John 5

Thai Tok

1ทรง รักษา คน ป่วย ที่ สระ เบธซา ธาหลัง จาก นั้น ก็ ถึง เทศกาล เลี้ยง ของ พวกยิว และ พระ เยซู ก็ เสด็จ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

2ใน กรุง เยรูซา เล็ม ที่ ริม ประตู แกะ มี สระ อยู่ สระ หนึ่ง ภาษา ฮีบรู เรียก สระ นั้น ว่า เบธซาธา เป็น ที่ ซึ่ง มี ศาลา ห้า หลัง

3ใน ศาลา เหล่า นั้น มีค น ป่วย เป็นอันมาก นอน อยู่ คน ตาบอด คน ง่อย คน ผอมแห้ง กำลัง คอย น้ำ กระเพื่อม

4ด้วย มี ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ลง มาก วน น้ำ ใน สระ นั้น เป็น ครั้ง คราว เมื่อ น้ำ กระเพื่อม นั้น ผู้ ใด ก้าว ลง ไป ใน น้ำ ก่อน ก็ จะ หาย จาก โรค ที่ เขา เป็น อยู่ นั้น

5ที่ นั่น มี ชาย คน หนึ่ง ป่วย มา สาม สิบ แปด ปี แล้ว

6เมื่อ พระ เยซู ทอดพระเนตร คน นั้น นอน อยู่ และ ทรง ทราบ ว่า เขา ป่วย อยู่ อย่าง นั้น นาน แล้ว พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " เจ้า ปรารถนา จะ หาย โรค หรือ "

7คน ป่วย นั้น ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " ท่าน เจ้าข้า เมื่อ น้ำ กำลัง กระเพื่อม นั้น ไม่ มี ผู้ ใด ที่ จะ เอา ตัว ข้าพเจ้า ลง ไป ใน สระ และ เมื่อ ข้าพเจ้า กำลัง ไป คน อื่น ก็ ลง ไป ก่อน แล้ว "

8พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " จง ลุก ขึ้น ยก แคร่ ของ เจ้า และ เดิน ไป เถิด "

9ใน ทันใด นั้น คน นั้น ก็ หาย โรค และ เขา ก็ ยก แคร่ ของ เขา เดิน ไป วัน นั้น เป็น วัน สะ บา โต

10ดังนั้น พวก ยิวจึง พูด กับ ชาย ที่ หาย โรค นั้น ว่า " วัน นี้ เป็น วัน สะ บา โต ที่ เจ้า แบก แคร่ ไป นั้น ก็ ผิด พระราชบัญญัติ "

11คน นั้น จึง ตอบ เขา เหล่า นั้น ว่า " ท่าน ที่ รักษา ข้าพเจ้า ให้ หาย โรค ได้ สั่ง ข้าพเจ้า ว่า ` จง ยก แคร่ ของ เจ้า แบก เดิน ไป เถิด ' "

12เขา เหล่า นั้น ถาม คน นั้น ว่า " คน ที่ สั่ง เจ้า ว่า ` จง ยก แคร่ ของ เจ้า แบก เดิน ไป เถิด ' นั้น เป็น ผู้ ใด "

13คน ที่ ได้ รับ การ รักษา ให้ หาย โรค นั้น ไม่ รู้ ว่าเป็น ผู้ ใด เพราะ พระ เยซู เสด็จ หลบ ไป แล้ว เนื่องจาก ขณะ นั้น มีค นอ ยู่ ที่ นั่น เป็นอันมาก

14ภายหลัง พระ เยซู ได้ ทรง พบ คน นั้น ใน พระ วิหาร และ ตรัส กับ เขา ว่า " ดูเถิด เจ้า หาย โรค แล้ว อย่า ทำบาป อีก มิ ฉะนั้น เหตุ ร้าย กว่า นั้น จะ เกิด กับ เจ้า "

15ชาย คน นั้น ก็ได้ ออก ไป และ บอก พวก ยิวว่า ท่าน ที่ ได้ รักษา เขา ให้ หาย โรค นั้น คือ พระ เยซู

16เหตุ ฉะนั้น พวก ยิวจึง ข่มเหง พระ เยซู และ แสวง หา โอกาส ที่ จะ ฆ่า พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง กระทำ เช่น นั้น ใน วัน สะ บา โต

17แต่ พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " พระ บิดา ของ เรา ก็ ยัง ทรง กระทำ การ อยู่ จนถึง บัดนี้ และ เรา ก็ ทำ ด้วย "

18เหตุ ฉะนั้น พวก ยิวยิ่ง แสวง หา โอกาส ที่ จะ ฆ่า พระองค์ มิ ใช่ เพราะ พระองค์ ล่วง กฎ วัน สะ บา โต เท่านั้น แต่ ยัง ได้ เรียก พระเจ้า ว่าเป็น บิดา ของ ตน ด้วย ซึ่ง เป็นการ กระทำ ตน เสมอ กับ พระเจ้า

19ดังนั้น พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า พระ บุตร จะ กระทำ สิ่ง ใด ตามใจ ไม่ ได้ นอกจาก ที่ ได้ เห็น พระ บิดา ทรง กระทำ เพราะ สิ่ง ใด ที่ พระ บิดา ทรง กระทำ สิ่ง นั้น พระ บุตร จึง ทรง กระทำ ด้วย

20เพราะว่า พระ บิดา ทรง รัก พระ บุตร และ ทรง สำแดง ให้ พระ บุตร เห็น ทุก สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง กระทำ และ พระองค์ จะ ทรง สำแดง ให้ พระ บุตร เห็น การ ที่ ยิ่ง ใหญ่ กว่า นั้น อีก เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ประหลาด ใจ

21เพราะ พระ บิดา ทรง ทำให้ คน ที่ ตาย แล้ว ฟื้น ขึ้น มา และ มี ชีวิต ฉันใด ถ้า พระ บุตร ปรารถนา จะ กระทำ ให้ ผู้ ใด มี ชีวิต ก็ จะ กระทำ เหมือน กัน ฉันนั้น

22เพราะว่า พระ บิดา มิได้ ทรง พิพากษา ผู้ ใด แต่ พระองค์ ได้ ทรง มอบ การ พิพากษา ทั้งสิ้น ไว้ กับ พระ บุตร

23เพื่อ คน ทั้งปวง จะ ได้ ถวาย เกียรติ แด่ พระ บุตร เหมือน ที่ เขา ถวาย เกียรติ แด่ พระ บิดา ผู้ ใด ไม่ ถวาย เกียรติ แด่ พระ บุตร ผู้ นั้น ก็ ไม่ ถวาย เกียรติ แด่ พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ พระ บุตร มา

24เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ถ้า ผู้ ใด ฟัง คำขอ ง เรา และ เชื่อ ใน พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา ผู้ นั้น ก็ มี ชีวิตนิรันดร์ และ ไม่ ถูก พิพากษา แต่ ได้ ผ่าน พ้น ความ ตาย ไป สู่ ชีวิต แล้ว

25เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า เวลา ที่ กำหนด นั้น ใกล้ จะ ถึง แล้ว และ บัดนี้ ก็ ถึง แล้ว คือ เมื่อ ผู้ ที่ ตาย แล้ว จะ ได้ยิน พระ สุรเสียง แห่ง พระ บุตร ของ พระเจ้า และ บรรดา ผู้ ที่ ได้ยิน จะ มี ชีวิต

26เพราะว่า พระ บิดา ทรง มี ชีวิต ใน พระองค์ เอง ฉันใด พระองค์ ก็ได้ ทรง ประทาน ให้ พระ บุตร มี ชีวิต ใน พระองค์ ฉันนั้น

27และ ได้ ทรง ประทาน ให้ พระ บุตร มี สิทธิ อำนาจ ที่ จะ พิพากษา ด้วย เพราะ พระองค์ ทรง เป็น บุตร มนุษย์

28การ ฟื้น ขึ้น มาส อง แบบ อย่า ประหลาด ใจ ใน ข้อ นี้ เลย เพราะ ใกล้ จะ ถึง เวลา ที่ บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ใน อุโมงค์ ฝัง ศพ จะ ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์

29และ จะ ได้ ออก มา คน ทั้งหลาย ที่ ได้ ประพฤติ ดี ก็ ฟื้น ขึ้น สู่ ชีวิต และ คน ทั้งหลาย ที่ ได้ ประพฤติ ชั่ว ก็ จะ ฟื้น ขึ้น สู่ การ พิพากษา

30บรรดา พยาน ของ พระ เยซู ว่า ทรง เป็น พระ บุตร ของ พระเจ้า เรา จะ ทำ สิ่ง ใด ตามอำเภอใจ ไม่ ได้ เรา ได้ยิน อย่างไร เรา ก็ พิพากษา อย่าง นั้น และ การ พิพากษา ของ เรา ก็ ยุติธรรม เพราะ เรา มิได้ มุ่ง ที่ จะ ทำ ตามใจ ของ เรา เอง แต่ ตาม พระ ประสงค์ ของ พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ เรา มา

31ถ้า เรา เป็น พยาน ถึง ตัว เรา เอง คำ พยาน ของ เรา ก็ ไม่ จริง

32มี อีก ผู้ หนึ่ง ที่ เป็น พยาน ถึง เรา และ เรา รู้ ว่า คำ พยาน ที่ พระองค์ ทรง เป็น พยาน ถึง เรา นั้น เป็นความ จริง

33ท่าน ทั้งหลาย ได้ ใช้ คน ไป หาย อห์น และ ยอ ห์น ก็ได้ เป็น พยาน ถึง ความ จริง

34เรา มิได้ รับคำ พยาน จาก มนุษย์ แต่ ที่ เรา กล่าว สิ่ง เหล่า นี้ ก็ เพื่อให้ ท่าน ทั้งหลาย รอด

35ยอ ห์น เป็น โคม ที่ จุด สว่างไสว และ ท่าน ทั้งหลาย ก็ พอใจ ที่ จะ ชื่นชมยินดี ชั่ว ขณะ หนึ่ง ใน ความ สว่าง ของ ยอ ห์น นั้น

36แต่ คำ พยาน ที่ เรา มี นั้น ยิ่ง ใหญ่ กว่า คำ พยาน ของ ยอ ห์น เพราะว่า งาน ที่ พระ บิดา ทรง มอบ ให้ เรา ทำให้ สำเร็จ งาน นี้ แหละ เรา กำลัง ทำ อยู่ เป็น พยาน ถึง เรา ว่า พระ บิดา ทรง ใช้ เรา มา

37และ พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ เรา มา พระองค์ เอง ก็ได้ ทรง เป็น พยาน ถึง เรา ท่าน ทั้งหลาย ไม่ เคย ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ไม่ เคย เห็น รูปร่าง ของ พระองค์

38และ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ มี พระ ดำรัส ของ พระองค์ อยู่ ใน ตัว ท่าน เพราะว่า ท่าน ทั้งหลาย มิได้ เชื่อ ใน พระองค์ ผู้ ที่ พระ บิดา ทรง ใช้ มา นั้น

39จง ค้น ดู ใน พระ คัมภีร์ เพราะ ท่าน คิด ว่า ใน พระ คัมภีร์ นั้น มี ชีวิตนิรันดร์ และ พระ คัมภีร์ นั้น เป็น พยาน ถึง เรา

40แต่ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ยอม มา หา เรา เพื่อ จะ ได้ ชีวิต

41เรา ไม่ รับ เกียรติ จาก มนุษย์

42แต่ เรา รู้ ว่า ท่าน ไม่ มีค วาม รัก พระเจ้า ใน ตัว ท่าน

43เรา ได้ มา ใน พระ นาม พระ บิดา ของ เรา และ ท่าน ทั้งหลาย มิได้ รับ เรา ถ้า ผู้ อื่น จะ มา ใน นาม ของ เขา เอง ท่าน ทั้งหลาย ก็ จะ รับ ผู้ นั้น

44ผู้ ที่ ได้ รับ ยศ ศักดิ์ จาก กันเอง และ มิได้ แสวง หาย ศ ศักดิ์ ซึ่ง มา จาก พระเจ้า เท่านั้น ท่าน จะ เชื่อ ผู้ นั้น ได้ อย่างไร

45อย่า คิด ว่า เรา จะ ฟ้อง ท่าน ทั้งหลาย ต่อ พระ บิดา มี ผู้ ฟ้อง ท่าน แล้ว คือ โมเสส ผู้ ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย หวัง ใจ อยู่

46ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เชื่อ โมเสส ท่าน ทั้งหลาย ก็ จะ เชื่อ เรา เพราะ โมเสส ได้ เขียน กล่าว ถึง เรา

47แต่ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ไม่ เชื่อ เรื่อง ที่ โมเสส เขียน แล้ว ท่าน จะ เชื่อ ถ้อยคำ ของ เรา อย่างไร ได้ "

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →