Job 33

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1“Apang karon, O Job, pamatii ang akon hambal, kag pamatii ang akon tanan nga polong.

2Yari karon, nakabuka ako sang akon baba; ang akon dila nagpamolong sa akon baba.

3Ang akon mga polong magamitlang sang pagkatarung sang akon tagiposoon, kag ang nahibaloan sang akon mga bibig ipamolong nila sing hanuut.

4Ang Espiritu sang Dios naghimo sa akon, kag ang ginhawa sang Makaako nagahatag sa akon sing kabuhi.

5Kon makasarang ka, sabta ako; paagisura ang imo mga polong sa atubangan nakon; tindug ka.

6Yari karon, ako kaangay sa imo sa atubangan sang Dios; ako man ginhimo gikan sa lunang.

7Yari karon, ang akon kakugmat indi magpahadluk sa imo; ang akon pagtum-ok indi magbug-at sa imo.

8“Sa pagkamatuud, nakapamolong ka sa akon idulungug, kag nakabati ako sang tingug sang imo mga polong.

9Ikaw nagasiling, ‘Matinlo ako, nga walay paglalis; wala ako sing sala, kag walay kalautan sa akon.

10Yari karon, nagapangita sia sing mga kabangdanan batok sa akon, ginaisip niya ako nga kaaway niya;

11ginapandugan niya ang akon mga tiil, ginatandaan niya ang tanan kong banas.’

12“Yari karon, sabton ko ikaw. Sa sini indi ka matarung. Ang Dios labi pa kadaku sa tawo.

13Ngaa bala nga nagasumpung ka sa iya, nga nagasiling, ‘Wala sia maghatag sing husay sang bisan ano sang mga butang niya’?

14Kay ang Dios nagapamolong sing makaisa, kag sing makaduha, bisan ang tawo wala nagasapak sini.

15Sa damgo, sa palanan-awon sang kagab-ihon, kon mag-abut sa mga tawo ang hamook nga katologon, sa mga katologon sa higdaan,

16niyan ginabuksan niya ang mga idulungug sang mga tawo, kag ginapat-inan ang pagtudlo sa ila,

17agud nga ang tawo mapaisol niya sa iya katuyoan, kag matago ang bugal gikan sa tawo;

18ginapunggan niya ang iya kalag gikan sa Boho, kag ang iya kabuhi gikan sa pagkawala sa espada.

19“Ginasilotan man sia sing kasakit sa iya higdaan, kag sing kasuayon nga dalayon sa iya mga tul-an;

20sa bagay nga ang iya kabuhi nagakangil-ad sang kalan-on, kag ang iya kalag sang manamit nga pagkaon.

21Ang iya unud nagahagas nga indi makita; kag ang iya mga tul-an nga indi makita nagalutaw.

22Ang iya kalag nagapalapit sa Boho, kag ang iya kabuhi sa mga manuglaglag.

23Kon may manugtunda upud sa iya, isa ka manugpatpat, isa sa isa ka libo, sa pagpakita sa tawo sang matarung sa iya;

24niyan sia maloloy-on sa iya, kag nagasiling, ‘Luwasa sia gikan sa pagpanaug sa Boho, nakakita ako sing gawad;

25ang iya unud manginlinghud pa sang sa bata; nagabalik sia sa mga adlaw sang iya pagkapamatan-on.’

26Nagapangamuyo ang tawo sa Dios, kag nahamuut sia sa iya, sa bagay nga ginatan-aw niya ang iya nawung nga may kalipay. Ginauli niya sa tawo ang iya pagkamatarung,

27nagaambahan sia sa atubangan sang mga tawo, kag nagasiling: ‘Nakasala ako, kag ginpatiko ang matarung, kag wala ko mapusli.

28Gintubus niya ang akon kalag gikan sa pagpanaug sa Boho, kag ang akon kabuhi magatolok sang kapawa.’

29“Yari karon, ini tanan nga butang ginahimo sang Dios, sing makaduha, sing makatlo, sa tawo,

30sa pagpabalik sang iya kalag gikan sa Boho, agud nga masanagan sia sang kapawa sang buhi.

31Tandai sing maayo, O Job, pamatii ako; hipus ka, kag magapamolong ako.

32Kon may isiling ka, sabta ako; pamolong ka, kay buut ako magpakamatarung sa imo.

33Kon wala, pamati ka sa akon; hipus ka, kag tudloan ko ikaw sing kaalam.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →