Galatians 4

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1A nis tha mi g-radh: Fhad ʼsa tha an t-oighre ʼna leanabh, is ionann e agus seirbhiseach, ged is tighearna nan uile e;

2Ach tha e fo mhaighistirean, ʼs fo riaghladairean, gus an t-àm a shonraich ʼathair:

3Is amhuil sinne, nuair a bha sinn ʼnar cloinn, bha sinn a seirbhiseachadh fo dhùilean an t-saoghail.

4Ach nuair thainig coimhliontachd na h-aimsire, chuir Dia a Mhac diante bho bhoirionnach, diante fo ʼn lagh,

5Gus iadsan, a bha fo ʼn lagh, a shaoradh, los sinn a dhʼ fhaighinn uchd-mhacachd cloinne.

6Agus a chionn gur mic sibh, chuir Dia Spiorad a Mhic ʼnur cridheachan, a g-eigheach: Abba, Athair.

7Le sin cha sheirbhiseach e a nis, ach mac. Agus ma ʼs mac, is oighre cuideachd tromh Dhia.

8Ach san àm ud gu dearbh, agus sibh aineolach air Dia, rinn sibh seirbhis dhaibhse, nach eil a thaobh naduir ʼnan diathan.

9Ach a nis nuair is aithne dhuibh Dia, no nas docha nuair is aithne do Dhia sibh, ciamar a tha sibh a tilleadh a rithist ris na dùilean anfhann agus uireasach, a tha sibh as ùr an geall a sheirbhiseachadh?

10Tha sibh a cumail laithean, us mhiosan, us amannan, agus bhliadhnaichean.

11Tha eagal orm asaibh, gun do shaothraich mi ma dhʼ fhaoidte gu diomhain ʼnur measg.

12Bithibh mar tha mise, a chionn ʼs gum beil mise mar tha sibhse; tha mi guidhe oirbh; a bhraithrean: dolaidh sam bith cha dʼ rinn sibh ormsa.

13Agus is aithne dhuibh, gum bʼ ann an laigse na feola a shearmonaich mi dhuibh an soisgeul roimh so; agus ur buaireadh-sa na mʼ fheoil.

14Cha do chuir sibh suarach, ʼs cha do dhiult: ach ghabh sibh rium mar aingeal De, mar Iosa Criosta.

15Càite nis a bheil ur sonas? Oir tha mi toirt teisteanais oirbh, nan gabhadh e dianamh, gun spionadh sibh a mach ur suilean, ʼs gun tugadh sibh dhomhsa iad.

16An dʼ fhas mi ma ta na mʼ eas-caraid dhuibh le mi an fhirinn innse duibh?

17Tha iad eudmhor as ur leth ʼs cha n-ann gu math: ach se ur tearbadh a tha bhuapa, los sibhse bhith eudmhor as an leth fhein.

18Agus ann an cuis mhath bithibh daonnan eudmhor mu ni math, ʼs cha n-ann a mhain nuair tha mise san lathair ʼnur measg.

19Mo chlann bheag, air a bheil mi ri saothair a rithist, gus an dealbhar Criosta unnaibh.

20Ach bu mhath leam a bhith maille ribh sa cheart uair so, agus mo ghuth a chaochladh: a chionn gum beil mi ʼn ioma-chomhairle mu ʼr deidhinn.

21Innsibh dhomh, sibhse leis an aill a bhith fo ʼn lagh: nach do leugh sibh an lagh?

22Oir tha e sgriobhte, gun robh dithis mhac aig Abraham: a h-aon bho mhnaoi-mhuinntir, ʼsa h-aon bho mhnaoi-shaoir.

23Ach rugadh esan, a bha bho ʼn mhnaoi-mhuinntir, a reir na feola: ach esan, a bha bho ʼn mhnaoi-shaoir, tromh ghealladh:

24Iad so thuirteadh mar shamhla. Oir ʼsiad so an dà thiomnadh. A h-aon gu dearbh air beinn Shina a breith gu trailleachd: si sin Agar:

25Oir is monadh Sina, ann Arabia, aig a bheil cleamhnas ri Ierusalem, a tha nis ann, ʼsa tha fo dhaorsa le a cloinn.

26Ach tha ʼn Ierusalem, a tha shuas, saor, agus is ise ar mathair-ne.

27Oir tha e sgriobhte: Bi aighearach, thusa a tha eatorrach ʼs nach eil a breith; tog do ghuth agus glaodh, thusa nach eil ri saothair-chloinne: oir is Honor clann na té, a tha leatha fhein, fos a cionn-sa aig a bheil fear,

28A nis, a bhraithrean, is sinne, mar Isaac, clann a ghealltanais.

29Ach mar a rinn esan, à rugadh a reir na feola, geur-leanmhuinn san àm sin air-san, a bha air reir an spioraid: is amhuil a nis mar an ciadna.

30Ach ciod a tha ʼn Sgriobtur a g-radh? Tilg a mach a bhean-mhuinntir agus a mac: oir cha bhi mac na mna-muinntir ʼna oighre comhla ri mac na té saoire.

31Mar sin, a bhraithrean, cha sinne clann na mna-muinntir, ach na té saoire; leis an t-saorsuinn leis na shaor Criosta sitm.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →