John 8

Thai Tok

1หญิง ที่ ถูก จับกุม โทษ ฐาน ล่วงประเวณี แต่ พระ เยซู เสด็จ ไป ยัง ภูเขา มะกอก เทศ

2ใน ตอน เช้าตรู่ พระองค์ เสด็จ เข้า ใน พระ วิหาร อีก และ คน ทั้งหลาย พา กัน มา หา พระองค์ พระองค์ ก็ ประทับ นั่ง และ สั่งสอน เขา

3พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี ได้ พา ผู้หญิง คน หนึ่ง มา หา พระองค์ หญิง ผู้ นี้ ถูก จับ ฐาน ล่วงประเวณี และ เมื่อ เขา ให้ หญิง ผู้ นี้ ยืน อยู่ ท่ามกลาง ฝูง ชน

4เขา ทูล พระองค์ ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า หญิง คน นี้ ถูก จับ เมื่อ กำลัง ล่วงประเวณี อยู่

5ใน พระราชบัญญัติ นั้น โมเสส สั่ง ให้ เรา เอา หิน ขว้าง คน เช่น นี้ ให้ ตาย ส่วน ท่าน จะ ว่า อย่างไร ใน เรื่อง นี้ "

6เขา พูด อย่าง นี้ เพื่อ ทดลอง พระองค์ หวัง จะ หาเหตุ ฟ้อง พระองค์ แต่ พระ เยซู ทรง น้อม พระ กาย ลง เอา นิ้ว พระ หัตถ์ เขียน ที่ดิน เหมือน ดั่ง ว่า พระองค์ ไม่ ได้ยิน พวก เขา เลย

7และ เมื่อ พวก เขา ยัง ทูล ถาม พระองค์ อยู่ เรื่อยๆ พระองค์ ก็ ทรง ลุก ขึ้น และ ตรัส กับ เขา ว่า " ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ที่ ไม่ มี บาป ก็ ให้ ผู้ นั้น เอา หิน ขว้าง เขา ก่อน "

8แล้ว พระองค์ ก็ ทรง น้อม พระ กาย ลง และ เอา นิ้ว พระ หัตถ์ เขียน ที่ดิน อีก

9และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ดังนั้น จึง รู้ สำนึก โดย ใจ วินิจฉัย ผิด ชอบ เขา ทั้งหลาย จึง ออก ไป ที ละ คน ๆ เริ่ม จาก คน เฒ่า คน แก่ จน หมด เหลือ แต่ พระ เยซู ตามลำพัง กับ หญิง ที่ ยัง ยืน อยู่ ที่ นั้น

10เมื่อ พระ เยซู ทรง ลุก ขึ้น แล้ว และ มิได้ ทอดพระเนตร เห็น ผู้ ใด เห็น แต่ หญิง ผู้ นั้น พระองค์ ตรัส กับ นาง ว่า " หญิง เอ๋ย พวก เขา ที่ ฟ้อง เจ้า ไป ไหน หมด ไม่ มี ใคร เอา โทษ เจ้า หรือ "

11นาง นั้น ทูล ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ไม่ มี ผู้ ใด เลย " และ พระ เยซู ตรัส กับ นาง ว่า " เรา ก็ ไม่ เอา โทษ เจ้า เหมือน กัน จง ไป เถิด และ อย่า ทำบาป อีก "

12พระ เยซู เป็นความ สว่าง ของ โลก ( ยน 1 : 9 ) อีก ครั้ง หนึ่ง พระ เยซู ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า " เรา เป็นความ สว่าง ของ โลก ผู้ ที่ ตาม เรา มา จะ ไม่ เดิน ใน ความ มืด แต่ จะ มีค วาม สว่าง แห่ง ชีวิต "

13พวก ฟาริสี จึง กล่าว กับ พระองค์ ว่า " ท่าน เป็น พยาน ให้ แก่ตัว เอง คำ พยาน ของ ท่าน ไม่ เป็นความ จริง "

14พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " แม้ เรา เป็น พยาน ให้ แก่ตัว เรา เอง คำ พยาน ของ เรา ก็ เป็นความ จริง เพราะ เรา รู้ ว่า เรา มา จาก ไหน และ จะ ไป ที่ไหน แต่ พวก ท่าน ไม่ รู้ ว่า เรา มา จาก ไหน และ จะ ไป ที่ไหน

15ท่าน ทั้งหลาย ย่อม พิพากษา ตาม เนื้อ หนัง เรา มิได้ พิพากษา ผู้ ใด

16แต่ ถึง แม้ ว่า เรา จะ พิพากษา การ พิพากษา ของ เรา ก็ ถูก ต้อง เพราะ เรา มิได้ พิพากษา โดย ลำพัง แต่ เรา พิพากษา ร่วม กับ พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ เรา มา

17ใน พระราชบัญญัติ ของ ท่าน ก็ มี คำ เขียน ไว้ ว่า ` คำ พยาน ของ สอง คน ก็ เป็นความ จริง '

18เรา เป็น พยาน ให้ แก่ตัว เรา เอง และ พระ บิดา ผู้ทรง ใช้ เรา มา ก็ เป็น พยาน ให้ แก่ เรา "

19เหตุ ฉะนั้น เขา จึง ทูล พระองค์ ว่า " พระ บิดา ของ ท่าน อยู่ ที่ไหน " พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " ตัว เรา ก็ดี พระ บิดา ของ เรา ก็ดี ท่าน ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก ถ้า ท่าน รู้จัก เรา ท่าน ก็ จะ รู้จัก พระ บิดา ของ เรา ด้วย "

20พระ เยซู ตรัส คำ เหล่า นี้ ที่ คลัง เงิน เมื่อ กำลัง ทรง สั่งสอน อยู่ ใน พระ วิหาร แต่ ไม่ มี ผู้ ใด จับกุม พระองค์ เพราะว่า ยัง ไม่ ถึง กำหนด เวลา ของ พระองค์

21พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา อีก ว่า " เรา จะ จาก ไป และ ท่าน ทั้งหลาย จะ แสวง หา เรา และ จะ ตาย ใน การ บาป ของ ท่าน ที่ ซึ่ง เรา จะ ไป นั้น ท่าน ทั้งหลาย จะ ไป ไม่ ได้ "

22พวก ยิวจึง พูด กัน ว่า " เขา จะ ฆ่า ตัว ตาย หรือ เพราะ เขา พูด ว่า ` ที่ ซึ่ง เรา จะ ไป นั้น ท่าน ทั้งหลาย จะ ไป ไม่ ได้ ' "

23พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย มา จาก เบื้อง ล่าง เรา มา จาก เบื้องบน ท่าน เป็น ของ โลก นี้ เรา ไม่ ได้ เป็น ของ โลก นี้

24เรา จึง บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ท่าน จะ ตาย ใน การ บาป ของ ท่าน เพราะว่า ถ้า ท่าน มิได้ เชื่อ ว่า เรา เป็น ผู้ นั้น ท่าน จะ ต้อง ตาย ใน การ บาป ของ ตัว "

25เขา จึง ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน คือ ใคร เล่า " พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " เรา เป็น ดัง ที่ เรา ได้ บอก ท่าน ทั้งหลาย แต่ แรก นั้น

26เรา ก็ ยัง มี เรื่อง อีก มาก ที่ จะ พูด และ พิพากษา ท่าน แต่ พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา นั้น ทรง เป็น สัตย์ จริง และ สิ่ง ที่ เรา ได้ยิน จาก พระองค์ เรา กล่าว แก่ โลก "

27เขา ทั้งหลาย ไม่ เข้าใจ ว่า พระองค์ ตรัส กับ เขา ถึง เรื่อง พระ บิดา

28พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ ยก บุตร มนุษย์ ขึ้น ไว้ แล้ว เมื่อนั้น ท่าน ก็ จะ รู้ ว่า เรา คือ ผู้ นั้น และ รู้ ว่า เรา มิได้ ทำ สิ่ง ใด ตามใจ ชอบ แต่ พระ บิดา ของ เรา ได้ ทรง สอน เรา อย่างไร เรา จึง กล่าว อย่าง นั้น

29และ พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา ก็ ทรง สถิต อยู่ กับ เรา พระ บิดา มิได้ ทรง ทิ้ง เรา ไว้ ตามลำพัง เพราะว่า เรา ทำ ตาม ชอบ พระทัย พระองค์ เสมอ "

30เมื่อ พระองค์ ตรัส ดังนี้ ก็ มีค น เป็นอันมาก เชื่อ ใน พระองค์

31พระ เยซู จึง ตรัส กับ พวก ยิวที่ เชื่อ ใน พระองค์ แล้ว ว่า " ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ดำรง อยู่ ใน คำขอ ง เรา ท่าน ก็ เป็น สาวก ของ เรา อย่าง แท้จริง

32และ ท่าน ทั้งหลาย จะ รู้จัก ความ จริง และ ความ จริง นั้น จะ ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ไทย "

33เขา ทั้งหลาย ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " เรา สืบ เชื้อสาย มา จาก อับ รา ฮัมและ ไม่ เคย เป็น ทาส ใคร เลย เหตุ ไฉน ท่าน จึง กล่าว ว่า ` ท่าน ทั้งหลาย จะ เป็น ไทย ' "

34พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ทั้งหลาย ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ผู้ ใด ที่ ทำบาป ก็ เป็น ทาส ของ บาป

35ทาส นั้น มิได้ อยู่ ใน ครัวเรือน ตลอด ไป พระ บุตร ต่างหาก อยู่ ตลอด ไป

36เหตุ ฉะนั้น ถ้า พระ บุตร จะ ทรง กระทำ ให้ท่า น ทั้งหลาย เป็น ไทย ท่าน ก็ จะ เป็น ไทย จริงๆ

37เรา รู้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย เป็น เชื้อสาย ของ อับ ราฮัม แต่ ท่าน ก็ หา โอกาส ที่ จะ ฆ่า เรา เสีย เพราะ คำขอ ง เรา ไม่ มี โอกาส เข้า สู่ ใจ ของ ท่าน

38เรา พูด สิ่ง ที่ เรา ได้ เห็น จาก พระ บิดา ของ เรา และ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ท่าน ได้ เห็น จาก พ่อ ของ ท่าน "

39เขา ทั้งหลาย จึง ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " อับ รา ฮัมเป็น บิดา ของ เรา " พระ เยซู ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า " ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เป็น บุตร ของ อับ รา ฮัมแล้ว ท่าน ก็ จะ ทำ สิ่ง ที่ อับ รา ฮัมได้ กระทำ

40แต่ บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย หา โอกาส ที่ จะ ฆ่า เรา ซึ่ง เป็น ผู้ ที่ ได้ บอก ท่าน ถึง ความ จริง ที่ เรา ได้ยิน มา จาก พระเจ้า อับ รา ฮัมมิได้ กระทำ อย่าง นี้

41ท่าน ทั้งหลาย ย่อม ทำ สิ่ง ที่ พ่อ ของ ท่าน ทำ " เขา จึง ทูล พระองค์ ว่า " เรา มิได้ เกิด จาก การ ล่วงประเวณี เรา มี พระ บิดา องค์ เดียว คือ พระเจ้า "

42พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ถ้า พระเจ้า เป็น พระ บิดา ของ ท่าน แล้ว ท่าน ก็ จะ รัก เรา เพราะ เรา มา จาก พระเจ้า และ อยู่ นี่ แล้ว เรา มิได้ มา ตามใจ ชอบ ของ เรา เอง แต่ พระองค์ นั้น ทรง ใช้ เรา มา

43เหตุ ไฉน ท่าน จึง ไม่ เข้าใจ ถ้อยคำ ที่ เรา พูด นั่น เป็น เพราะ ท่าน ทน ฟัง คำขอ ง เรา ไม่ ได้

44ท่าน ทั้งหลาย มา จาก พ่อ ของ ท่าน คือ พญา มาร และ ท่าน ใคร่ จะ ทำตา มค วาม ปรารถนา ของ พ่อ ท่าน มัน เป็น ฆาตกร ตั้งแต่ เดิม มา และ มิได้ ตั้ง อยู่ ใน ความ จริง เพราะ ความ จริง มิได้ อยู่ ใน มัน เมื่อ มัน พูด มุสา มัน ก็ พูด ตาม สันดาน ของ มัน เอง เพราะ มัน เป็น ผู้ มุสา และ เป็น พ่อ ของ การ มุสา

