John 12

Thai Tok

1ทรง พระ กระยาหาร เย็น ที่ บ้านเบธานี ( มธ 26 : 6 - 13 ; มก 14 : 3 - 9 ; ลก 7 : 37 - 38 ) แล้ว ก่อน ปัสกาหก วันพระ เยซู เสด็จ มา ถึง หมู่ บ้านเบธานี ซึ่ง เป็น ที่ อยู่ ของ ลา ซา รัสผู้ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ให้ ฟื้น ขึ้น จาก ตาย

2ที่ นั่น เขา จัด งาน เลี้ยง อาหาร เย็น แก่ พระองค์ มาร ธาก็ปรนนิบัติ อยู่ และ ลา ซา รัสก็เป็น คน หนึ่ง ใน พวก เขา ที่ เอนกาย ลง รับประทาน กับ พระองค์

3มา รี ย์จึง เอา น้ำมัน หอม นา ระดา บริสุทธิ์ หนัก ประมาณ ครึ่ง กิโลกรัม ซึ่ง มี ราคา แพง มาก มา ชโลม พระ บาท ของ พระ เยซู และ เอา ผม ของ เธอ เช็ด พระ บาท ของ พระองค์ เรือน ก็ หอม ฟุ้ง ไป ด้วย กลิ่น น้ำมัน นั้น

4แต่ สาวก คน หนึ่ง ของ พระองค์ ชื่อ ยู ดา ส อิส คา ริ โอ ท บุตร ชาย ของ ซี โมน คือ คน ที่ จะ ทรยศ พระองค์ พูด ว่า

5" เหตุ ไฉน จึง ไม่ ขาย น้ำมัน นั้น เป็น เงิน สัก สาม ร้อย เด นา ริ อัน แล้ว แจก ให้ แก่ คน จน "

6เขา พูด อย่าง นั้น มิ ใช่ เพราะ เขา เอาใจใส่ คน จน แต่ เพราะ เขา เป็น ขโมย และ ได้ ถือ ย่าม และ ได้ ยักยอก เงิน ที่ ใส่ ไว้ ใน ย่าม นั้น

7พระ เยซู จึง ตรัส ว่า " ช่าง เขา เถิด เขา ทำ อย่าง นี้ เพื่อ แสดง ถึง วัน ฝัง ศพ ของ เรา

8เพราะว่า มีค น จน อยู่ กับ ท่าน เสมอ แต่ เรา จะ ไม่ อยู่ กับ ท่าน เสมอ ไป "

9ฝ่าย พวก ยิวเป็นอันมาก รู้ ว่า พระองค์ ประทับ อยู่ ที่ นั่น จึง มา เฝ้า พระองค์ ไม่ ใช่ เพราะ เห็นแก่ พระ เยซู เท่านั้น แต่ อยาก เห็น ลา ซา รัสผู้ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ให้ ฟื้น ขึ้น มา จาก ตาย ด้วย

10แต่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ จึง ปรึกษา กัน จะ ฆ่า ลา ซา รัสเสียด้วย

11เพราะ ลา ซา รัสเป็น ต้นเหตุ ที่ ทำให้ พวก ยิวหลาย คน ออก จาก พวก เขา และ ไป เชื่อ พระ เยซู

12การ เสด็จ เข้า มา อย่าง ผู้ มี ชัย ( มธ 21 : 4 - 9 ; มก 11 : 7 - 10 ; ลก 19 : 35 - 38 ) วัน รุ่ง ขึ้น เมื่อ คน เป็นอันมาก ที่มา ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น ได้ยิน ว่า พระ เยซู เสด็จ มา ถึง กรุง เยรูซา เล็ม

13เขา ก็ พา กัน ถือ ใบ ของ ต้น อินทผลัม ออก ไป ต้อนรับ พระองค์ ร้อง ว่า " โฮ ซันนา ขอ ให้ พระองค์ ผู้ เสด็จ มา ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า คือ พระ มหา กษัตริย์ แห่ง อิส รา เอลทรง พระ เจริญ "

14และ เมื่อ พระ เยซู ทรง พบ ลูก ลา ตัว หนึ่ง จึง ทรง ลา นั้น เหมือน ดัง ที่ มี คำ เขียน ไว้ ว่า

15` ธิดา แห่ง ศิโยน เอ๋ย อย่า กลัว เลย ดูเถิด กษัตริย์ ของ เธอ ทรง ลูก ลา เสด็จ มา '

16ที แรก พวก สาวก ของ พระองค์ ไม่ เข้าใจ ใน เหตุการณ์ เหล่า นั้น แต่ เมื่อ พระ เยซู ทรง รับ สง่า ราศี แล้ว เขา จึง ระลึก ได้ ว่า มี คำ เช่น นั้น เขียน ไว้ กล่าว ถึง พระองค์ และ คน ทั้งหลาย ได้ กระทำ อย่าง นั้น ถวาย พระองค์

17เหตุ ฉะนั้น คน ทั้งปวง ซึ่ง ได้ อยู่ กับ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ได้ ทรง เรียก ลา ซา รัสให้อ อก มา จาก อุโมงค์ ฝัง ศพ และ ทรง ให้ เขา ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย ก็ เป็น พยาน ใน สิ่ง เหล่า นี้

18เหตุ ที่ ประชาชน พา กัน ไป หา พระองค์ ก็ เพราะ เขา ได้ยิน ว่า พระองค์ ทรง กระทำ การ อัศจรรย์ นั้น

19พวก ฟาริสี จึง พูด กัน ว่า " ท่าน เห็น ไหม ว่า ท่าน ทำ อะไร ไม่ ได้ เลย ดูเถิด โลก ตาม เขา ไป หมด แล้ว "

20พวก กรี ก จะ ใคร่ เห็น พระ เยซู ใน หมู่ คน ทั้งหลาย ที่ ขึ้น ไป นมัสการ ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น มี พวก กรี ก บ้าง

21พวก กรี ก นั้น จึง ไป หา ฟีลิป ซึ่ง มา จาก หมู่ บ้าน เบธไซ ดา ใน แคว้น กา ลิ ลี และ พูด กับ ท่าน ว่า " ท่าน เจ้าข้า พวก ข้าพเจ้า ใคร่ จะ เห็น พระ เยซู "

22ฟีลิป จึง ไป บอก อัน ด รูว์ และ อัน ด รู ว์กับ ฟีลิป จึง ไป ทูล พระ เยซู

23พระเจ้า ตรัส ตอบ จาก ฟ้า พระ เยซู ทรง สั่งสอน และ พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " ถึง เวลา แล้ว ที่ บุตร มนุษย์ จะ ได้ รับ สง่า ราศี

24เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ถ้า เมล็ด ข้าว ไม่ ได้ ตกลง ไป ใน ดิน และ เปื่อย เน่า ไป ก็ จะ อยู่ เป็น เมล็ด เดียว แต่ ถ้า เปื่อย เน่า ไป แล้ว ก็ จะ งอก ขึ้น เกิด ผล มาก

25ผู้ ใด ที่รัก ชีวิต ของ ตน ก็ ต้อง เสีย ชีวิต และ ผู้ ที่ ชัง ชีวิต ของ ตน ใน โลก นี้ ก็ จะ รักษา ชีวิต นั้น ไว้นิรันดร์

26ถ้า ผู้ ใด จะ ปรนนิบัติ เรา ให้ ผู้ นั้น ตาม เรา มา และ เรา อยู่ ที่ไหน ผู้ ปรนนิบัติ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น ด้วย ถ้า ผู้ ใด ปรนนิบัติ เรา พระ บิดา ของ เรา ก็ จะ ทรง ประทาน เกียรติ แก่ ผู้ นั้น

27บัดนี้ จิตใจ ของ เรา เป็น ทุกข์ และ เรา จะ พูด ว่า อะไร จะ ว่า ` ข้า แต่ พระ บิดา ขอ ทรง โปรด ช่วย ข้าพระ องค์ ให้ พ้น เวลา นี้ ' อย่าง นั้น หรือ หามิได้ เพราะ ด้วย ความ ประสงค์ นี้ เอง เรา จึง มา ถึง เวลา นี้

28ข้า แต่ พระ บิดา ขอ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ได้ รับ เกียรติ " แล้ว ก็ มี พระ สุรเสียง มา จาก ฟ้า ว่า " เรา ได้ ให้ รับ เกียรติ แล้ว และ จะ ให้ รับ เกียรติ อีก "

29ฉะนั้น คน ทั้งหลาย ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น เมื่อ ได้ยิน เสียง นั้น ก็ พูด ว่า ฟ้าร้อง คน อื่นๆ ก็ พูด ว่า " ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ได้ กล่าว กับ พระองค์ "

30พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " เสียง นั้น เกิด ขึ้น เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ใช่ เพื่อ เรา

31บัดนี้ ถึง เวลา ที่ จะ พิพากษา โลก นี้ แล้ว เดี๋ยวนี้ ผู้ ครอง โลก นี้ จะ ถูก โยน ทิ้ง ออก ไป เสีย

32และ เรา ถ้า เรา ถูก ยก ขึ้น จาก แผ่นดิน โลก แล้ว เรา ก็ จะ ชักชวน คน ทั้งปวง ให้ มา หา เรา "

33พระองค์ ตรัส เช่น นั้น เพื่อ สำแดง ว่า พระองค์ จะ สิ้นพระชนม์ อย่างไร

34คน ทั้งหลาย จึง ทูล พระองค์ ว่า " พวก เรา ได้ยิน จาก พระราชบัญญัติ ว่า พระ คริสต์ จะ อยู่ เป็นนิตย์ เหตุ ไฉน ท่าน จึง ว่า ` บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก ยก ขึ้น ' บุตร มนุษย์ นั้น คือ ผู้ ใด เล่า "

35พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ความ สว่าง จะ อยู่ กับ ท่าน ทั้งหลาย อีก หน่อย หนึ่ง เมื่อ ยัง มีค วาม สว่าง อยู่ ก็ จง เดิน ไป เถิด เกรง ว่าความ มืด จะ ตาม มา ทัน ท่าน ผู้ ที่ เดิน อยู่ ใน ความ มืด ย่อม ไม่ รู้ ว่า ตน ไป ทาง ไหน

36เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย มีค วาม สว่าง ก็ จง เชื่อ ใน ความ สว่าง นั้น เพื่อ จะ ได้ เป็น ลูก แห่ง ความ สว่าง " เมื่อ พระ เยซู ตรัส ดังนั้น แล้ว ก็ เสด็จ จาก ไป และ ซ่อน พระองค์ ให้ พ้น จาก พวก เขา

37ถึง แม้ ว่า พระองค์ ได้ ทรง กระทำ การ อัศจรรย์ หลาย ประการ ทีเดียว ต่อหน้า เขา เขา ทั้งหลาย ก็ ยัง ไม่ เชื่อ ใน พระองค์

38เพื่อ คำขอ ง อิส ยาห์ศาสดา พยากรณ์ จะ สำเร็จ ซึ่ง ว่า ` พระองค์เจ้า ข้า ใคร เล่า ได้ เชื่อ สิ่ง ที่ เขา ได้ยิน จาก เรา ทั้งหลาย และ พระ กร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ทรง สำแดง แก่ ผู้ ใด '

39ฉะนั้น พวก เขา จึง เชื่อ ไม่ ได้ เพราะ อิส ยาห์ได้ กล่าว อีก ว่า

40` พระองค์ ได้ ทรง ปิด ตาขอ ง เขา ทั้งหลาย และ ทำใจ ของ เขา ให้ แข็ง กระด้าง ไป เกรง ว่า เขา จะ เห็น ด้วย ตาขอ ง เขา และ เข้าใจ ด้วย จิตใจ ของ เขา และ หัน กลับ มา และ เรา จะ รักษา เขา ให้ หาย '

41อิส ยาห์กล่าว ดังนี้ เมื่อ ท่าน ได้ เห็น สง่า ราศี ของ พระองค์ และ ได้ กล่าว ถึง พระองค์

42อย่างไรก็ดี แม้ ใน พวก ขุนนาง ก็ มี หลาย คน เชื่อ ใน พระองค์ ด้วย แต่ เขา ไม่ ยอม รับ พระองค์ อย่าง เปิดเผย เพราะ กลัว พวก ฟาริสี เกรง ว่า เขา จะ ถูก ไล่ออก จาก ธรรม ศาลา

43เพราะว่า เขา รัก การ สรรเสริญ ของ มนุษย์ มาก กว่า การ สรรเสริญ ของ พระเจ้า

44พระ เยซู ทรง ประกาศ ว่า " ผู้ ที่ เชื่อ ใน เรา นั้น หา ได้ เชื่อ ใน เรา ไม่ แต่ เชื่อ ใน พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา

45และ ผู้ ที่ เห็น เรา ก็ เห็น พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา

46เรา เข้า มา ใน โลก เป็นความ สว่าง เพื่อ ผู้ ใด ที่ เชื่อ ใน เรา จะ มิได้ อยู่ ใน ความ มืด

47ถ้า ผู้ ใด ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เรา และ ไม่ เชื่อ เรา ก็ ไม่ พิพากษา ผู้ นั้น เพราะว่า เรา มิได้ มา เพื่อ จะ พิพากษา โลก แต่ มา เพื่อ จะ ช่วย โลก ให้ รอด

48ผู้ ใด ที่ ปฏิเสธ เรา และ ไม่ รับคำ ของ เรา ผู้ นั้น จะ มี สิ่ง หนึ่ง พิพากษา เขา คือ คำ ที่ เรา ได้ กล่าว แล้ว นั้น แหละ จะ พิพากษา เขา ใน วัน สุดท้าย

49เพราะ เรา มิได้ กล่าว ตามใจ เรา เอง แต่ ซึ่ง เรา กล่าว และ พูด นั้น พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ เรา มา พระองค์ นั้น ได้ ทรง บัญชา ให้ แก่ เรา

50เรา รู้ ว่า พระ บัญชา ของ พระองค์ นั้น เป็น ชีวิตนิรันดร์ เหตุ ฉะนั้น สิ่ง ที่ เรา พูด นั้น เรา ก็ พูด ตาม ที่ พระ บิดา ทรง บัญชา เรา "

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →