Amos 5

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Heyrið þetta orð, þetta harmljóð, sem ég flyt um yður, Ísraelsmenn!

2Fallin er mærin Ísrael, rís aldrei aftur, flöt liggur hún á eigin landi, enginn reisir hana upp.

3Því að svo segir Drottinn: Sú borg, sem sendir út þúsund manna lið, fær hundrað manna lið heim aftur, sú, sem sendir út hundrað manna lið, fær aðeins tíu menn heim aftur.

4Því að svo segir Drottinn við Ísraelsmenn: Leitið mín og þér munuð lifa.

5Leitið ekki til Betel, farið ekki til Gilgal, haldið ekki yfir til Beerseba. Því að Gilgal fer í útlegð og Betel verður að engu.

6Leitið Drottins og þér munuð lifa. Annars mun hann þrengja sér inn í ætt Jakobs eins og eyðandi eldur og enginn slekkur hann í Betel.

7Vei þeim sem breyta réttinum í malurt og steypa réttlætinu til jarðar.

8Hann gerði sjöstjörnuna og Óríon og breytir niðamyrkri í heiðan morgun og degi í dimma nótt. Hann kallar á hafið og eys því á yfirborð jarðar, Drottinn er nafn hans.

9Hann sendir eyðingu gegn hinum sterka og tortíming kemur yfir víggirta borg.

10Þeir hata þann sem fellir réttlátan dóm í borgarhliðinu og forðast þann sem segir satt.

11Af því að þér takið vexti af landleigu lítilmagnans og leggið skatt á kornuppskeru hans munuð þér reisa hús úr höggnu grjóti en ekki búa í þeim sjálfir, gróðursetja afbragðs víngarða en ekki drekka vínið sjálfir.

12Já, ég veit að glæpir yðar eru margir og syndir yðar miklar. Þér þröngvið þeim sem hefur á réttu að standa, þiggið mútur og vísið hinum snauða frá réttinum.

13Þess vegna þegir hygginn maður á slíkri tíð því að það er vond tíð.

14Leitið hins góða en ekki hins illa, þá munuð þér lifa og þá verður Drottinn, Guð hersveitanna, með yður eins og þér hafið sagt.

15Hatið hið illa og elskið hið góða, eflið réttinn í borgarhliðinu. Þá má vera að Drottinn, Guð hersveitanna, miskunni sig yfir þá sem eftir eru af ætt Jósefs.

16Þess vegna segir Drottinn, Guð hersveitanna: Harmað er á hverju torgi og kveinað á hverju stræti: „Vei, vei!“ Akuryrkjumaðurinn er kvaddur til sorgarathafnar og sá sem kann harmljóð er sóttur til að flytja þau.

17Í hverjum víngarði er kveinað því að ég mun ganga um á meðal yðar, segir Drottinn.

18Vei þeim sem hlakkar til dags Drottins. Hvað færir dagur Drottins yður? Hann færir myrkur, ekki ljós,

19líkt og maður flýi undan ljóni en verði á vegi bjarndýrs, komist heim og styðji hendi á vegg og þá bíti hann eiturslanga.

20Færir dagur Drottins ekki myrkur í stað ljóss? Hann er dimmur, ekki bjartur.

21Ég hata, ég fyrirlít hátíðir yðar. Ég hef enga ánægju af samkomum yðar.

22Jafnvel þótt þér færið mér brennifórnir og kornfórnir lít ég ekki við þeim, né heldur matfórnum yðar af alikálfum.

23Burt með glamur sálma þinna sem aðeins er hávaði. Ég vil ekki heyra hörpuleik þinn.

24Réttvísi skal streyma fram sem vatn og réttlæti sem sírennandi lækur.

25Færðuð þér mér sláturfórnir og kornfórnir þessi fjörutíu ár í eyðimörkinni, Ísraelsmenn?

26Báruð þér þá Sikkút, konung yðar, og Kevan, stjörnuguð yðar, guði, sem þér hafið sjálfir búið til?

27Ég mun reka yður í útlegð austur fyrir Damaskus, segir Drottinn, nafn hans er Guð hersveitanna.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →