อีก มาก ที่ ไม่ มี กำแพง

6เรา ได้ ตี ทำลาย สิ้น ได้ ทำลาย ทุกๆ เมือง เสีย สิ้น รวม ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ทั้งหลาย เหมือน เรา ได้ กระทำ กับ สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ช โบ น นั้น

7แต่ ฝูง สัตว์ ทั้งหมด และ ของ ริบ ได้ ใน เมือง เหล่า นั้น เรา ได้ ยึด มา เป็น ของ เรา

8ครั้ง นั้น เรา ได้ ยึด แผ่นดิน เสีย จาก มือ ของ กษัตริย์ ทั้ง สอง ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอ ร์แดน ข้าง นี้ ตั้งแต่ ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน ถึง ภูเขา เฮอร์โมน

9( ภูเขา เฮอร์โมน นั้น ชาว ไซ ดอน เรียก ชื่อว่า สี รี ออ น และ ชาว อา โม ไร ต์เรียก ชื่อว่า เสนีร์ )

10คือ เมือง ทั้งหลาย ใน ที่ราบสูง และ กิเลอาด ทั้งหมด และ บา ชาน ทั้งหมด จนถึง สา เลคาห์และ เอ เด ร อี ซึ่ง เป็น หัวเมือง แห่ง ราช อาณาจักร โอก ใน เมือง บา ชาน

11ด้วย ยัง เหลือ อยู่ แต่ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ซึ่ง เป็น พวก มนุษย์ ยักษ์ ดูเถิด เตียง นอน ของ ท่าน ทำ ด้วย เหล็ก เตียง นอน นั้น ไม่ อยู่ ที่ เมือง รับ บาห์แห่ง คน อัม โมน ดอก หรือ ยาว ตั้ง เก้า ศอก กว้าง สี่ ศอก ขนาด ศอก คน เรา

12แผ่นดิน นี้ ที่ เรา ยึดครอง ได้ ครั้ง นั้น คือ ตั้งแต่ อา โรเออร์ ซึ่ง อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน และ แดน เทือกเขา กิเลอาด ครึ่ง หนึ่ง กับ หัวเมือง ทั้งหลาย เหล่า นั้น เรา ก็ได้ ให้ แก่ คน รู เบน และ คน กาด

13ส่วน กิเลอาด ที่ ยัง เหลือ อยู่ กับ เมือง บา ชาน ทั้งหมด ซึ่ง เป็น ราช อาณาจักร ของ โอก คือ ดิน แดน อา ร โกบทั้งหมด เรา ก็ได้ ให้ ไว้ กับ ครึ่ง หนึ่ง ของ คน ตระกูล มนัส เสห์ ทั้งหมด เมือง บา ชาน นั้น เรียก ว่า ดิน แดน ของ พวก มนุษย์ ยักษ์

14ยา อีร์คน มนัส เส ห์ก็ ตี ได้ ดิน แดน อา ร โกบทั้งหมด จนถึง เขตแดน เมือง ชาว เกชูร์ และ เมือง มา อา คาห์ และ ได้ เรียก ชื่อ เมือง เหล่า นั้น ตาม ชื่อ ของ ตน ว่า บา ชาน ฮา โว ทยาอีร์ จนถึง ทุกวันนี้

15เมือง กิเลอาด นั้น เรา ให้ แก่ มาคีร์

16แก่ คน รู เบน และ คน กาด นั้น เรา ให้ ตำบล ตั้งแต่ กิเลอาด ถึง ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน ถือ เอา กลาง ลุ่มน้ำ เป็นแดน เรื่อย มา ถึง แม่น้ำ ยับ บอก อันเป็น แดน ของ คน อัม โมน

17ทั้ง แถบ ที่ราบ ด้วย มี แม่น้ำ จอ ร์แดน เป็น พรมแดน ตั้งแต่ ทะเล คินเนเรท จนถึง ทะเล แห่ง ที่ราบ คือ ทะเล เค็ม ที่ อัชโด ดปิสกาห์ ซึ่ง อยู่ ทิศ ตะวันออก

18ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ว่า ` พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ให้ท่า น ทั้งหลาย ยึดครอง แผ่นดิน นี้ ทแกล้ว ทหาร ทั้งสิ้น ของ ท่าน จง ถือ อาวุธ ยก ข้าม ไป ก่อน คน อิส รา เอลผู้เป็น พี่น้อง ของ ท่าน

19แต่ ภรรยา ของ ท่าน บุตร เล็ก ๆ ทั้งหลาย ของ ท่าน กับ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน ( เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ แล้ว ว่า ท่าน ทั้งหลาย มี ฝูง สัตว์ เป็นอันมาก ) จง อยู่ ใน เขต เมือง ที่ เรา ยก ให้ นั้น ก่อน

20กว่า พระ เยโฮ วาห์จะ โปรด ให้ พี่น้อง ของ ท่าน ได้ หยุด พัก เหมือน ได้ ประทาน แก่ ท่าน แล้ว จน เขา ทั้งหลาย จะ ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ เขา ที่ ฟาก แม่น้ำ จอ ร์แดน ข้าง โน้น แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ต่าง จึง จะ กลับ มายัง ที่ อยู่ ของ ตน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ให้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย '

21ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ สั่ง โย ชู วา ว่า ` นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น บรรดา กิจการ ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง กระทำ แก่ กษัตริย์ ทั้ง สอง นั้น แล้ว ดังนั้น พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง กระทำ แก่ อาณาจักร ทั้งปวง ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม ไป อยู่ เช่น เดียวกัน

22ท่าน อย่า ได้ กลัว เขา เลย เพราะ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ นั้น ทรง สู้ รบ เพื่อ ท่าน '

23ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ อ้อนวอน พระ เยโฮ วาห์ว่า

24` โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า พระองค์ เพิ่ง ทรง สำแดง อานุภาพ และ ฤทธิ์ พระ หัตถ์ ของ พระองค์ แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เพราะ มี พระเจ้า องค์ ไหน เล่า ใน สวรรค์ หรือ ใน แผ่นดิน โลก ซึ่ง สามารถ กระทำ ตาม พระราช กิจ และ การ อิทธิฤทธิ์ ดัง พระองค์ ได้

25ขอ พระองค์ ทรง โปรด อนุญาต ให้ ข้าพระ องค์ ข้าม ไป ดู แผ่นดิน อัน ดี ที่ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอ ร์แดน ข้าง โน้น ดู แดน เทือกเขา งดงาม และ เลบานอน ด้วย '

26แต่ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ข้าพเจ้า เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น เหตุ พระองค์ จึง มิได้ ทรง โปรด ฟัง ข้าพเจ้า และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` พอ แล้ว เจ้า อย่า ได้ พูด กับ เรา ด้วย เรื่อง นี้ ต่อ ไป เลย

27เจ้า จง ขึ้น ไป ถึง ยอด เขาปิสกาห์ และ เพ่ง ตาขอ ง เจ้า ดู ทิศ ตะวันตก ทิศ เหนือ ทิศ ใต้ และ ทิศ ตะวันออก และ ดู แผ่นดิน นั้น ด้วย นัยน์ตา ของ เจ้า เพราะ เจ้า จะ ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน นี้ ไป ไม่ ได้ เลย

28แต่ เจ้า จง กำชับ โย ชู วา จง สนับสนุน และ ชูใจ ของ เขา ให้ เข้มแข็ง เพราะ เขา จะ ต้อง นำ หน้า ชน ชาติ นี้ ข้าม ไป และ จะ ให้ เขา ทั้งหลาย เข้า ถือ กรรมสิทธิ์ ใน แผ่นดิน ที่ เจ้า แล เห็น นั้น '

29ฉะนั้น เรา ทั้งหลาย จึง ยับยั้ง อยู่ ใน หุบเขา ตรง หน้าเบธเปโอร์ "

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →