Galatians 3

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1O, Galatiaid ynfyd, pwy a’ch llygatynnodd chwi, a Iesu Grist wedi ei arddangos o flaen eich llygaid chwi yn groeshoeliedig?

2Hyn yn unig y mynnwn ei wybod gennych, — ai trwy weithredoedd deddf y derbyniasoch yr Ysbryd, ai trwy wrando mewn ffydd?

3A ydych ynfyted? Wedi dechreu ohonoch gyda’r Ysbryd, a orffennwch chwi yn awr gyda’r cnawd?

4A brofasoch chwi gymaint yn ofer — os ofer hefyd?

5Dowch! yr un sy’n rhoddi i chwi’r ysbryd ac yn gweithio yn eich plith chwi wyrthiau — ai trwy weithredoedd deddf ai trwy wrando mewn ffydd y mae hynny?

6Diau, megis y credodd Abraham i Dduw ac fe’i cyfrifwyd iddo yn gyfiawnder.

7Gwelwch gan hynny mai teulu ffydd, y rhai hyn yw meibion Abraham.

8A’r ysgrythur, gan ragweled mai trwy ffydd y mae Duw yn cyfiawnhau’r cenhedloedd, rhagefengylodd wrth Abraham: Bendithir ynot ti yr holl genhedloedd.

9Felly bendithir teulu ffydd gydag Abraham ffyddiog.

10Canys cynifer oll ag y sydd o deulu gweithredoedd deddf, o dan fellith y maent; canys ysgrifenedig yw: Melltigedig pob un nad erys wrth bob peth a sgrifennwyd yn llyfr y ddeddf i’w gwnethur hwynt

11Ac eglur yw na chyfiawnheir neb wrth ddeddf ger bron Duw, canys y cyfiawn trwy ffydd y bydd byw,

12ond y ddeddf, nid o ffydd y mae, eithr y neb a wna’r pethau hyn, bydd byw drwyddynt.

13Crist a’n prynodd ni oddiwrth felltith y ddeddf trwy ddyfod yn felltith drosom, canys ysgrifenedig yw: Melltigedig pob un a fo crog ar drostan,

14fel y delai bendith Abraham i’r cenhedloedd yn Iesu Grist, a derbyn ohonom ninnau drwy ffydd addewid yr Ysbryd.

15Frodyr, — dywedyd yr wyf ar wedd dynion — hyd yn oed cyfamod dyn, wedi y cadarnhäer, ni bydd neb yn ei ddirymu, nac yn ychwanegu ato.

16I Abraham y gwnaethpwyd yr addewidion, ac i’w had ef: ni ddywedir “ac i’w hadau”, megis am liaws, eithr megis am un, ac i’th had di, sef yw hwnnw, Crist.

17Dyma fy meddwl — am gyfamod a gadarnhawyd ymlaen llaw gan Dduw, nid yw’r ddeddf a ddaeth bedwar cant a deg ar hugain o flynyddoedd wedi hynny, yn ei ddiddymu hyd at ddirymu’r addewid.

18Canys os wrth ddeddf y mae’r etifeddiaeth, nid yw mwyach wrth addewid: ond i Abraham, trwy addewid y mae Duw wedi ei rhad-roddi.

19Beth gan hynny am y ddeddf? I beri troseddau yr atodwyd hi, hyd oni ddelai’r had y gwnaethpwyd yr addewid iddo, a’i gorchymyn drwy angylion yn llaw canolwr.

20Ac nid tros un y mae canolwr, eithr Duw, un ydyw.

21A ydyw’r ddeddf gan hynny yn groes i addewidion Duw? Na ato. Canys pe rhoisid deddf ag iddi allu i beri bywyd, drwy’r ddeddf yn wir y buasai cyfiawnder.

22Eithr cyd-gaeodd yr ysgrythur bob peth oddi tan bechod, fel y rhoddid yr addewid trwy ffydd yn Iesu Grist i’r sawl sy’n credu.

23Ond cyn dyfod y ffydd hon, yr oedd gwarchod arnom tan y ddeddf, a’n cyfyngu i’r ffydd yr oeddis ar fedr ei datguddio.

24Felly daeth y ddeddf yn was plant i’n dwyn at Grist, fel y’n cyfiawnheid trwy ffydd.

25Ond wedi dyfod ffydd, nid ydym mwyach tan was plant.

26Canys meibion i Dduw drwy ffydd ydych oll, yng Nghrist Iesu:

27oblegid cynifer ohonoch ag a fedyddiwyd yn un â Christ, gwisgasoch Grist.

28Ni all bod nac Iddew na Groegwr, ni all bod na chaeth na rhydd, ni all bod na gwryw na benyw: canys chwi oll, un ydych yng Nghrist Iesu.

29Ac os eiddo Crist ydych chwi, yna had Abraham ydych, etifeddion wrth addewid.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →