bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
/
Job 30
Job 30
Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
1
А сёньня сьмяюцца зь мяне і малодшыя за мяне гадамі, тыя, чыіх бацькоў я не згадзіўся б пасадзіць разам з сабакамі статкаў маіх.
2
І сіла рук іхніх навошта мне? Над імі ўжо прайшоў час.
3
Беднасьцю і голадам змораныя, яны ўцякаюць у стэп бязводны, змрочны і апусьцелы;
4
скубуць зеляніну каля кустоў, і ягады ядлоўцавыя — хлеб іхні.
5
З суполкі выганяюць іх, крычаць на іх, як на злодзеяў,
6
каб жылі яны ў калдобінах патокаў, у цясьнінах зямлі і скалаў.
7
Равуць паміж кустамі, ціснуцца пад цернем.
8
Людзі адкінутыя, людзі бязь імя, адкіды зямлі!
9
Я і зрабіўся цяпер іхняй песьняю і ежаю іхняй гутаркі.
10
Яны грэбуюць мною, аддаляюцца ад мяне і не перастаюць пляваць перад абліччам маім.
11
Як што Ён разьвязаў повад мой і пабіў мяне, дык яны скінулі зь сябе кілзы перад абліччам маім.
12
З правага боку ўстае гэты вылюдак, зьбівае мяне з ног, кіруе свае пагібельныя шляхі да мяне.
13
А маю сьцежку сапсавалі: усё пасьпелі зрабіць дзеля маёй пагібелі, ня маючы памочніка.
14
Яны прыйшлі да мяне, як праз шырокую праломіну; з шумам кінуліся на мяне.
15
Жахі памкнуліся на мяне; як вецер, разьвеялася веліч мая, і шчасьце маё адляцела, як воблака.
16
І сёньня выліваецца душа мая; дні смутку агарнулі мяне.
17
Уначы ныюць ува мне косьці мае; дні смутку агарнулі мяне.
18
Вельмі цяжка здымаецца зь мяне вопратка мая; краі хітона ціснуць мяне.
19
Ён кінуў мяне ў бруд, і я зрабіўся, як пыл і попел.
20
Я заклікаю Цябе, і Ты ня слухаеш мяне, — стаю, а Ты толькі глядзіш на мяне.
21
Ты зрабіўся жорсткім да мяне, моцнаю рукою варагуеш супроць мяне.
22
Ты падняў мяне і прымусіў мяне насіцца па ветры і ламаеш мяне.
23
Так, я ведаю, што Ты прывядзеш мяне да сьмерці і ў дом збору ўсіх, што жывуць.
24
Правільна, Ён не працягне рукі Сваёй над домам касьцей: ці будуць яны крычаць пры сваім разбурэньні?
25
Ці ня плакаў я па тым, хто быў у горы; ці ня журылася душа мая па бедных?
26
Калі я чакаў дабра, прыйшло зло; калі я чакаў сьвятла, прыйшла цемра.
27
Мае вантробы кіпяць і не перастаюць; сустрэлі мяне дні смутку.
28
Я хаджу пачарнелы, але не ад сонца; устаю на сходзе і крычу.
29
Я зрабіўся братам шакалам і сябрам страўсам.
30
Мая скура пачарнела на мне, і косьці мае абгарэлі ад сьпёкі.
31
І цытра мая зрабілася панылаю, а жалейка мая — голасам сьлёзным.
← Chapter 29
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 31 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42