bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
/
Job 5
Job 5
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 6 →
1
Пакліч, калі ёсьць той, хто адкажа табе. Да каго зь сьвятых зьвернешся ты?
2
Так дурнога забівае гнеўлівасьць, і няцямнага губіць дражлівасьць.
3
Бачыў я, як дурны ўкараняецца, і адразу пракляў дом ягоны.
4
Дзеці ягоныя далёкія ад шчасьця, іх будуць біць каля брамы, і ня будзе заступніка.
5
Жніво ягонае зэесьць галодны і праз церне возьме яго, і спрагненыя праглынуць маёмасьць ягоную.
6
Так, ня з пылу выходзіць гора, і не зь зямлі вырастае бяда;
7
а чалавек нараджаецца на пакуту, як іскры, каб імкнуцца ўгору.
8
Але я да Бога зьвярнуўся б, аддаў бы дзею маю Богу,
9
Які творыць дзеі вялікія, бясконца дзівосныя,
10
дае дождж улоньню зямлі і пасылае воды на ўлоньне палёў;
11
прыніжаных ставіць на вышыню, і гаротнікаў узносіць у выратаваньне.
12
Ён разбурае намыслы хітрых, і рукі іхнія не давяршаюць пачатага.
13
Ён ловіць мудрацоў іхняй жа хітрасьцю, і рада хітрых робіцца марнай:
14
удзень яны сустракаюць цемру і аполудні ходзяць вобмацкам, як поначы.
15
Ён ратуе беднага ад меча, ад вуснаў іхніх і ад рукі моцнага.
16
І ёсьць надзея няшчаснаму, і няпраўда стуляе вусны свае.
17
Шчасны чалавек, якога наводзіць на розум Бог, і таму кары Усеўладнага не адхіляй,
18
бо Ён спрычыняе раны і Сам перавязвае іх; Ён б’е, і Ягоныя ж рукі ацаляюць.
19
У шасьці бедах ратуе цябе, і ў сёмай не кране цябе ліха.
20
У голад выбавіць цябе ад сьмерці, і на вайне — ад рукі меча.
21
Ад біча языка схаваеш сябе і не збаішся спусташэньня, калі яно прыйдзе.
22
Са спусташэньня і голаду пасьмяешся і зьвяроў зямлі не збаішся,
23
бо з камянямі польнымі ў цябе згода, і зьвяры польныя ў міры з табою.
24
І ўведаеш, што намёт твой у бясьпецы, і будзеш глядзець за домам тваім і ня згрэшыш.
25
І ўбачыш, што насеньне тваё безлічнае, і парасткі твае, як трава на зямлі.
26
Увойдзеш у магілу ў глыбокай старасьці, як укладваюцца снапы пшаніцы сваім часам.
27
Вось, што мы даведаліся; так яно і ёсьць; выслухай гэта і зазнач сабе.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42