bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Acts 7
Acts 7
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 8 →
1
Imam gedé terus ngomong: “Apa ya bener mengkono?”
2
Semauré Stéfanus: “Para sedulur lan para bapak, pada gelema ngrungokké. Gusti Allah sing Mahamulya wis ngétok marang leluhur kita Abraham nalika ijik ing Mésopotamia, sak durungé manggon ing Haran,
3
lan ngomongi mengkéné: Kowé lungaa sangka negaramu lan sangka sanak-sedulurmu lan menyanga nang negara sing bakal Tak duduhké marang kowé.
4
Panjenengané terus lunga sangka tanahé wong Kasdim lan manggon ing Haran. Sakwisé ninggalé bapaké, terus dikongkon karo Gusti Allah ngalih sangka kono menyang negara kéné, sing pada sampéyan enggoni saiki.
5
Lan ing kono Gusti Allah ora ngekèki warisan marang piyambaké, lemah sak petyak waé ora, nanging ngekèki janji, arep ngekèkké negara kuwi dadi duwèké turun-temuruné, senajan waktu kuwi durung duwé anak.
6
Lan Gusti Allah banjur ngomong, yèn turun-turunané arep dadi wong mantya ing negara mantya apa menèh arep didadèkké batur lan dianiaya suwéné 400 taun.
7
Nanging bangsa sing bakal nindes kuwi - mengkéné tembungé Gusti Allah - bakal Tak ukum, lan sakwisé kuwi, bakal pada metu sangka kono lan bakal ngabekti marang Aku ing panggonan kéné.
8
Gusti Allah terus ngekèki perjanjian sunat marang piyambaké lan mengkéné enggoné Abraham nduwé anak Isak, banjur disunati ing wolung dinané. Lan Isak nurunké Yakub lan Yakub nurunké bapa-leluhur kita taler rolas.
9
Awit sangka sengité, para bapa-leluhur kita iki terus ngedol Yosèf menyang negara Egipte, nanging Gusti Allah nunggal karo piyambaké,
10
terus diluwari sangka kabèh sangsarané lan dikèki kawelasan lan kawityaksanan, nalika ing ngarepé Parao, ratu ing Egipte, terus diangkat karo Parao dadi wong sing nyekel pangwasa kanggo negara Egipte lan kanggo kratoné kabèh.
11
Ing sak ubengé negara Egipte lan ing negara Kanaan terus katekan patyeklik lan kasusahan gedé, nganti leluhur kita ora bisa olèh pangan.
12
Nanging bareng Yakub krungu, yèn ing negara Egipte ana gandum, terus kongkonan para leluhur kita mrana. Kuwi sing kaping pisan.
13
Bareng mlakuné sing kaping loro, Yosèf ngenalké marang para seduluré, terus asal-usulé Yosèf terus dikenalké marang Parao.
14
Yosèf terus kongkonan mapak Yakub, bapaké, lan kabèh sanak-seduluré, tyatyah jiwa ana pitung puluh lima.
15
Yakub terus lunga sangka Egipte, temekané ninggal ing kana uga para leluhur kita.
16
Layoné pada digawa menyang Sikem, terus dikubur ing kuburan, sing wis dituku karo Abraham nganggo duwit slaka sangka para anaké Hémor ing Sikem.
17
Banjur saya tyedak kedadian janji sing dikèkké karo Gusti Allah marang Abraham, bangsa iki mundak okèh ing Egipte,
18
nganti ana ratu liya sing nggawa pepréntahan ing negara Egipte, sing ora kenal bab Yosèf.
19
Ratu kuwi nindakké tyara èlèk marang bangsa kita, para leluhur kita disiya-siya lan dikongkon ngguwaki bayi-bayiné, supaya pada mati.
20
Wantyi kuwi Moses lair; piyambaké apik ing ngarepé Gusti Allah, terus dirumati ing omahé bapaké telung sasi suwéné.
21
Terus dibuwang, nanging terus dipupu karo anaké wadon Parao, sing ngrumati kaya anaké déwé.
22
Moses banjur diwulangi ing bab kepinterané wong Egipte kabèh, terus nduwèni kapinteran ing bab ngomong lan penggawé.
23
Bareng wis umuré patang puluh taun, piyambaké nduwé karep arep ngéndangi para seduluré ya kuwi wong Israèl.
24
Nalika kuwi piyambaké weruh wong dianiaya karo wong Egipte, banjur ditulungi lan dibélani, wong Egipte mau dipatèni.
25
Mikiré, para seduluré bakal ngerti, yèn piyambaké dikanggokké karo Gusti Allah ngluwari para seduluré iki kabèh, nanging pada ora ngerti.
26
Esuké piyambaké teka menèh, ketepakan ana wong Israèl loro sing ijik gelut, terus mbudidaya arep misah, tembungé: Para sedulur, kowé kuwi apa ora pada sedulur? Kenèng apa kok pada tukaran?
27
Nanging wong sing nglarani marang kantyané kuwi terus mbantah Moses, tembungé:
28
Sapa sing ngangkat sampéyan dadi penggedé lan rèkter kula? Apa sampéyan nduwé karep arep matèni kula, kaya anggèn sampéyan matèni wong Egipte waktu wingi kuwi?
29
Bareng krungu tembung mengkéné kuwi, Moses terus mblayu lunga lan dadi wong mantya ing negara Midian. Lan ing kono nduwé anak lanang loro.
30
Bareng wis patang puluh taun, terus ana mulékat sing ngétok marang piyambaké ing ara-ara samun ing gunung Sinai, ana geni murup ing grumbul eri.
31
Moses nggumun weruh perkara kuwi, lan bareng nyedek arep mriksa, terus krungu swarané Gusti mengkéné:
32
Aku iki Gusti Allahé leluhurmu, Gusti Allahé Abraham, Isak lan Yakub. Moses terus gemeter lan wedi weruh kuwi.
33
Terus diomongi karo Gusti: Tyopoten sepatu sikilmu, awit panggonan sing kok idak kuwi lemah sing sutyi.
34
Aku wis nggatèkké karo tenan marang kasangsarané umat-Ku ing negara Egipte, lan wis ngrungokké sambaté, lan Aku wis medun bakal ngluwari; mulané mrénéa, kowé bakal Tak utus menyang negara Egipte.
35
Moses sing wis ditampik karo wong-wong iki karo tembungé: Sapa sing ngangkat sampéyan dadi penggedé lan dadi rèkter? Ya Moses kuwi sing diutus karo Gusti Allah dadi penggedé lan juru pangluwar, lantaran mulékat, sing wis ngétok marang piyambaké ing grumbul eri.
36
Ya Panjenengané kuwi sing nuntun wong-wong iki metu karo nindakké mujijat-mujijat lan tanda-tanda ing negara Egipte, ing segara Abang lan ing ara-ara samun, nganti patang puluh taun suwéné.
37
Ya Moses kuwi sing ngomong marang wong-wong Israèl: Gusti Allah bakal ngangkat nabi kaya aku iki kanggo kowé sangka antarané para sedulurmu.
38
Ya Moses kuwi sing dadi lantarané ing njeruhné pasamuan ing ara-ara samun, ing antarané mulékat sing nggelarké tembungé marang piyambaké ing gunung Sinai karo leluhur kita; lan ya piyambaké sing nampa tembung-tembung sing urip, supaya dikèkké marang kula lan sampéyan kabèh.
39
Nanging leluhur kita ora pada mbangun turut marang piyambaké, malah ditampik. Ing njeruhné ati pada kepéngin mulih menyang negara Egipte.
40
Marang Harun tembungé wong-wong kuwi mengkéné: Kita digawèkké sesembahan, sing arep nuntun mlaku kita, awit Moses sing wis nuntun kita metu sangka negara Egipte, kita pada ora ngerti kepriyé kahanané.
41
Waktu kuwi terus pada nggawé retya pedèt lan brahala kuwi banjur disajèni, terus pada sukak-sukak marang apa sing digawé déwé kuwi.
42
Gusti Allah terus ninggalké wong-wong iki, pada diuja enggoné pada nyembah marang suradadu-suradaduné langit, kaya sing wis ditulis ing kitabé para nabi mengkéné: Apa kowé tau masrahké kurban sing dibelèh lan pisungsung marang Aku, sak suwéné patang puluh taun ing ara-ara samun, hé turunané Israèl?
43
Ora tau, malah kowé pada ngusung tarupé Molok lan lintangé déwamu Répan, retya-retyané sing pada kok gawé lan kok dadèkké sesembahan. Mulané kowé bakal Tak buwang nganti tekan sabrangé negara Babél.
44
Tarupé Paseksi ing sak tengahé leluhur kita ing ara-ara samun, sing digawé awit sangka préntahé Gusti Allah marang Moses, miturut tyonto sing wis didelok.
45
Tarup kuwi ditampa karo leluhur kita lan terus digawa mlebu ing negara iki sing ketuntun karo Yosua, ya kuwi nalika negara iki direbut sangka bangsa-bangsa liya, sing ditundung karo Gusti Allah sangka ngarepé leluhur kita; mengkono nganti tekan jamané Daved.
46
Daved wis nampa kawelasan ing ngarepé Gusti Allah lan njaluk, supaya dililani mbangun Griya kanggo Gusti Allahé Yakub.
47
Nanging Salomo sing nggawé Griya kanggo Gusti Allah.
48
Mung waé sing Mahaluhur ora manggon ing gawéané tangané manungsa, kaya sing diomongké karo nabi mengkéné:
49
Langit kuwi dampar-Ku, lan bumi kuwi antyik-antyiké sikil-Ku. Griya apa sing bakal kok nggawé kanggo Aku? Mengkono tembungé Gusti, panggonan apa sing bakal dadi panggonan palerepan-Ku?
50
Apa duduk tangan-Ku déwé sing nggawé samubarang iki kabèh?
51
Hé, wong sing pada ndablek, wangkot ing ati lan budek, sampéyan tansah pada nglawan Roh Sutyi, pada kaya leluhur sampéyan, ya mengkéné uga sampéyan kabèh.
52
Nabi-nabi ngendi sing ora dianiaya karo leluhur sampéyan. Malah pada matèni wong-wong sing ndisik nubuat bab tekané Kabeneran, sing saiki wis sampéyan sélaki lan sampéyan patèni.
53
Sampéyan wis pada nampa angger-anggeré Torèt, sing dikèkké lantaran para mulékat, nanging pada ora sampéyan tetepi.”
54
Bareng para wargané Pangwasa hukum Agama krungu kuwi mau kabèh, pada rumangsa ketumbak atiné lan pada kerot-kerot untu, gregeten marang Stéfanus.
55
Nanging Stéfanus kebak karo Roh Sutyi, ndangak menyang langit, terus weruh kamulyané Gusti Allah lan Yésus ngadek ing tengené Gusti Allah.
56
Terus ngomong: “Tenan, aku weruh langit menga lan Putrané Manungsa ngadek ing tengené Gusti Allah.”
57
Wong-wong terus pada mbengok-mbengok nyerbu Stéfanus karo nutupi kupingé.
58
Terus diglandang menyang sak njabané kuta, lan dibandemi watu. Para seksi pada nyopot jubah ing ngarepé wong enom sing jenengé Saulus.
59
Stéfanus sak nalika dibandemi watu mau, ndedonga semauré: “Duh Gusti Yésus, supaya gelem nampani roh kula.”
60
Karo sendeku terus mbengok banter: “Duh Gusti, dosa kuwi supaya aja Panjenengan tempuhké marang wong-wong kuwi.” Sakwisé ngomong mengkono kuwi terus ninggal.
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28