bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Acts 18
Acts 18
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
1
Sakwisé mengkono Paulus terus ninggalké Aténa, lunga menyang Korintus.
2
Ing Korintus ketemu karo wong Ju sing jenengé Akwila, asalé sangka Pontus, sing ijik waé teka sangka Italia karo Priskila, bojoné, awit kaisar Klaudius ngongkon, supaya wong Ju kabèh pada ninggalké Rum. Paulus terus njagong ing omahé.
3
Awit penggawéané pada, Paulus terus manggon ing kono. Wong loro kuwi nyambutgawé bebarengan, awit pada-pada tukang nggawé tarup.
4
Saben dina sabat, Paulus mulangi ing sinaguk lan ngupaya ngyakinaké wong-wong Ju lan wong-wong Yunani.
5
Bareng Silas lan Timotius teka sangka Makédonia, Paulus bisa sak kabèhé nyebar tembungé Gusti lan ngekèki paseksi marang para wong Ju, yèn Yésus kuwi Mésias.
6
Nanging bareng wong-wong kuwi pada nesoni lan ora ngajèni, piyambaké terus ngebaské lebu ing penganggoné lan ngomong: “Getihmu kutaha marang awakmu déwé; aku resik, ora salah. Wiwit saiki aku bakal marani bangsa kapir.”
7
Sakwisé mengkono terus metu sangka kono, lan terus lunga menyang omahé wong sing diarani Titius Yustus, sing ngabekti marang Gusti Allah lan sing omahé sandingé sinaguk.
8
Nanging Krispus, penggedéné sinaguk, dadi pertyaya marang Gusti uga sak brayaté lan wong Korintus okèh, sing pada ngrungokké tembungé Paulus, terus dadi pertyaya lan pada dibaptis.
9
Ing sakwijiné mbengi, Gusti ngomong marang Paulus karo weweruh: “Aja wedi! Terusna enggonmu ngabaraké tembungé Gusti lan aja lèrèn!
10
Awit Aku ngantyani kowé lan ora ana wong sing bakal nyekel lan nglarani marang kowé, awit umat-Ku okèh ing kuta kéné.”
11
Mulané Paulus nganti setaun nem sasi enggoné manggon ing kono lan mulangké pituturé Gusti Allah ing tengahé wong-wong kuwi.
12
Nanging bareng Galio dadi gubernur ing Akaya, wong-wong Ju terus bebarengan nglawan Paulus lan nggawa piyambaké ing pengadilan,
13
tembungé: “Wong kuwi mbudidaya ngyakinaké wong-wong supaya ngabekti marang Gusti Allah karo tyara sing nglawan marang angger-anggeré Torèt.”
14
Bareng Paulus arep semaur, Galio ngomong marang wong-wong Ju mau: “Hé, wong-wong Ju, yèn ndakwamu kuwi bab nglanggar utawa tindak dursila, wis sak mestiné yèn aku nampani perkaramu,
15
nanging yèn padudon bab tembung utawa jenengé, utawa angger-angger kanggo kowé déwé, kuwi urusen déwé; aku emoh ngadili perkara sing mengkono kuwi.”
16
Terus pada ditundung sangka pengadilan.
17
Wong kuwi kabèh terus nyekel Sosténes, pengarepé sinaguk, lan digebuki ing pengadilan, nanging Galio babar pisan ora perduli bab kuwi.
18
Paulus ijik manggon sak untara dina menèh ing Korintus, terus pamitan marang para sedulur tunggal pertyaya ing kono lan sakwisé nyukur rambuté ing Kèngkréa, jalaran nduwé janji, terus budal lelungan menyang Siria. Priskila lan Akwila pada mèlu.
19
Bareng wis teka ing Efésus, Priskila lan Akwila ditinggal karo Paulus ing kono. Piyambaké mlebu ing sinaguk lan rembukan karo wong-wong Ju.
20
Wong-wong mau pada njaluk marang piyambaké, supaya gelem manggon rodok suwé ing kono, nanging ora gelem.
21
Piyambaké pamitan karo ngomong: “Kula arep mréné menèh, yèn Gusti Allah ngarepké.” Terus budal sangka Efésus.
22
Bareng wis teka ing Kaisaréa sakwisé munggah ing daratan lan ngekèki salam marang pasamuan, terus lunga menyang Antiokia.
23
Sakwisé manggon sak untara dina ing kono, piyambaké terus lunga menèh ndlajahi sak tanah Galatia lan Frigia kabèh, nguwatké atiné para murid.
24
Nalika semono ana wong Ju sing jenengé Apolos, asalé sangka Alèksandria, teka ing Efésus. Kuwi wong sing pinter lan nduwé kaweruh sing mumpuni bab isiné Kitab.
25
Wong kuwi wis nampa piwulang bab Dalané Gusti. Karo semangat lan titis enggoné ngomongké piwulangé bab Yésus, nanging sing dingertèni mung bab baptis miturut piwulangé Yohanes.
26
Enggoné wiwit mulangi karo kendel ing sinaguk. Nanging bareng Priskila lan Akwila krungu, Apolos terus diajak menyang omahé lan diwènèhi ngerti karo tyeta lan tliti bab dalané Gusti Allah.
27
Awit Apolos kepéngin nyabrang menyang Akaya, sedulur-sedulur tunggal pertyaya ing Efésus terus nggawani layang kanggo para murid ing kono, supaya ditampa. Sak tekané ing Akaya, awit sangka kawelasané Gusti Allah terus dadi wong sing migunani banget kanggo para wong sing pada pertyaya.
28
Awit karo semangat enggoné mbantah wong-wong Ju ing ngarepé wong okèh lan mbuktèkké karo Kitab, yèn Yésus kuwi Mésias.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28