45แต่ ท่าน ทั้งหลาย มิได้ เชื่อ เรา เพราะ เรา พูด ความ จริง

46มี ผู้ ใด ใน พวก ท่าน หรือ ที่ ชี้ ให้ เห็น ว่า เรา ได้ ทำบาป และ ถ้า เรา พูด ความ จริง ทำไม ท่าน จึง ไม่ เชื่อ เรา

47ผู้ ที่มา จาก พระเจ้า ก็ ย่อม ฟัง พระ วจนะ ของ พระเจ้า เหตุ ฉะนั้น ท่าน จึง ไม่ ฟัง เพราะ ท่าน ทั้งหลาย มิได้ มา จาก พระเจ้า "

48พวก ยิวจึง ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " ที่ เรา พูด ว่า ท่าน เป็น ชาว สะ มา เรียและ มี ผี สิง นั้น ไม่ จริง หรือ "

49พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " เรา ไม่ มี ผี สิง แต่ว่า เรา ถวาย พระ เกียรติ แด่ พระ บิดา ของ เรา และ ท่าน ลบหลู่ เกียรติ เรา

50เรา มิได้ แสวง หา เกียรติ ของ เรา เอง แต่ มี ผู้ หา ให้ และ พระองค์ นั้น จะ ทรง พิพากษา

51เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ถ้า ผู้ ใด รักษา คำขอ ง เรา ผู้ นั้น จะ ไม่ ประสบ ความ ตาย เลย "

52พวก ยิวจึง ทูล พระองค์ ว่า " เดี๋ยวนี้ เรา รู้ แล้ว ว่า ท่าน มี ผี สิง อับ รา ฮัมและ พวก ศาสดา พยากรณ์ ก็ ตาย แล้ว และ ท่าน พูด ว่า ` ถ้า ผู้ ใด รักษา คำขอ ง เรา ผู้ นั้น จะ ไม่ ชิม ความ ตาย เลย '

53ท่าน เป็น ใหญ่ กว่า อับ รา ฮัมบิดา ของ เรา ที่ ตาย ไป แล้ว หรือ พวก ศาสดา พยากรณ์ นั้น ก็ ตาย ไป แล้วด้วย ท่าน อวดอ้าง ว่า ท่าน เป็น ผู้ ใด เล่า "

54พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " ถ้า เรา ให้ เกียรติ แก่ตัว เรา เอง เกียรติ ของ เรา ก็ ไม่ มีค วาม หมาย พระองค์ ผู้ทรง ให้ เกียรติ แก่ เรา นั้น คือ พระ บิดา ของ เรา ผู้ ซึ่ง พวก ท่าน กล่าว ว่าเป็น พระเจ้า ของ พวก ท่าน

55ท่าน ไม่ รู้จัก พระองค์ แต่ เรา รู้จัก พระองค์ และ ถ้า เรา กล่าว ว่า เรา ไม่ รู้จัก พระองค์ เรา ก็ เป็น คน มุสา เหมือนกับ ท่าน แต่ เรา รู้จัก พระองค์ และ รักษา พระ ดำรัส ของ พระองค์

56อับ รา ฮัมบิดา ของ ท่าน ชื่นชมยินดี ที่ จะ ได้ เห็น วัน ของ เรา และ ท่าน ก็ได้ เห็น แล้ว และ มีค วาม ยินดี "

57พวก ยิวก็ ทูล พระองค์ ว่า " ท่าน อายุ ยัง ไม่ ถึง ห้า สิบ ปี และ ท่าน เคย เห็น อับ รา ฮัมหรือ "

58พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ก่อน อับ รา ฮัมบังเกิด มา นั้น เรา เป็น "

59คน เหล่า นั้น จึง หยิบ ก้อน หิน จะ ขว้าง พระองค์ แต่ พระ เยซู ทรง หลบ และ เสด็จ ออก ไป จาก พระ วิหาร เสด็จ ผ่าน ท่ามกลาง เขา เหล่า นั้น

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →