Acts 26

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1YNo y dyvot Agrippa wrth Paul, e genietir yty ymadrodd droso ty h un. Velly Paul a estennodd ei law, ac a atepodd drosto ehū.

2Ys dedwydd y tybiaf vy‐bot vy h un Vrēhin Agrippa, can y mi gahel atep heddyw geyr dy vron di, am bop peth im cyhuddir y gan yr Iuddaeon:

3yn bēddivaddae, can dy vot ti yn gwybot o ywrth yr oll ddevodae, a’ chwestionae ’r ysydd ym‐plith yr Iuddaeon: erwydd paam, yr atolygaf yty, vy‐gwrandaw yn ddioddefgar.

4Ac am vy‐buchedd om mabolaeth, a’ pha ryw wedd yt oedd hi or dechreat ym‐plith vy‐cenedl aeth vy hyn yn‐Gaerusalem, e wyr yr oll Iuddaeon,

5yr ei am adwaenēt gynt (pe mynent testolaethy) bot i mi yn ol y sect cynnilaf o’n creddyf vyw yn Pharisai.

6Ac yr awrhon ydd wy yn sefyll ac im cyhuddir am obaith yr adewit a wnaed y gan Ddew i ein tadae.

7At pa addevvit ein dauddec llwyth yn gwasanaethy Dew eb dorr ddydd a’nos, a ’obeithant ðyvot: er mwyn pa ’obeith, a Vrenhin Agrippa im cyhuddir y gan yr Iuddaeon.

8Paam y tybir yn beth ancredadwy y genwch, bot y Ddew gyvody y meirw dragefyn?

9Mi neu hefyd yn ðiau a dybiais yno vyhū, y dylewn wneythy llawer peth gwrth wyneb yn erbyn Enw yr Iesu o Nazaret.

10Yr hynn beth a wnaethym i yn‐Caerusalem: can ys llawer o’r Sainct a ’orchaeais yn‐carchar oedd, can vot genyf awturtat o ywrth yr Archofferait: ac wrth ei divetha, y rhoddeis varn.

11A’ mi y poeneis wy yn vynech drwy yr oll Synagogae, ac ei cympelleis i gably, a’ chan ynfydy ym‐pel’ach yn y herbyn wy, mi ei herlidiais, h yd ar ddinasoedd estrō.

12Ac yn hynn, pan aethym i Ddamasco ac awturtawt, a’ chaniatat yr Archoffeiriait,

13ar hanner dydd, a’ Vrenhin, ar y ffordd y gwelais le u ver or nef oedd, yn ragori ar ddysclaerdap yr haul, yn towynny om amgylch, mi ar ei oeðynt yn ymðeith y gyd a ni.

14A’ gwedy daroedd y ni oll ddygwyddo ar yddayar, y clywais lef yn llavaru wrthyf, ac yn dywedyt yn‐tavot Hebreo, Saul, Saul, paam im erlidy? Calet yw yty wingo yn erbyn y swmbylae.

15A’ mi neu ddywedais, Pwy yt wyt Arglwyð? Ac ynt ef ddyvot, My vi yw Iesu yr hwn wy ti yn ei erlit.

16Eithyr cyvod y vyny a’ sa ar dy draet: can ys er mwyn hynn yr ymddangoseis yty sef er dy ’osot ti yn’wenidawc ac yn test, ys am y pethae’ry weleist, ac am y pethae yn yr ei y ymddangosaf yty,

17gan dy waredy y wrth y popul, ac ywrth y Cenedloedd, at pa ’r ei yd anvonaf yr awrhon,

18er yty agory ei llygait, ac ymchwelyt o hanwynt y wrth dywyllwc h i ’oleuni, ac ywrth veðiant Satan ar Ddew, yn y dd erbyniont vaddeuant pechotae, ac etiveddiaeth ym‐plith yr ei, a sancteiddiwyt trwy ffydd yno vi.

19Am hyny, Vrenhin Agrippa, nid anvfyddheis i ir weledigaeth nefawl,

20ani d dangos yn gyntaf ydd wyntwy o Damasco, ac yn‐Caersalem, a’ thrwy oll or wlat Iudaia, ac yno ir Cenedloedd, er yddwynt edivarhay, ac ymchwelyt ar Ddew, a’ gwneythy gweithredoedd a vei teilwng i wellaat buchedd.

21Am yr achos hynn yr amavlawdd yr Iuddaeon ynof yn y Templ, ac a geisiesont vy lladd.

22Er hyny mi gefeis borth y gan Ddew, ac wyf yn aros yd y dydd hwn, gan destolaethy ac i vychan a’ mawr, ac eb dywedyt dim amgen no’r pethae y ðyvawt y Prophwyti a’ Moysen y delei, ys ef yvv hyny,

23bot i Christ ddyoddef ac yðaw ef vot yn gyntaf a gyvotai o veirw, ac a ddangosei ’oleuni ir popul, ac ir Cenedloedd.

24Ac mal ydd oedd ef yn atep hynn drostaw ehun, y dyvot Festus a llef vchel, Paul, ydd wyt yn ynvydu: lliaws o ðysc syð ith wneythy’r yn ynvyd.

25Ac ynt ef ddyvot Ny d wyf wedy ynvydy, arðerchawc Festus eithr gairiae gwirionedd a’ sobrwyð wyf yn ei hadroð.

26Can ys gwyr y Brenhin am y petheu hyn, ger bron yr hwn hefyt ydd wyf yn cympwyll yn hyf, ac ydd wyf yn tybieit nad oes dim or pethe hynn yn guddiedic rac ðaw ef: can na wnaethant hynn yma mewn congyl.

27A Vrenhin Agrippa, a gredy di y Prophwyti? Mi wnn dy vot yn credy.

28Yno y ’saganei Agrippa wrth Paul, Yðwyt o vewn ychydic im annoc y vot yn Christian.

29Ac Paul a ddyvot, Mi ddamunwn gan Dew nid yn vnic y ty di, n amyn a’ phavvp oll ys ydd im clywet i heddyw, eich bot ac o vewn ychydic ac yn gwbyl oll yn gyfryw ac ydd wyf vi nef diethyr y rrwymae hynn.

30Ac wedy yddaw ddywedyt hyn, y cyvododd y Brenhin i vynydd, a’r President, ac Bernice, a’r ei oedd yn cyd eistedd ac wynt.

31Ac wedy yddwynt vyned o’r ailltu, wynt a gympwyllesont yn ei plith ehunein, gan ddywedyt, Nid yw’r dyn hwn yn gwneythy dim teilwng o angae, na rrwymae.

32Yno y dyvot Agrippa wrth Festus, Ef ’ellit gellwng y gwr hwnn, pe na bysei iddaw appelo ar Caisar.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →