1 Thessalonians 2

Tatar 2025 (Инҗил)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Имандашлар, үзегез беләсез, сезнең янга килүебез файдасыз булмады.

2Сезгә мәгълүм булганча, Филиппуйда кичергән газап-хурлыклардан соң без, көчле каршылыкларга карамастан, Аллаһының ярдәме белән кыю рәвештә сезгә Аның Яхшы хәбәрен җиткердек.

3Безнең өйрәтүдә алдау да, яшерен ният тә, хәйлә дә юк иде.

4Киресенчә, Аллаһы безне сынады һәм Үзенең Яхшы хәбәрен безгә ышанып тапшырды; һәм сөйләгәндә без кешеләргә түгел, ә бәлки йөрәкләребезне сынаучы Аллаһыга ярарга тырышабыз.

5Белгәнегезчә, без беркайчан да ялагайланып яки үз файдабызны кайгыртып сөйләмәдек. Аллаһы моңа Үзе шаһиттыр.

6Сездән дә, башкалардан да данлау көтмәдек без.

7Мәсихнең рәсүлләре буларак, сездән ярдәм таләп итәргә хакыбыз бар иде, ләкин үзенең сабыйларын кайгырткан ана кебек, сезгә карата ягымлы булдык

8һәм сезне шундый яраттык ки, сезгә Аллаһының Яхшы хәбәрен җиткерү генә түгел, сезнең өчен гомеребезне бирергә дә әзер идек – безнең өчен сез әнә шундый кадерле кешеләргә әйләндегез.

9Имандашлар, сездә Аллаһының Яхшы хәбәрен таратканда, сезгә авырлык китермәс өчен, безнең көне-төне арыганчы эшләвебезне хәтерлисез булыр.

10Сезнең алда, ягъни иман итүчеләр алдында изге, тәкъва һәм кимчелексез булуыбызга сез дә, Аллаһы Үзе дә шаһит.

11Ата кеше үз балаларына нинди мөгамәләдә булса, без дә һәрберегезгә карата шундый мөгамәләдә булдык, һәм сез бу турыда беләсез.

12Без сезне үгетләдек, дәртләндердек, Үз Патшалыгын һәм данын уртаклашырга чакыручы Аллаһы күңеленә хуш килердәй итеп яшәргә өндәдек.

13Әнә шуның өчен дә Аллаһыга һәрвакыт рәхмәтләр әйтәбез: бездән ишеткән Аллаһы сүзен сез кешедән килгән хәбәр итеп түгел, ә чынында ничек бар шулай итеп, ягъни сезгә, иман итүчеләргә, нык тәэсир ясаучы Аллаһы сүзе буларак кабул иттегез.

14Сез, имандашлар, Яһүдиядә урнашкан, Гайсә Мәсихкә иман итүче Аллаһы бердәмлекләренә охшадыгыз: алар яһүдиләрдән җәфа чиккәндәй, сез дә үз милләттәшләрегездән җәфа чиктегез.

15Яһүдиләр Хакимебез Гайсәне һәм пәйгамбәрләрне үтергәннәр, безне исә куып тараттылар. Алар Аллаһының да ризалыгын эзләмиләр, кешеләр белән дә дошманлашалар.

16Котыла алсыннар иде дип, мәҗүсиләргә без Яхшы хәбәрне сөйләргә тырышабыз, ә яһүдиләр безгә комачаулык итә. Шундый эшләр кылып, алар үзләренең гөнаһларын арттыра бара. Аллаһының нәфрәте инде аларның баш өстендә!

17Ә без, имандашлар, сезнең белән кыска вакытка аерылышсак та (йөрәкләребез белән түгел, әлбәттә), һәрдаим күрешү теләге белән яшәдек.

18Шуңа күрә яныгызга барырга теләдек: мин, Паул, берничә тапкыр барырга омтылып карадым, ләкин шайтан һаман комачаулык кылды.

19Хакимебез Гайсә кабат килгән көндә безнең өметебез, шатлыгыбыз һәм горурланачак таҗыбыз сездән башка тагын кем булсын?!

20Әйе, сез – безнең даныбыз һәм шатлыгыбыз!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →