bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Acts 10
Acts 10
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 11 →
1
Ing Kaisaréa ana wong diarani Kornélius, komendané suradadu sing dijenengké suradaduné Italia.
2
Wong bener, uga sak brayaté kabèh ngabekti marang Gusti Allah, lan okèh sedekahé marang umat Ju lan tansah ndedonga marang Gusti Allah.
3
Udakara jam telu awan Kornélius ing sak njeruhné pandonga dèwèké weruh karo tyeta ana mulékaté Gusti Allah sing mlebu ing omahé lan ngomongi: “Kornélius!”
4
Kornélius mandeng marang mulékat mau lan ngomong karo wedi: “Ana apa, Gusti?” Semauré mulékat: “Sak kabèhé pandongamu lan sedekahmu wis pada tekan marang Gusti Allah lan Gusti Allah éling marang kowé.
5
Nanging saiki ngongkona wong menyang Yopé, metuk wong diarani Simon, sing dityeluk Pétrus.
6
Wong kuwi nginep ing omahé tukang lulang, sing jenengé Simon, omahé ing pinggir segara.”
7
Sakwisé mulékat ngomongi mengkono mau, Kornélius terus nyeluk abdiné loro lan suradadu siji sing bener, sing tansah dadi siji karo piyambaké,
8
lan sakwisé dikèki ngerti bab sak kabèhé, terus pada diutus menyang Yopé.
9
Esuké nalika kongkonan mau ijik pada ing dalan lan wis tyedak karo kuta, udakara jam rolas awan, Pétrus munggah ing payon arep ndedonga.
10
Terus krasa ngelih lan kepéngin mangan, nanging nalika panganan ijik dityawiské, dadakan rohé dikwasani karo pangwasané Gusti Allah.
11
Piyambaké weruh langit menga, terus ana barang sing ujut mori amba, pojoké papat ketalènan, didunaké menyang lemah.
12
Mori mau isi sak kabèhé kéwan sing sikilé papat, kéwan sing mbrangkang lan manuk.
13
Terus krungu ana swara sing ngongkon: “Pétrus, ngadeka, mbelèha lan mangana kéwan-kéwan kuwi!”
14
Nanging Pétrus ngomong: “Ora Gusti, awit kula durung naté mangan apa-apa sing haram lan najis.”
15
Terus krungu swara menèh sing kaping pindoné, ngongkon: “Apa sing wis diomongké halal karo Gusti Allah, aja kok arani haram.”
16
Bab kuwi nganti kelakon kaping telu lan sakwisé kuwi mori mau terus diangkat menyang langit menèh.
17
Nalika Pétrus ijik judek bab tegesé sing diweruh mau, wong-wong sing diutus karo Kornélius, sakwisé takon-takon bab omah panggonané Simon, wis ing ngarep lawangé gapura,
18
terus ngundang sakwijiné wong lan takon, apa Simon sing dityeluk Pétrus manggon ing omah kono.
19
Nalika Pétrus ijik mikir bab sing diweruh mau, terus diomongi karo Roh: “Ana wong telu nggolèki kowé,
20
mulané ngadeka, muduna lan lungaa bebarengan karo wong-wong kuwi, aja mangga-mara, awit Aku sing ngutus wong-wong kuwi.”
21
Pétrus terus medun lan ngomong marang wong-wong mau: “Ya kula kuwi wong sing sampéyan golèki; apa perluné sampéyan pada mréné?”
22
Semauré: “Kornélius, penggedéné suradadu sing atiné tulus lan ngabekti marang Gusti Allah, sing wis kesuwur apik ing antarané bangsa Ju, nampa pamedarané Gusti Allah lantaran mulékat sutyi, supaya ngomongi sampéyan teka menyang omahé lan ngrungokké apa sing arep sampéyan omongaké.”
23
Wong-wong mau terus dipréntahké nginep ing kono. Esuké sakwisé tangi, Pétrus terus lunga bebarengan karo wong-wong mau lan ana wong Yopé sing pada mèlu mlakuné.
24
Esuké menèh mlakuné wis tekan Kaisaréa, Kornélius wis ngentèni lan wis ngulemi sanak seduluré lan para kantyané.
25
Nalika Pétrus teka, Kornélius metuki karo nyembah ing ngarepé lan sujut.
26
Nanging diedekké karo Pétrus karo diomongi: “Ngadeka, kula kuwi mung manungsa lumrah.”
27
Pétrus terus mlebu nyambi omongan karo Kornélius lan ditemokké wong okèh sing wis pada nglumpuk.
28
Terus pada diomongi ngéné: “Sampéyan kabèh pada ngerti, yèn wong Ju kuwi ora olèh tenanan srawung karo wong-wong sing duduk Ju utawa mlebu ing omahé. Nanging Gusti Allah wis ngekèki pinuntun marang kula, yèn kula ora dililani nyebut sapa waé najis utawa haram.
29
Ya kuwi sebabé kula terus ora kabotan mréné. Mulané kula kepéngin ngerti, apa sebabé sampéyan tekakné kula?”
30
Tembungé Kornélius: “Patang dina kepungkur, ing waktu kira-kira pada karo saiki, ya kuwi jam telu awan, kula ijik ndedonga ing omah.
31
Dadakan ana wong lanang ngadek ing ngarep kula, sandangané meling terus ngomong: ‘Kornélius, pandongamu wis ditampa karo Gusti Allah lan sedekahmu wis diéling ing ngarepé Gusti Allah.
32
Mulané ngongkona wong menyang Yopé metuk Simon sing dityeluk Pétrus, sing ijik mondok ing omahé Simon, tukang lulang, ing pinggir segara.’
33
Awit sangka kuwi kula gelis-gelis kongkonan wong nemoni sampéyan lan sampéyan wis teka karo senengé ati. Saiki kita wis nglumpuk ing kéné, ing ngarepé Gusti Allah, arep ngrungokké apa sing dipréntahké karo Gusti Allah marang sampéyan.”
34
Pétrus terus nggelar tembungé ngéné: “Kula saiki ngerti tenan, yèn Gusti Allah ora mbédak-mbédakké wong.
35
Saben wong sangka golongané bangsa apa waé, sing ngabekti marang Gusti lan sing nindakké apa sing bener, kuwi ndadèkké senengé Gusti Allah.
36
Kuwi tembungé sing dipréntahké marang wong-wong Israèl, nalika Panjenengané ngabaraké bab katentreman lantaran Yésus Kristus sing dadi Gustiné wong kabèh.
37
Sampéyan kabèh wis weruh samubarang sing wis klakon ing sak ubengé negara Yudéa wiwit sangka Galiléa, sakwisé baptisan sing dikabarké karo Yohanes,
38
ya kuwi bab Yésus sangka Nasarèt, enggoné dijebatani Gusti Allah karo Roh Sutyi lan pangwasa. Panjenengané lunga ngubengi karo nindakké kabetyikan lan maraské kabèh wong sing dikwasani karo iblis, awit Gusti Allah nunggal karo Panjenengané.
39
Ing perkara iki kita pada dadi seksi kanggo kabèh sing ditindakké ing tanahé wong Ju lan ing Yérusalèm; nanging terus dipatèni karo digantung ing kayu salip.
40
Ing telung dinané Yésus kuwi ditangèkké sangka pati karo Gusti Allah lan wis dadi senengé Gusti Allah, yèn Panjenengané terus ngétok,
41
ora marang wong sak bangsa kabèh, nanging mung marang para seksi, sing sak durungé wis ditemtokké karo Gusti Allah, ya kuwi marang kita sing wis mèlu mangan lan ngombé karo Panjenengané, sakwisé Panjenengané tangi sangka antarané wong mati.
42
Lan uga Panjenengané wis ngekèki penggawéan marang kita, ngabaraké marang wong sak bangsa kabèh lan dadi seksi, yèn ya Panjenengané kuwi sing ditemtokké karo Gusti Allah dadi Rèkter kanggo wong sing urip lan sing mati.
43
Ya Panjenengané kuwi sing diseksèni para nabi kabèh, yèn sapa sing pertyaya marang Panjenengané, bakal nampa pangapurané dosa awit sangka asmané.”
44
Nalika Pétrus ngomong mengkono kuwi, wong kabèh sing ngrungokké tembungé pada kedunan Roh Sutyi.
45
Sak kabèhé wong pertyaya sangka golongan disunat sing pada mèlu Pétrus, pada nggumun, jalaran pada weruh, yèn Roh Sutyi kuwi uga dikèkké marang bangsa kapir;
46
awit pada krungu enggoné wong-wong mau terus pada guneman nganggo basa ilat lan ngluhurké Gusti Allah. Pétrus terus ngomong:
47
“Apa ana sing bisa ngalang-alangi wong-wong iki pada dibaptis nganggo banyu, awit wis pada nampa Roh Sutyi kayadéné kita?”
48
Terus ngongkon, supaya wong-wong mau pada dibaptis ing asmané Yésus Kristus. Sakwisé kuwi terus pada njaluk, supaya Pétrus manggon ing kono sak untara dina.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28