Acts 22

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1HA wyr vroder, a’thadae, gwrandewch vy‐ dadl y vvnaf yr owrhon wrthytch.

2A’ phan glywsant mae yn y tavot Hebreo ydd oedd ef yn llavaru wrthynt, mwy o ’ostec a roddesont, ac ef ddyvot,)

3Gwr yn ddiau yw vi, o Iddew, a’r anet yn‐Tarsus yn Cilicia, anid wedy’r vaethddrin yn y dinas hon wrth draet Gamaliel, ac wedy ’r addyscy yn ol perfeith Deddyf y Tadae, ac oeddwn vawr vy‐goglyt ar Ddew, val ac ydd ych chwi theu oll y dydd heddyw.

4A’ mi erdlidiais y ffordd hon yd angae, gan rwymo a’ pheri rhoi a’ gwyr a’ gwragedd yn‐carchar,

5Megis ac y mae yr Archoffeiriat yn test ymy, a’r oll Henadurieth: y gan y’r ei hefyd y d erbyniais lythyrae at y broder, ac aethym i Damasco, y ðwyn yr ei oeðynt yno, yn rhwym i Gaerusalem, yw poeni.

6¶ Ac e dderyw, val ydd oeddwn yn ymddeith ac yn dy nesay at Ddamasco yn‐cylch hanner dydd, pan oedd yn ðysymwth dyscleiriaw or nef ’olauni mawr om amgylch ogylch.

7Y n y ddygwyddeis i ar y ddaiar, ac a glyweis lef yn dywedyt wrthyf, Saul, Saul, paam ydd wyt im erlit?

8Yno ydd atebais i nef, Pwy yt wyt Arglwydd? Ac ef a ddyvot wrthyf, Mi yw Iesu o Nazaret, yr hwn yw ti yn ei erlit.

9Ac wyntwy a’r oeddynt gyd a mi, a welsant yn wir y goleuni ac a ofnysont: eithyr ny chlywsant lef erydd y neb oedd yn ymleferydd a mi.

10Yno y dywedais i, Pa beth a wnaf Arglwydd? A’r Arglwydd a ddyvot wrthyf, Cyvot, a’ does y Ddamasco: ac yno y manegir y‐ty am pop peth a ordeiniwyt yty yw wneythyr.

11A’ phryt na vedrwn‐welet gan ’ogoniant y golauni hwnw, im tywysit erbyn v y llaw y gan yr ei oedd gyd a mi, ac a ddaethym i D d amasco.

12Ac vn Ananias gwr dwywol, herwyð y Ddeðyf ac iðo testolaeth da y gan yr oll Iuðeon oedd yn preswiliaw yno,

13a ddaeth ataf, ac a safodd, ac a ddyvot wrthyf, Y brawd Saul, cymer‐dy‐olwc: ac ys yr awr honno ydd edrycheis arno.

14Ac ef a ddyvot, Dew ein tadae a racordeniodd yty, gael gwybot y veddwl ef, a’ gwelet y Cyfiawn hwnw, a’ chlywet y lleferydd ei enae.

15Can ys byddy test iddaw wrth pop dyn, am y pethe, a weleist ac a glyweist.

16Ac am hyny paam y trigy? Cyvot, a’ baddier di, a’ golch ymaith dy bechotae, gan ’alw ar Enw yr Arglwydd.

17Ac e ddarvu, gwedy y mi ddyvot drachefyn i Gaerusalem, a’ gwediaw yn y Templ, y n y vum om dieithyr vy hunan,

18a’ y welet ef yn dywedyt wrthyf, Bryssia, a’ thyn ymaith ar ffrwst ymaes o Gaerusalem: can na dd erbyniant dy destoliaeth am danaf.

19Yno y dyweis inef, Arglwydd, h wy a wyddant vy‐bot i yn carchary, ac yn bayddy ym‐pop Synagog yr ei a gredent yno ti.

20A’ phan ddinëit gwaet dy verthyr Stephan, ydd oeddwn i hefyd yn sefyll gerllaw, ac a gydsynnyais aei varwolaeth, ac a gedwais ðillat yr ei oeð yn y llað ef.

21Yno y dyvot ef wrthyf, Does ymaith: can ys mi ath ddanvonaf ym‐pell o dd yma at y Cenetloedd.

22Ac vvy y gwrandawsant ef yd y gair hwn, anid yno y d erchafasant ei llefoedd, ac a ddywedesont, Ymaith a chyfryw ddyn o dd yar y ðaiar: can nat iawn yt yw i vyw.

23A’ malydd oeddynt yn llefain ac yn tavlu ei dillat y am danyn t, ac yn bwrw pridd ir awyr,

24y gorchymynawdd y pen‐Captaen vynet ac ef ir castell, ac archodd ei yskyrsio, a’ ei holi, er mwyn iddo gael gwybot am pa achos, y llefent velly arnaw.

25Ac wrth y rwymo ef a chareiae, y dyvot Paul wrth y Canwriat, oedd yn sefyll gerllaw, Ai cyfreithlawn i chwi yskyrsio vn ’sy yn Ruueinwr ac eb ei varny?

26A’ phan glybu y Cannwriat, ef aeth, ac a vanagawð wrth y pen‐Captaen, gan ðywedyt, Gwyl beth a wnelych: can ys Ruuenydd yw ’r dyn hwn.

27Yno yd aeth y pen‐Captaen, ac a dyvot wrthaw, Dyweit ymy, Ai Ruueinwr yt wyt? Ac ef a ddyvot, Ie.

28A’r pen‐captaen a attebawdd, A swm p mawr y daethym i y gael vwrdeisiaeth hon. Ac Paul a ddyvot, Eithyr velly im ganet i.

29Ac yno eb ’ohir ydd ymadaosont ac ef, yr ei oedd ar vedr ei holi ef. A’r pen‐Captaen hefyt a ofnawð, gwedy ei gwybu mae Runeinwr oedd ef, a’ chan ddarvot iddo ei rwymo.

30A’ thranoeth, erwydd y vot ef yn ewyllysio gwybot diogelrwydd, am pa am y cyhuddit ef gan yr Iuddaeon, ef ei gellyngawdd yn rhydd o rhwymae, ac a ’orchymynawdd bot ir Archoffeiriait a’r oll Cyccor ddyvot ynghyt: ac ef a dduc Paul ac ei gosodawdd ger y bron h wy.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →