bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
/
Job 3
Job 3
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
1
Пасьля таго разамкнуў Ёў вусны свае і пракляў дзень свой.
2
І пачаў Ёў і сказаў:
3
хай загіне дзень, калі я нарадзіўся, і ноч, калі было сказана: зачаўся чалавек!
4
Дзень той хай будзе цемраю; хай не дагледзіць яго Бог згары, і хай не зазьзяе над ім сьвятло!
5
Хай запамрочыць яго цемра і цень сьмяротны, хай завалачэ яго хмара, хай баяцца яго, як палючае спёкі!
6
Ноч тая, — хай забярэ яе змрок, хай не залічыцца яна ў дні года, хай ня ўвойдзе ў лік месяцаў!
7
О! ноч тая — хай будзе яна бязьлюдная; хай ня ўвойдзе ў яе весялосьць!
8
Хай праклянуць яе кляцьбіты дня, здольныя разбудзіць Левіяфана!
9
Хай зацьмяцца зоркі сьвітаньня яе: хай чакае яна сьвятла, і яно ня прыходзіць, і хай ня ўбачыць яна веяў дзяньніц
10
за тое, што не замкнула дзьвярэй улоньня маці маёй і не схавала гароты ад вачэй маіх!
11
Чаму не памёр я, выходзячы з нутробы, і не сканаў, калі выйшаў з чэрава?
12
Чаму прынялі мяне калені? навошта было мне смактаць саскі?
13
Цяпер ляжаў бы я і спачываў: спаў бы, і было б мне спакойна
14
з царамі і дарадцамі зямлі, якія забудоўвалі сабе пустыні,
15
ці з князямі, у якіх было золата і якія напаўнялі дамы свае срэбрам;
16
ці, як выкідзень пахаваны, не існаваў бы я, як немаўляты, якія сьвятла не пабачылі.
17
Там беззаконныя перастаюць наводзіць страх, і там адпачываюць зьнясіленыя.
18
Там вязьні цешацца спакоем і ня чуюць крыкаў наглядчыка.
19
Малы і вялікі там роўныя, і раб свабодны ад гаспадара свайго.
20
Навошта дадзена пакутніку сьвятло і жыццё засмучаным душою,
21
якія чакаюць сьмерці, і няма яе, якія выкапалі б яе ахвотней, чым скарб.
22
Узрадаваліся б да захапленьня, захапіліся б, што знайшлі магілу?
23
Навошта дадзена сьвятло чалавеку, шлях якога зачынены і якога Бог атачыў змрокам?
24
Уздыханьні мае апярэджваюць хлеб мой, і стогны мае ліюцца, як вада,
25
бо жудаснае, чаго я жахаўся, тое і напаткала мяне; і чаго я баяўся, тое і прыйшло да мяне.
26
Няма мне міру, няма спакою, няма радасьці: спасьцігла няшчасьце.
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42