John 4

Thai Tok

1เสด็จ ผ่าน แคว้น สะ มา เรียไป แคว้น กา ลิ ลี เหตุ ฉะนั้น เมื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทราบ ว่า พวก ฟาริสี ได้ยิน ว่า พระ เยซู ทรง มี สาวก และ ให้ บัพ ติ ศ มา มาก กว่า ยอ ห์น

2( แม้ ว่า พระ เยซู ไม่ ได้ ทรง ให้ บัพ ติ ศ มา เอง แต่ สาวก ของ พระองค์ เป็น ผู้ ให้ )

3พระองค์ จึง เสด็จ ออก จาก แคว้น ยู เดียและ กลับ ไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี อีก

4พระองค์ จำ ต้อง เสด็จ ผ่าน แคว้น สะ มาเรีย

5พระองค์ จึง เสด็จ ไป ถึง เมือง หนึ่ง ชื่อ สิ คาร์ใน แคว้น สะ มาเรีย ใกล้ ที่ดิน ซึ่ง ยา โค บ ให้ แก่ โย เซ ฟบุตร ชาย ของ ตน

6หญิง ชาว สะ มา เรียที่บ่อ น้ำ ของ ยา โค บ บ่อ น้ำ ของ ยา โค บอ ยู่ ที่ นั่น พระ เยซู ทรง ดำเนิน ทาง มา เหน็ดเหนื่อย จึง ประทับ บน ขอบ บ่อ นั้น เป็น เวลา ประมาณ เที่ยง

7มี หญิง ชาว สะ มา เรียคน หนึ่ง มา ตัก น้ำ พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " ขอ น้ำ ให้ เรา ดื่ม บ้าง "

8( ขณะ นั้น สาวก ของ พระองค์ เข้าไป ซื้อ อาหาร ใน เมือง )

9หญิง ชาว สะ มา เรียทูลพ ระ องค์ ว่า " ไฉน ท่าน ผู้ เป็น ยิวจึง ขอ น้ำ ดื่ม จาก ดิฉัน ผู้ เป็น หญิง สะ มาเรีย เพราะ พวก ยิวไม่ คบหา ชาว สะ มาเรียเลย "

10พระ เยซู ตรัส ตอบ นาง ว่า " ถ้า เจ้า ได้ รู้จัก ของ ประทาน ของ พระเจ้า และ รู้จัก ผู้ ที่ พูด กับ เจ้า ว่า ` ขอ น้ำ ให้ เรา ดื่ม บ้าง ' เจ้า จะ ได้ ขอ จาก ท่าน ผู้ นั้น และ ท่าน ผู้ นั้น จะ ให้ น้ำ ประกอบด้วย ชีวิต แก่ เจ้า "

11นาง ทูล พระองค์ ว่า " ท่าน เจ้า คะ ท่าน ไม่ มี ถัง ตัก และ บ่อ นี้ ก็ ลึก ท่าน จะ ได้ น้ำ ประกอบด้วย ชีวิต นั้น มา จาก ไหน

12ท่าน เป็น ใหญ่ กว่า ยา โค บ บรรพบุรุษ ของ เรา ผู้ ได้ ให้ บ่อ น้ำ นี้ แก่ เรา หรือ และ ยา โค บเอ ง ก็ได้ ดื่ม จาก บ่อ นี้ รวม ทั้ง บุตร และ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน ด้วย "

13พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ คือ บ่อ น้ำพุ ภายใน พระ เยซู ตรัส ตอบ นาง ว่า " ผู้ ใด ที่ ดื่ม น้ำ นี้ จะ กระหาย อีก

14แต่ ผู้ ใด ที่ ดื่ม น้ำ ซึ่ง เรา จะ ให้ แก่ เขา นั้น จะ ไม่ กระหาย อีก เลย แต่ น้ำ ซึ่ง เรา จะ ให้ เขา นั้น จะ บังเกิด เป็น บ่อ น้ำพุ ใน ตัว เขา พลุ่ง ขึ้น ถึง ชีวิตนิรันดร์ "

15นาง ทูล พระองค์ ว่า " ท่าน เจ้า คะ ขอ น้ำ นั้น ให้ ดิฉัน เถิด เพื่อ ดิฉัน จะ ได้ ไม่ กระหาย อีก และ จะ ได้ ไม่ ต้อง มา ตัก ที่ นี่ "

16พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " ไป เรียก สามี ของ เจ้า มา นี่ เถิด "

17นาง ทูล ตอบ ว่า " ดิฉัน ไม่ มี สามี ค่ะ " พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " เจ้า พูด ถูก แล้ว ว่า ` ดิฉัน ไม่ มี สามี '

18เพราะ เจ้า ได้ มี สามี ห้า คน แล้ว และ คน ที่ เจ้า มี อยู่ เดี๋ยวนี้ ก็ ไม่ ใช่ สามี ของ เจ้า เรื่อง นี้ เจ้า พูด จริง "

19นาง ทูล พระองค์ ว่า " ท่าน เจ้า คะ ดิฉัน เห็น จริง แล้ว ว่า ท่าน เป็น ศาสดา พยากรณ์

20บรรพบุรุษ ของ พวก เรา นมัสการ ที่ ภูเขา นี้ แต่ พวก ท่าน ว่า สถาน ที่ ที่ ควร นมัสการ นั้น คือ กรุง เยรูซา เล็ม "

21พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " หญิง เอ๋ย เชื่อ เรา เถิด จะ มี เวลา หนึ่ง ที่ พวก เจ้า จะ มิได้ ไหว้ นมัสการ พระ บิดา เฉพาะ ที่ ภูเขา นี้ หรือ ที่ กรุง เยรูซา เล็ม

22ซึ่ง พวก เจ้า นมัสการ นั้น เจ้า ไม่ รู้จัก ซึ่ง พวก เรา นมัสการ เรา รู้จัก เพราะ ความ รอด นั้น เนื่อง มา จาก พวกยิว

23แต่ เวลา นั้น ใกล้ เข้า มา แล้ว และ บัดนี้ ก็ ถึง แล้ว คือ เมื่อ ผู้ ที่ นมัสการ อย่าง ถูก ต้อง จะ นมัสการ พระ บิดา ด้วย จิต วิญญาณ และ ความ จริง เพราะว่า พระ บิดา ทรง แสวง หา คน เช่น นั้น นมัสการ พระองค์

24พระเจ้า ทรง เป็น พระ วิญญาณ และ ผู้ ที่ นมัสการ พระองค์ ต้อง นมัสการ ด้วย จิต วิญญาณ และ ความ จริง "

25นาง ทูล พระองค์ ว่า " ดิฉัน ทราบ ว่า พระ เม ส สิ ยาห์ที่ เรียก ว่า พระ คริสต์ จะ เสด็จ มา เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา พระองค์ จะ ทรง ชี้แจง ทุก สิ่ง แก่ เรา "

26พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " เรา ที่ พูด กับ เจ้า คือ ท่าน ผู้ นั้น "

27ขณะ นั้น สาวก ของ พระองค์ ก็ มา ถึง และ เขา ประหลาด ใจ ที่ พระองค์ ทรง สนทนา กับ ผู้หญิง แต่ ไม่ มี ใคร ถาม ว่า " พระองค์ ทรง ประสงค์ อะไร " หรือ " ทำไม พระองค์ จึง ทรง สนทนา กับ นาง "

28หญิง นั้น จึง ทิ้ง หม้อน้ำ ไว้ และ เข้าไป ใน เมือง และ บอก คน ทั้งปวง ว่า

29" มา ดู ท่าน ผู้ หนึ่ง ที่ เล่า ถึง สิ่ง สารพัด ซึ่ง ฉัน ได้ กระทำ ท่าน ผู้ นี้ มิ ใช่ พระ คริสต์ หรือ "

30คน ทั้งหลาย จึง พา กัน ออก จาก เมือง ไป หา พระองค์

31ใน ระหว่าง นั้น พวก สาวก ทูล เชิญ พระองค์ ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า เชิญ รับประทาน เถิด "

32แต่ พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " เรา มี อาหาร รับประทาน ที่ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ รู้ "

33พวก สาวก จึง ถาม กัน ว่า " มี ใคร เอา อาหาร มา ถวาย พระองค์ แล้ว หรือ "

34พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " อาหาร ของ เรา คือ การก ระ ทำ ตาม พระทัย ของ พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา และ ทำให้ งาน ของ พระองค์ สำเร็จ

35ท่าน ทั้งหลาย ว่า อีก สี่ เดือน จะ ถึง ฤดู เกี่ยวข้าว มิ ใช่ หรือ ดูเถิด เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า เงย หน้า ขึ้น ดู นา เถิด ว่า ทุ่ง นา ก็ ขาว ถึง เวลา เกี่ยว แล้ว

36คน ที่ เกี่ยว ก็ กำลัง ได้ รับ ค่า จ้าง และ กำลัง ส่ำ สม พืช ผล ไว้ สำหรับ ชีวิตนิรันดร์ เพื่อ ทั้งคน หว่าน และ คน เกี่ยว จะ ชื่นชมยินดี ด้วย กัน

37เพราะ ใน เรื่อง นี้ คำ ที่ กล่าว ไว้ นี้ เป็นความ จริง คือ ` คน หนึ่ง หว่าน และ อีก คน หนึ่ง เกี่ยว '

38เรา ใช้ ท่าน ทั้งหลาย ไป เกี่ยว สิ่ง ที่ ท่าน มิได้ ลงแรง ทำ คน อื่น ได้ ลงแรง ทำ และ ท่าน ได้ ประโยชน์ จาก แรง ของ เขา "

39ชาว สะ มา เรียเป็น อัน มาก ที่มา จาก เมือง นั้น ได้ เชื่อ ใน พระองค์ เพราะ คำ พยาน ของ หญิง ผู้ นั้น ที่ ว่า " ท่าน เล่า ถึง สิ่ง สารพัด ซึ่ง ฉัน ได้ กระทำ "

40ชาว สะ มา เรียได้รับ ความ รอด เพิ่ม ขึ้น อีก ฉะนั้น เมื่อ ชาว สะ มา เรียมาถึง พระองค์ เขา จึง ทูล เชิญ พระองค์ ให้ ประทับ อยู่ กับ เขา และ พระองค์ ก็ ประทับ ที่ นั่น สอง วัน

41และ คน อื่น เป็นอันมาก ได้ เชื่อ เพราะ พระ ดำรัส ของ พระองค์

42เขา เหล่า นั้น พูด กับ หญิง นั้น ว่า " ตั้งแต่ นี้ ไป ที่ เรา เชื่อ นั้น มิ ใช่ เพราะ คำขอ ง เจ้า แต่ เพราะ เรา ได้ยิน เอง และ เรา รู้ แน่ ว่า ท่าน องค์ นี้ เป็น ผู้ ช่วย โลก ให้ รอด คือ พระ คริสต์ "

43ครั้น ล่วง ไป สอง วัน พระองค์ ก็ เสด็จ ออก จาก ที่ นั่น ไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี

44เพราะ พระ เยซู เอง ทรง เป็น พยาน ว่า " ศาสดา พยากรณ์ ไม่ ได้ รับ เกียรติ ใน บ้านเมือง ของ ตน "

45ฉะนั้น เมื่อ พระองค์ เสด็จ ไป ถึง แคว้น กา ลิ ลี ชาว กา ลิ ลี ได้ ต้อนรับ พระองค์ เพราะ เขา ได้ เห็น ทุก สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ใน เทศกาล เลี้ยง ณ กรุง เยรูซา เล็ม เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ไป ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น ด้วย

46ทรง รักษา บุตร ชาย ของ ขุนนาง ฉะนั้น พระ เยซู จึง ได้ เสด็จ ไป ยัง หมู่ บ้าน คา นา แคว้น กา ลิ ลี อีก อันเป็น ที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ให้ น้ำ กลาย เป็นน้ำ องุ่น และ ที่ เมือง คา เปอรนาอุ มมีขุนนาง คน หนึ่ง บุตร ชาย ของ ท่าน ป่วย หนัก

47เมื่อ ท่าน ได้ยิน ข่าว ว่า พระ เยซู ได้ เสด็จ มา จาก แคว้น ยู เดียไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี แล้ว ท่าน จึง ไป ทูล อ้อนวอน พระองค์ ให้ เสด็จ ลง ไป รักษา บุตร ของ ตน เพราะ บุตร จวน จะ ตาย แล้ว

48พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ถ้า พวก ท่าน ไม่ เห็น หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ ท่าน ก็ จะ ไม่ เชื่อ "

49ขุนนาง ผู้ นั้น ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ เสด็จ ไป ก่อน ที่ บุตร ของ ข้าพระ องค์ จะ ตาย "

50พระ เยซู ตรัส กับ ท่าน ว่า " กลับ ไป เถิด บุตร ชาย ของ ท่าน จะ ไม่ ตาย " ท่าน ก็ เชื่อ พระ ดำรัส ที่ พระ เยซู ตรัส กับ ท่าน จึง ทูล ลา ไป

51ขณะ ที่ ท่าน กลับ ไป นั้น พวก ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน ได้ มา พบ และ เรียน ท่าน ว่า " บุตร ชาย ของ ท่าน หาย แล้ว "

52ท่าน จึง ถาม ถึง เวลา ที่ บุตร ค่อย ทุเลา ขึ้น นั้น และ พวก ผู้ รับ ใช้ ก็ เรียน ท่าน ว่า " ไข้ หาย เมื่อ วาน นี้ เวลา บ่าย โมง "

53บิดา จึง รู้ ว่า ชั่วโมง นั้น เป็น เวลา ที่ พระ เยซู ได้ ตรัส กับ ตน ว่า " บุตร ชาย ของ ท่าน จะ ไม่ ตาย " และ ท่าน เอง ก็ เชื่อ พร้อม ทั้ง ครัวเรือน ของ ท่าน ด้วย

54นี่ เป็นการ อัศจรรย์ ที่ สอง ซึ่ง พระ เยซู ทรง กระทำ เมื่อ พระองค์ เสด็จ จาก แคว้น ยู เดียไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →